Τα αρχαία ορυχεία των Ελλήνων από το 18-20.000 π.Χ!

Τα αρχαία ορυχεία των Ελλήνων από το 18-20.000 π.Χ! 

Ούτε ένα, ούτε δύο, αλλά 118 ορυχεία υπάρχουν διάσπαρτα σε 38 ελληνικά νησιά του Αιγαίου! Και λειτουργούν εδώ και 20.000 χρόνια! Απ' αυτά τα σπλάγχνα ο Αιγαιακός άνθρωπος έκτισε τα σπίτια του, έπλασε τα αγάλματά του, έφτιαξε τα όπλα του, τα εργαλεία του. 

Η πρώτη σκαψιά έγινε - απ' ό,τι φαίνεται - στον λόφο Τζίνες της Θάσου, όπου ευρέθησαν τα αρχαιότερα ορυχεία ώχρας στον κόσμο. Δηλαδή ένα από τα αρχαιότερα ορυχεία του κόσμου - εάν όχι το αρχαιότερο! Ο άνθρωπος έσκαβε και έπαιρνε την ώχρα της Θάσου από το 18-20.000 π.Χ. Η ανακάλυψη έγινε από την ΙΗ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, σε συνεργασία με το Μουσείο Μεταλλευμάτων του Μπόχουμ της Γερμανίας, τον Σεπτέμβριο του 1995, υπό την αρχαιολόγο Χάιδω Χρυσανθάκη-Κουκούλη. Εντός αυτού του ορυχείου ανακαλύφθηκαν στοές, αλλά και εργαλεία από κέρατα ελαφιών και από πέτρες, εκείνης της εποχής. (Η Θάσος από την αρχαιότητα - τουλάχιστον από το 3.000 π.Χ. - διέθετε και μεταλλεία χαλκού και σιδήρου, ενώ στους ιστορικούς χρόνους διέθετε και μεταλλεία χρυσού!).

Η ώχρα είναι ένα κόκκινο ή κίτρινο μικρής καθαρότητος σιδηρομετάλλευμα. Αλλά τι την έκαναν την ώχρα οι άνθρωποι της Παλαιολιθικής Εποχής; Οι κατοπινοί ξέρουμε: Την είχαν για χρωστική ουσία. Έφτιαχναν μ' αυτήν τις «σκιές» στα ζωγραφικά έργα τέχνης τους (Πλίνιος). Με την κίτρινη και την κόκκινη ώχρα - την λεγόμενη μίλτο, που την βρίσκουμε ακόμη και στις μυκηναϊκές πινακίδες! - εκτός από χρωστική, την χρησιμοποιούσαν και στα φάρμακα και όταν έδεναν ξύλινα σκαριά, διότι είχαν ιδεί πως στην ναυπηγική τους εξασφάλιζε αδιαβροχοποίηση. Την καλύτερη μίλτο έδινε η Κέα (Θεόφραστος). Η πόλις των Αθηνών είχε το μονοπώλιο της ώχρας της Κέας. Εάν οι Κείοι αθετούσαν τους όρους της συμφωνίας με τους Αθηναίους, οι τελευταίοι είχαν σκληρές κυρώσεις για τους Κυκλαδίτες.

Αντιστοίχως, από θηραϊκή γη (προϊόν των γνωστών ηφαιστειακών εκρήξεων της νήσου Θήρας) κατά την αρχαιότητα κατασκευάζονταν προκυμαίες και κυματοθραύστες, και γι' αυτό εν συνεχεία με το ίδιο προϊόν κατασκευάσθηκαν τα τοιχώματα στις διώρυγες της Κορίνθου, αλλά και του Σουέζ! Το θείο χρησιμοποιείτο από την αρχαιότητα ακόμη για απολυμαντικούς σκοπούς. Για την καλύτερη απόδοση των χωραφιών του ο Λαέρτης στην Ιθάκη χρησιμοποιούσε απολυμαντικό θειάφι. Από τότε η γνώση, διατηρήθηκε έως σήμερα, και πωλείται θειόχωμα για καλύτερη απόδοση των χωραφιών. Η γνώση του πατρός χρησίμευσε και στον υιό. Γι' αυτό όταν ο Οδυσσεύς φόνευσε τους μνηστήρες, διέταξε να ραντίσουν με θειάφι τον χώρο, που είχε μολυνθεί με τα αίματα των νεκρών!... Στον Μεσαίωνα θειάφι χρησιμοποιούσαν για την παρασκευή πυρίτιδας. Αλλά και ως εντομοκτόνο. Σήμερα το χρησιμοποιούν στην πολεμική βιομηχανία και την παραγωγή ελαστικών.

