Sylvain Timsit : 10 στρατηγικές χειραγώγησης από τα ΜΜΕ

10 στρατηγικές χειραγώγησης από τα ΜΜΕ

Γράφει ο Sylvain Timsit

1.  Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΣΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ

Το θεμελιώδες στοιχείο του κοινωνικού ελέγχου είναι η στρατηγική της απόσπασης της προσοχής που έγκειται στην εκτροπή της προσοχής του κοινού από τα σημαντικά προβλήματα και τις αποφασισμένες από τις οικονομικές και πολιτικές ελίτ αλλαγές μέσω της τεχνικής του κατακλυσμού συνεχόμενων αντιπερισπασμών και ασήμαντων πληροφοριών.

Η στρατηγική της απόσπασης της προσοχής είναι επίσης απαραίτητη για να μην επιτρέψει στο κοινό να ενδιαφερθεί για απαραίτητες γνώσεις στους τομείς της επιστήμης, της οικονομίας, της ψυχολογίας, της νευροβιολογίας και της κυβερνητικής.

«Διατηρήστε την  προσοχή του κοινού αποσπασμένη, μακριά από τα αληθινά κοινωνικά προβλήματα, αιχμάλωτη θεμάτων που δεν έχουν καμία σημασία. Διατηρήστε το κοινό απασχολημένο, τόσο πολύ ώστε να μην έχει καθόλου χρόνο για να σκεφτεί - πίσω στο αγρόκτημα, όπως τα υπόλοιπα ζώα» (απόσπασμα από το κείμενο: Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους). 

                         

2.  ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΛΥΣΕΩΝ

Αυτή η μέθοδος καλείται επίσης «πρόβλημα- αντίδραση - λύση». Δημιουργείται ένα πρόβλημα, μια προβλεφθείσα «κατάσταση» για να υπάρξει μια κάποια αντίδραση από τον κόσμο, με σκοπό αυτός ο ίδιος να ορίσει τα μέτρα που η εξουσία θέλει να τον   κάνει να δεχτεί. 

Για παράδειγμα: Αφήνεται να ξεδιπλωθεί και να ενταθεί η αστική βία ή οργανώνονται αιματηρές επιθέσεις που αποσκοπούν στο να απαιτήσει ο κόσμος νόμους ασφαλείας και πολιτικές εις βάρος της ελευθερίας. Ή ακόμα: Δημιουργούν μία οικονομική κρίση ώστε να γίνει αποδεκτή ως αναγκαίο κακό η υποχώρηση των κοινωνικών δικαιωμάτων και η διάλυση των δημόσιων υπηρεσιών.

3. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΣΤΑΔΙΑΚΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ

Για να γίνουν αποδεκτά τα διάφορα απαράδεκτα μέτρα, αρκεί η σταδιακή εφαρμογή τους, λίγο λίγο, επί συναπτά έτη. Κατά αυτόν τον τρόπο επιβλήθηκαν τις δεκαετίες του ΄80 και ΄90 οι δραστικά νέες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες (νεοφιλελευθερισμός): ανύπαρκτο κράτος, ιδιωτικοποιήσεις, ανασφάλεια, ελαστικότητα, μαζική ανεργία, μισθοί που δεν εξασφαλίζουν ένα αξιοπρεπές εισόδημα, τόσες αλλαγές που θα είχαν προκαλέσει επανάσταση αν είχαν εφαρμοστεί μονομιάς.  

4. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΝΑΒΟΛΗΣ

 Ένας άλλος τρόπος για να γίνει αποδεκτή μια αντιλαϊκή απόφαση είναι να την παρουσιάσουν ως «επώδυνη και αναγκαία», εξασφαλίζοντας τη συγκατάβαση του λαού τη δεδομένη χρονική στιγμή και εφαρμόζοντάς τη στο μέλλον. 

Είναι πιο εύκολο να γίνει αποδεκτή μια μελλοντική θυσία απ' ό,τι μία άμεση. Κατά πρώτον επειδή η προσπάθεια δεν καταβάλλεται άμεσα και κατά δεύτερον επειδή το κοινό, η μάζα, πάντα έχει την τάση να ελπίζει αφελώς ότι «τα πράγματα θα φτιάξουν  στο μέλλον» και ότι οι απαιτούμενες θυσίες θα αποφευχθούν. Αυτό δίνει περισσότερο χρόνο στο κοινό να συνηθίσει στην ιδέα των αλλαγών και να τις αποδεχτεί με παραίτηση όταν φτάσει το πλήρωμα του χρόνου.  

                                                         

5. ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ ΛΟΓΟΥ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟ ΣΑΝ ΑΥΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ

Η πλειονότητα των διαφημίσεων που απευθύνονται στο ευρύ κοινό χρησιμοποιούν λόγο, επιχειρήματα, προσωπικότητες και τόνο της φωνής, όλα ιδιαίτερα παιδικά, πολλές φορές στα όρια της αδυναμίας, σαν ο θεατής να ήταν μικρό παιδάκι ή διανοητικά καθυστερημένος.  

           

 Όσο περισσότερο θέλουν να εξαπατήσουν το θεατή τόσο πιο πολύ υιοθετούν έναν  παιδικό τόνο. Γιατί; «Αν κάποιος απευθύνεται σε ένα άτομο σαν αυτό να ήταν 12 χρονών ή και μικρότερο, αυτό λόγω της υποβολής είναι πολύ πιθανό να τείνει σε μια απάντηση ή αντίδραση απογυμνωμένη από κάθε κριτική σκέψη, όπως αυτή ενός μικρού παιδιού»   

6. ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ ΠΑΡΑ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ

Η χρήση του συναισθήματος είναι μια κλασική τεχνική προκειμένου να επιτευχθεί βραχυκύκλωμα στη λογική ανάλυση και στην κριτική σκέψη των ατόμων. Από την άλλη, η χρήση των συναισθημάτων ανοίγει την πόρτα για την πρόσβαση στο ασυνείδητο και την εμφύτευση ιδεών, επιθυμιών, φόβων, καταναγκασμών ή την προτροπή για ορισμένες συμπεριφορές . 

7. Η ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΣΤΗΝ ΑΓΝΟΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ

Κάντε το κοινό να είναι ανήμπορο να κατανοήσει τις μεθόδους και τις τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο και τη σκλαβιά του. «Η ποιότητα της εκπαίδευσης που δίνεται στις κατώτερες κοινωνικές τάξεις πρέπει να είναι η φτωχότερη και μετριότερη δυνατή, έτσι ώστε το χάσμα της άγνοιας μεταξύ των κατώτερων και των ανώτερων κοινωνικών τάξεων να είναι και να παραμένει αδύνατον να γεφυρωθεί» 

8. ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΜΕ ΤΗ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ

Προωθήστε στο κοινό την ιδέα ότι είναι της μόδας να είσαι ηλίθιος, χυδαίος και αμόρφωτος. 

9. ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΕΝΟΧΗΣ

Κάντε τα άτομα να πιστέψουν ότι αυτά και μόνον αυτά είναι ένοχα για την κακοτυχία τους, εξαιτίας της ανεπάρκειας της νοημοσύνης τους, των ικανοτήτων ή των προσπαθειών τους. Έτσι, τα άτομα, αντί να εξεγείρονται ενάντια στο οικονομικό σύστημα, υποτιμούν τους εαυτούς τους και νιώθουν ενοχές, κάτι που δημιουργεί μια γενικευμένη κατάσταση κατάθλιψης, της οποίας απόρροια είναι η αναστολή  της δράσης. Και χωρίς δράση, δεν υπάρχει επανάσταση. 

10. ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠ' Ο,ΤΙ ΑΥΤΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ

Κατά τα τελευταία 50 χρόνια, η ταχεία πρόοδος της επιστήμης έχει δημιουργήσει ένα αυξανόμενο κενό μεταξύ των γνώσεων του κοινού και εκείνων που κατέχουν και χρησιμοποιούν οι κυρίαρχες ελίτ. 