Απ' τα κέρδη των ορυχείων έπαιρναν μερίδιο και οι θεοί, δηλ. οι ιερείς τους. Όταν λ.χ. η Σέριφος, δεν προσέφερε το 10% των εσόδων των μεταλλείων της στον θεό Απόλλωνα, εκείνος. καταβύθισε τα μεταλλεία του νησιού - νυν γνωστά ως Μεταλλεία τ' Αγίου Σώστη. Ακόμη και σήμερα ευρίσκονται υπό την επιφάνεια της θαλάσσης! Κι είναι απ' τα λίγα υποβρύχια ορυχεία του κόσμου.

Η πόλις των Αθηνών χρωστά την δύναμή της στα μεταλλεία του Λαυρίου. Το κράτος των Μακεδόνων στα ορυχεία της Σκαπτής Ύλης του Παγγαίου.

Όλος αυτός ο κρυμμένος αιγαιακός πλούτος προσέλκυσε πολλούς ξένους επενδυτές και επιστήμονες στην χώρα μας. Ιδίως τον 19ο και τον 20ό αι. οτυχεία λειτουργούσαν σε 29 ακόμη νησιά! Από την δεκαετία του 1830 θεσπίσθηκε ειδική νομοθεσία για εκμετάλλευση των ορυχείων από το Δημόσιο. Το 1861 ψηφίσθηκε «μεταλλευτική νομοθεσία» για τις παραχωρήσεις τους σε ιδιώτες. Η περίοδος 1870-1907 καλείται η «χρυσή εποχή των ελληνικών μεταλλείων». Αρκεί να σκεφθεί κανείς πως τότε διπλασιάσθηκε ο πληθυσμός της Σερίφου! Αυξήθηκαν όμως και τα εργατικά ατυχήματα, που προκάλεσαν την τεράστια απεργία των εργατών το 1916, χαρακτηρίσθείσα «το πρώτο ελληνικό σοβιέτ».

Σήμερα ξέρουμε πως στα έγκατα της γης της Βορείου Ελλάδος ευρίσκεται λανθάνιο, νεοδύμιο, γαδολίνιο, τέρβιο, κ.ά. ορυκτά. Η πρώτη επίσημη απόπειρα εντοπισμού ουρανίου στο ελληνικό υπέδαφος έγινε στις αρχές του 1950. Σήμερα στην Θράκη είναι γνωστό πως έχει εντοπισθεί ουράνιο - ήδη από την δεκαετία του 1990. Η αξία του ελληνικού ουρανίου ανέρχεται σήμερα σε περίπου 125.000.000 δολλάρια. Περίπου 10.000 τ. ουρανίου υπάρχουν στους νομούς Δράμας, Καβάλλας, Σερρών, Χαλκιδικής (σημ. ένα γραμμάριό του αξίζει 20.000 δολλάρια). Στους ορεινούς όγκους των ν. Θεσσαλονίκης και Κιλκίς και σε μια στενή ζώνη - που εκτείνεται ασυνεχώς σε μήκος άνω των 100 χλμ. - από το Κάτω Νευροκόπι Δράμας έως την Σιδηρώ (όνομα και πράμα) του ν. Έβρου, υπάρχουν έως και διαμάντια - εμφανίζονται ως εγκλείσματα σε διάφορα ορυκτά, όπως το ζιρκόνιο, ο γρανάτης και ο βιοτίτης, σε μεγέθη που κυμαίνονται από 2-150 χιλιοστά του χιλιοστού. Το 1999 κοντά στα χωριά Γαλαρινός, Λιβάδι και Μαραθούσα Χαλκιδικής (20-40 χλμ. ΝΑ. της Θεσσαλονίκης), ανακαλύφθηκαν για πρώτη φορά διαμάντια σε πετρώματα του φλοιού. Για τον χρυσό, ούτε λόγος. Για το πετρέλαιο, που δεν χρειάζεται εξόρυξη, αλλά αναδύεται μόνο του στην Ζουράφα και στον Άγ. Ευστράτιο, ούτε λόγος.