Χάρη στη βιολογία, στη νευροβιολογία και στην εφαρμοσμένη ψυχολογία, το σύστημα έχει επιτύχει μια εξελιγμένη κατανόηση των ανθρώπων, τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. 

Το σύστημα έχει καταφέρει να γνωρίζει καλύτερα τον «μέσο άνθρωπο» απ' ό,τι αυτός γνωρίζει τον εαυτό του. Αυτό σημαίνει ότι στις  περισσότερες περιπτώσεις το σύστημα ασκεί μεγαλύτερο έλεγχο και μεγάλη εξουσία πάνω στα άτομα, μεγαλύτερη από αυτήν που τα ίδια ασκούν στους εαυτούς τους.

Πηγή:

http://www.syti.net/Manipulations.html

ΔΥΣΛΕΞΙΑ : Η... παρεξηγημένη εξυπνάδα

ΔΥΣΛΕΞΙΑ : Η... παρεξηγημένη εξυπνάδα

Η δυσλεξία δεν είναι ασθένεια. Αν όμως δεν αντιμετωπιστεί σωστά και έγκαιρα, έχει σοβαρές επιπτώσεις σε παιδιά και ενηλίκους.

Οι μαθησιακές δυσκολίες, μία μορφή των οποίων είναι και η δυσλεξία, ήταν για πολλά χρόνια παρεξηγημένη έννοια στην Ελλάδα. Όμως αφορά μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού, και το πιο σημαντικό είναι ότι το πρόβλημα ακολουθεί τα άτομα και στα χρόνια της ενηλικίωσής τους. Έτσι αν δεν αντιμετωπιστεί σωστά και έγκαιρα, έχει σοβαρές επιπτώσεις τόσο στα παιδιά όσο και ενηλίκους.

Ο Γάλλος μυθιστοριογράφος Γκουστάβ Φλομπέρ έγραφε στην ανιψιά του ότι σε μια επίμονη προσπάθεια να καταλάβει τα σύμβολα της αλφαβήτου, το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν το να ξεσπάει σε λυγμούς. Στο ίδιο «κλίμα» μεγάλωσε και ο περίφημος εφευρέτης Τόμας Εντισον, καθότι οι δάσκαλοι του έλεγαν ότι ήταν ηλίθιος, κάτι για το οποίο είχε σχεδόν πειστεί. Αλλά και τον πατέρα του Αλβέρτου Αϊνστάιν οι εκπαιδευτικοί δεν τον έκαναν και τόσο περήφανο, αφού η γνώμη τους για τη διάνοια του 20ού αιώνα ήταν ότι πρόκειται για έναν νοητικά αργόστροφο μαθητή, χαμένο στα ανόητα όνειρα του. Και όλα αυτά γιατί τα συγκεκριμένα υπέρλαμπρα μυαλά εμφάνιζαν δυσλεξία. Μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται π.χ. από αντιστροφές στον γραπτό λόγο (στη θέση λ.χ. του «ε» το «3» κ.λπ.) και, αν δεν διαγνωστεί έγκαιρα, έχει σοβαρές επιπτώσεις.  

Όπως εξηγεί η κα. Κασσιανή Μαδεμλή, ψυχολόγος -ψυχοθεραπεύτρια, η επιστημονική κοινότητα δεν γνωρίζει σε βάθος τι πραγματικά είναι η δυσλεξία ή τι την προκαλεί. Εμφανίζεται ως μια μαθησιακή δυσκολία που εκδηλώνεται με προβλήματα στη γραπτή ή προφορική γλώσσα. Το δυσλεκτικό παιδί, ωστόσο, είναι πανέξυπνο, συχνά υπερπαραγωγικό, και για το μόνο που μπορεί να «κατηγορηθεί» είναι ότι το μυαλό του μαθαίνει με διαφορετικό τρόπο. Άλλωστε η Παγκόσμια Ομοσπονδία Νευρολογίας και η Διεθνής Ένωση για τη Δυσλεξία (International Association of Dyslexia) αναφέρουν πως η δυσλεξία δεν είναι ασθένεια, οπότε δεν χρήζει καμιάς απολύτως θεραπείας. 

Χαρακτηριστικά δυσλεξίας ή μαθησιακών δυσκολιών των παιδιών

• Μήπως έχει το παιδί σας πρόβλημα στην ανάγνωση;

- Κομπιάζει; - Πηδά λέξεις; - Μαντεύει τις λέξεις; - Διαβάζει αργά; - Δεν κατανοεί τι διαβάζει;

• Μήπως έχει πρόβλημα στη γραφή;

- Έχει αργό γράψιμο; - Γράφει γράμματα ή αριθμούς ανάποδα; - Γράφει ανορθόγραφα; -Δυσκολεύεται να κρατήσει σημειώσεις ή να αντιγράψει κείμενο;

• Μήπως έχει προβλήματα στα μαθηματικά;

- Δεν καταλαβαίνει απλές μαθηματικές έννοιες; - Δεν μπορεί να μάθει προπαίδεια;

• Μήπως έχει πρόβλημα στη συγκέντρωση;

- Κουνά συνέχεια κάτι, ενώ διαβάζει; - Ονειροπολεί συνέχεια; - Αργεί να διεκπεραιώσει οποιαδήποτε εργασία; - Δεν προσηλώνεται για πολύ στο μάθημα;

Έχετε σκεφτεί άραγε ότι το παιδί σας μπορεί να έχει μαθησιακές δυσκολίες ή δυσλεξία;

Η έγκαιρη πρόβλεψη των μαθησιακών δυσκολιών έχει αποδειχτεί ότι είναι σωτήρια για το άτομο που αντιμετωπίζει πρόβλημα. Όμως στη χώρα μας δεν έχουν αναπτυχθεί ακόμη μηχανισμοί εκπαίδευσης των γονέων αλλά και επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών, ώστε να γίνεται εύκολα διακριτή η διαφορετικότητα αυτών των ατόμων και να μην εξάγονται συμπεράσματα του τύπου «είναι τεμπέλης ή κακός μαθητής». Γι’ αυτό και πολλές φορές οι ίδιοι οι γονείς προσπαθούν να ενεργοποιήσουν την κοινωνία. Η κοινωνία μας θα πρέπει να αντιληφθεί τη διαφορετικότητα αυτών των ατόμων. Έχουν βέβαια γίνει κάποια βήματα από την πολιτεία, αλλά το πιο σημαντικό για όλους μας είναι οι εκπαιδευτικοί να επιμορφωθούν σε πολλαπλές μεθόδους διδασκαλίας, οι οποίες είναι σωτήριες για τα παιδιά μας.

Η πρόβλεψη και η αντιμετώπιση του προβλήματος είναι αναγκαίο να γίνεται σε μικρή ηλικία, καθώς μεγαλώνοντας το άτομο «κουβαλά» μαζί του και τις δυσκολίες, οι οποίες εξελίσσονται πλέον σε κοινωνικές. Έτσι δημιουργούνται προβλήματα στις σχέσεις των ανθρώπων. Για παράδειγμα ποτέ δεν θυμούνται τις επετείους γάμων ή τις ημερομηνίες γενεθλίων. Επιπλέον αρκετά από αυτά τα άτομα λόγω της χαμηλής αυτοεκτίμησης μπορεί να αναπτύξουν παραβατική συμπεριφορά. Δυστυχώς στα δικαστήρια οι ιδιαιτερότητες αυτών των ατόμων δεν λαμβάνονται υπόψη.