ΠΗΓΕΣ:

• Κατράκης Δ. Στ. «Ορυκτός πλούτος και οικονομική ανάπτυξις της χώρας», 1965.

• Κλαρκ Έντ. Ντ. «Περιγραφή των ελληνικών μαρμάρων που προέρχονται από τις ακτές του Ευξείνου, του Αρχιπελάγους και της Μεσογείου», 1809.

• Κορδέλλας Α. «Η Ελλάς εξεταζομένη γεωλογικώς και ορυκτολογικώς», 1878.

• Μαυροκορδάτου Δ., Μενδώνη Λ., Μπαλοδήμου Μ., Μπελαβίλας Ν., Παπαστεφανάκη Λ., Φραγκίσκος Αντ. «Ορυχεία του Αιγαίου», εκδ. «Μέλισσα».

• Παπαζήσης Ιω. «Ο άγνωστος ορυκτός πλούτος της Ελλάδος», εκδ. «Κάδμος», 2008. Του ιδίου «Πολύτιμοι λίθοι και στρατηγικά ορυκτά της Ελλάδος», εκδ. «Κάδμος», 2009.

• Τσάιμου Κων. Γ. «Ορολογία της αρχαίας μεταλλείας», Πανεπ. Εκδ. ΕΜΠ

Ο ΟΡΥΚΤΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ, ΔΩΡΟ ΘΕΟΥ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ

Ο ΟΡΥΚΤΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ, ΔΩΡΟ ΘΕΟΥ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ

Ξέρει κανείς άραγε την ήταν η Σύμβαση Cooper;

Υπάρχει μια σύμβαση η οποία έληξε το 2010, την χρονιά που ξεκίνησε το νέο οικονομικο-κοινωνικό δράμα της Ελλάδας.. Σύμβαση αρκούντως σοβαρή που έδειχνε ότι αυτή η χώρα από την δουλεία δεν έφυγε ποτέ! Γιατί μα γιατί λείπουν οι Έλληνες πολιτικοί. Και πρωτίστως δούλοι αυτής της σύμβασης υπήρξαν ΟΛΟΙ οι πολιτικοί της χώρας, που σιωπηλά αποδέχτηκαν να ΜΗΝ εξυπηρετούν τα συμφέροντα της χώρας μας, την οποία υποτίθεται πως υπηρετούσαν!!! Η σύμβαση αυτή για όσους δεν το γνωρίζουν λεγόταν «σύμβαση  COOPER»!

Ο μακαρίτης ο Μπάτσης στο βιβλίο που είχε γράψει το 1947 με τίτλο “Η βαριά βιομηχανία στην Ελλάδα”, αποκάλυπτε την ύπαρξη της λεγόμενης “Σύμβασης Cooper”(υπεγράφη το 1940 και έληξε την 31/12/2010)!

Υπήρχε στο υπουργείο Βιομηχανίας και παραδινόταν -σαν “ιερό κείμενο”- από υπουργό σε υπουργό!  Σύμφωνα με την σύμβαση αυτή τα λεγόμενα “στρατηγικά ορυκτά” της Ελλάδας καθώς και ο υδάτινός μας πλούτος, περνούσαν υπό την αιγίδα ενός Αμερικανικού consortium εταιρειών!

Το αποτέλεσμα αυτής της αποκάλυψης ήταν να τουφεκιστεί ο Μπάτσης μαζί με τον Μπελογιάννη το 1952! Από τους 12 που ήταν για “ντουφέκι”, επέλεξαν μόνον 3, ένας εκ των οποίων ήταν και ο Μπάτσης!