Θα πρέπει πάντως να επισημάνουμε ότι τις περισσότερες φορές πριν από τη διάγνωση οι περισσότεροι μαθητές θεωρούν πως φταίνε οι ίδιοι για τις δυσκολίες τους, που τις αποδιδαν σε έλλειψη μελέτης ή σε απροσεξία, ενώ οι γονείς πιστεύουν πως οι δυσκολίες τους οφείλονται σε αδυναμία του παιδιού τους, όπως ελλειμματική προσοχή, αδιαφορία, τεμπελιά ή χαμηλές ικανότητες. Η διάγνωση όμως βοηθά τους μαθητές να αντιληφθούν τη φύση του προβλήματός τους κάτι που λειτουργεί ως κίνητρο για περισσότερη προσπάθεια και μελέτη. Οι γονείς πάλι από την πλευρά τους αισθάνονται ανακούφιση, καθώς αντιλαμβάνονται ότι η χαμηλή επίδοση των παιδιών τους οφείλεται σε μαθησιακές δυσκολίες, αν και κάποιοι φοβούνταν την καχυποψία του κοινωνικού περίγυρου ως προς την απαλλαγή τους από τις γραπτές εξετάσεις.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί πως, μεγαλώνοντας, τα δυσλεκτικά παιδιά ανακαλύπτουν και προσδιορίζουν το πρόβλημα σε σχέση με το περιβάλλον τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι μπορούν να διακρίνουν το αριστερό από το δεξί, σε σχέση με ποιο είναι το χέρι όπου φοράνε κάποιο βραχιολάκι ή ρολόι. Επιπλέον, τα διάφορα στάδια της προσαρμοσμένης στην «ιδιαιτερότητα» του εγκεφάλου τους μάθησης αλλά και η καλύτερη δυνατή υποστήριξη από την οικογένεια θα τους προσφέρουν μια ισορροπημένη σχέση με τον εαυτό τους και τις δυνατότητες τους - ακόμα και αν δεν γίνουν διασημότητες.

Για το καλό του παιδιού σας

•          Μην εμπιστεύεστε τα κέντρα που υπόσχονται θεραπεία της δυσλεξίας. Κάτι τέτοιο δεν υφίσταται, γιατί απλούστατα δεν συνιστά ασθένεια (θα είναι σαν να επιδιώκετε να αλλάξει κάποιος τη δομή και τη λειτουργία ενός διαφορετικού εγκεφάλου). 

•          Επιδιώξτε τη βοήθεια που μπορούν να προσφέρουν στο παιδί ειδικοί που διαθέτουν, εκτός από γνώση, και υπομονή.

•          Ποτέ μη συγκρίνετε το δυσλεκτικό παιδί με τα υπόλοιπα, επειδή έχει περισσότερη ανάγκη βοήθειας στα μαθήματα. Θα το πληγώσετε ανεπανόρθωτα και κυρίως άδικα.

•          Αφήστε το παιδί να σας πει αν -και κατά πόσο- έχει κατανοήσει τους κανόνες της τάξης και μέχρι ποιο σημείο μπορεί να τους ακολουθήσει.

•          Η επανάληψη βοηθά πολύ, οπότε σε αρκετές περιπτώσεις θα πρέπει να επανέρχεστε, να τσεκάρετε και να υπενθυμίζετε -γνώσεις που υποτίθεται ότι κατέχει.

•          Όταν μελετά ή γράφει, δώστε του να κρατά στο ελεύθερο χέρι μια μικρή μπάλα - βοηθά στη συγκέντρωση και ταυτόχρονα στο να είναι ήρεμο.

•          Δείτε σφαιρικά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει, θέστε από κοινού στόχους και με υπομονή προσπαθήστε να τους κατακτήσετε.

Ελπίζουμε αυτές οι λίγες πληροφορίες που σας δώσαμε να σας βοηθήσουν έστω και στο ελάχιστο στο θέμα της αντιμετώπισης της δυσλεξίας. 

Οι παραπάνω πληροφορίες μας είναι από δύο σχετικά άρθρα που δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ και στο Περιοδικό «Κ» της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ

ΦΩΤΟΘΕΡΑΠΕΙΑ

ΦΩΤΟΘΕΡΑΠΕΙΑ

Είδαν τον εαυτό τους από την αρχή. Γυναίκες με τραυματισμένες σχέσεις και αναστολές τόλμησαν να κάνουν φωτοθεραπεία και να βελτιώσουν τη ζωή τους

Tης Σαντυς Τσαντακη

Υπάρχει γυμνό και γυμνό. Το χυδαίο, το πορνό, το ρετουσαρισμένο, ας το αφήσουμε καλύτερα απέξω. Αλλά αν έχετε παρακολουθήσει έστω και μια παλιά εκπομπή-ντοκιμαντέρ του ΣΚΑΪ από τη σειρά «How to look good naked», - με γυναίκες κυρίως που υποφέρουν για δεκαετίες  όταν έρχονται αντιμέτωπες με τον καθρέφτη τους και που όμως στο τέλος του επεισοδίου έχουν συμφιλιωθεί τόσο με την εικόνα τους που χωρίς δεύτερη σκέψη φωτογραφίζονται ολόγυμνες και πετούν και τα εσώρουχα τους σε ζωντανή επίδειξη μόδας - σίγουρα θα μπορείτε να καταλάβετε γιατί η φωτοθεραπεία είναι η τελευταία ελπίδα για όλους όσοι έχουν σταματήσει εδώ και χρόνια να αγαπούν το σώμα τους...

Όσοι το έχουν ήδη τολμήσει, να σταθούν χωρίς τα ρούχα τους, σε ένα στούντιο, μπροστά σε έναν επαγγελματία φωτογράφο, τον βοηθό του, τον μακιγιέρ, τον κομμωτή, μιλούν για εμπειρία ζωής, τον μοναδικό τρόπο για να ξεπεράσουν και να ξορκίσουν μαζί τους το παρελθόν, την κακοποίηση, τραύματα, αρρώστιες, βιαιότητες, την αρρωστημένη κυρίως σχέση με τη ζυγαριά είτε από βουλιμία είτε από ανορεξία είτε από το σύνδρομο του μοντέλου που δεν «έγινα» ποτέ.

Και η φωτοθεραπεία; Πώς προέκυψε; Η Σαμάνθα Τζόουνς πάντως το έκανε (όχι ότι την δυσκόλεψε ιδιαίτερα) σε ένα από τα επεισόδια του Sex & the city σαν επιβεβαίωση όταν έκλεινε τα 40. Καλό δώρο γενεθλίων, αν και θα έπρεπε να φροντίζουμε για επανάληψη σε κάθε δεκαετία, όχι για να έχουμε μέτρο σύγκρισης, αλλά για να ξυπνάμε πού και πού.

Αρκετές πάντως είναι οι γυναίκες που αρχίζουν να το τολμούν στα 30 τους για να θυμούνται με κάποια ασπρόμαυρα πορτρέτα αργότερα στιγμές... δόξας. Κι αν δεν νιώθουν έτσι ούτε στα 30 τους αλλά ούτε καν στα 20 τους; Η νέα τάση θέλει τις γυναίκες κυρίως να στήνονται ολόγυμνες μπροστά στον φακό για να ξεπεράσουν κάτι που τις τραυμάτισε, τις σόκαρε, τους άλλαξε τη ζωή, ένα σημείο σταθμό τού χθες.

Η ιδέα είναι απλή. Κλείστε ραντεβού με έναν φωτογράφο που εμπιστεύεστε και ετοιμαστείτε να δείτε τη ζωή σας με εντελώς διαφορετικό μάτι. Όπως λένε και οι κυρίες «πειραματόζωα»: «Αν έχεις δει τον εαυτό σου γυμνό, τότε τι άλλο μένει να φοβάσαι σε αυτόν τον κόσμο;»

Ορισμένες θέλουν να το κάνουν πριν αποκτήσουν παιδιά. Για να βλέπουν το σώμα τους στα καλύτερά τους. Νομίζουν... Γιατί υπάρχουν και γυναίκες που έπειτα από παραπάνω από μία γέννες νιώθουν (και είναι) καλύτερα από ποτέ. Και ναι, είναι γενναία απόφαση. Και ναι, σοκάρει. Είναι κάτι που πολλοί θα ήθελαν να κάνουν, αλλά ελάχιστοι αυτοί που το δοκιμάζουν. Για να απελευθερωθούν. Μια γυναίκα φωτογραφήθηκε, για παράδειγμα, για να κάνει τη φωτογραφία δώρο γενεθλίων στον σύζυγο της. Είναι και η εκδίκηση που θέλει να πάρει κανείς ύστερα από τόσα χρόνια ανέχειας και συνύπαρξης με όλα αυτά τα αψεγάδιαστα, αλλά ρετουσαρισμένα μοντέλα στις σελίδες των περιοδικών.

Χωρίς ρούχα

Έφτασε η στιγμή να συναγωνιστούμε με ίσους όρους. Γιατί εννοείται ότι ο επαγγελματίας φωτογράφος θα σβήσει τα... αδύναμα σημεία. Πρόκειται για μια ευρύτερα διαδεδομένη τάση στον κόσμο της ψυχανάλυσης. Δεν είναι μόνο ότι πετάς το σουτιέν σου. Εμπνεύστρια της φωτοθεραπείας είναι η Ellen Fisher Turk, φωτογράφος της Νέας Υόρκης. Στη δουλειά της βοηθάει ανθρώπους μέσω της φωτογραφίας να ξεπεράσουν τα προβλήματά τους, ασθενείς του καρκίνου, θύματα βίας, ανθρώπους που έχουν χάσει αγαπημένα τους πρόσωπα.

Ξεκίνησε τη δουλειά αυτή πριν από 15 χρόνια όταν μια φίλη της, θύμα βιασμού, έψαχνε απεγνωσμένα να βρει έναν τρόπο να επανασυμφιλιωθεί με το σώμα της. Να έχει και πάλι τον έλεγχο. «Χωρίς ρούχα, είσαι ευάλωτος», λέει. «Είναι η στιγμή που έχουμε εκρήξεις συναισθημάτων. Αυτού του είδους η φωτογραφία είναι μια μέθοδος μετατραυματικής θεραπείας. Οι γυναίκες που έρχονται είναι σίγουρα γενναίες. Το μυαλό τους φοβάται ότι η κάμερα θα εστιαστεί σε όλα εκείνα που νομίζουν οι ίδιες ότι δεν είναι ωραία στο σώμα τους. Εγώ φωτογραφίζω ό,τι πιστεύω ότι είναι όμορφο στο σώμα τους, αντανακλώντας το πίσω».

Ίσως να πρέπει να αντιμετωπίσουμε κατάματα και τις όποιες αδυναμίες μας προκειμένου να τις αγαπήσουμε επιτέλους. Να δούμε την εύθραυστη πλευρά του εαυτού μας. Ένα κορίτσι που έπασχε από ανορεξία και οι γιατροί δεν είχαν πλέον καμία ελπίδα, για δύο μήνες κοιτούσε τις φωτογραφίες για να θεραπευτεί. Δεν ήταν χοντρή, ήταν πετσί και κόκκαλο, έτοιμη για να καλωδιωθεί στο νοσοκομείο. 

Με τη φωτοθεραπεία νιώθεις σα να παίζεις έναν ρόλο. Ο φωτισμός είναι κολακευτικός, σου φτιάχνουν τα μαλλιά, σε βάφουν, αποκτάς αυτοπεποίθηση. Και δεν είναι κάτι που έχει να κάνει μόνο με την ομορφιά, τη ματαιοδοξία, το παιχνίδι του χρόνου. Η φωτοθεραπεία για ορισμένες γυναίκες λειτουργεί σαν ύστατη λύση να μεταμορφωθούν, ίσως και να σωθούν.

Οι φωτογραφίες είναι της Ellen Fisher Turk

Πηγή:

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_1_24/10/2009_334597