Είναι περίεργο άραγε που μέχρι χθες, ίσως και σήμερα στην ολότητά τους, κανένας δεν  αποτολμούσε να ακουμπήσει τα παρθένα κοιτάσματα ορυκτού πλούτου που βρίσκονται στην Ελλάδα; Είμαστε η μόνη χώρα στην Ευρώπη με σιδερο-χρώμιο και νικέλιο και δεν παράγουμε ούτε γραμμάριο ανοξείδωτου χάλυβα.

Αλλά ας κάνουμε μια μικρή παρένθεση και ας δούμε ποιος ήταν ο Δημήτρης Μπάτσης που σημειωτέον ανήκε στην «ανώτερη κοινωνία». Ήταν  γιος ναυάρχου ε.α.. Υπήρξε γνωστός δικηγόρος της Αθήνας και ακόμη πιο γνωστός για την πνευματική του παρουσία και δράση. Ήταν ο συγγραφέας του πολύ γνωστού τότε βιβλίου «Η Βαριά Βιομηχανία στην Ελλάδα» και υπήρξε εκδότης του 15νθήμερου περιοδικού «Ανταίος». Εκτελέσθηκε στα 35 του χρόνια σαν κατάσκοπος μαζί με τους Ν. Μπελογιάννη, Ν. Καλούμενο, Η. Αργυριάδη.

Το ότι ο Δημήτρης Μπάτσης εκτελέστηκε πλάι στον Νίκο Μπελογιάννη δεν ήταν τυχαίο.  Ότι εκτελέστηκε για το βιβλίο του και τις αποκαλύψεις του, ούτε κι αυτό είναι τυχαίο. Ότι μια γενιά Ελλήνων αγνόησε την ύπαρξη του βιβλίου και τον συγγραφέα του και αυτό δεν ήταν τυχαίο.

Το κατεστημένο είχε πολλές και βαριές ενοχές για να μπορέσει να σταθεί στο έργο του Μπάτση και να αντλήσει από αυτό έστω και λίγα διδάγματα.

Συνοπτικά το βιβλίο ασχολείται με τον ορυκτό πλούτο της Ελλάδος και με τις δυνατότητες της βιομηχανικής ανάπτυξής της :

    Α. Η Αξιοποίηση των πλουτοπαραγωγικών πόρων

    Β. Το Οικονομικό σχέδιο για την εκβιομηχάνιση

    Γ. Εκβιομηχάνιση και Βιωσιμότητα.

Στην εισαγωγή του βιβλίου του ο Δημήτρης Μπάτσης γράφει:

Η εργασία μου αυτή γράφτηκε με την βέβαιη προοπτική πως παρ όλα τα εμπόδια και παρ όλες τις πολύμορφες επεμβάσεις, ο ελληνικός λαός που πάντα αγωνίζεται ηρωικά θα ανοίξει και πάλι με τον αγώνα του διάπλατα τον δρόμο για μια ελεύθερη δημοκρατική ανοδική πορεία, και θα αρχίσει με τον ίδιο ενθουσιασμό, με την ίδια ορμή και αυτοθυσία να χτίσει την ερειπωμένη από την ναζιστοφασιστική κατοχή και τον οικτρό εμφύλιο, πατρίδα. Η Ελλάδα θα γίνει οικονομικά και εθνικά πραγματικά ελεύθερη τότε και μόνο τότε που η ανοικοδόμηση αυτή γίνει από τον λαό της.

Θα σπάσουν τα δεσμά και θα αλλάξει ριζικά η διάρθρωση της σημερινής οικονομίας μας, θα ανοίξει δηλαδή ο δρόμος για να λυτρωθούν οι πιο ενεργές παραγωγικές και άξιες δυνάμεις της νεοελληνικής κοινωνίας μας.

Ο δρόμος αυτός μας οδηγήσει στην ορθολογική διάγνωση και οργάνωση και στη σχεδιασμένη ανάπτυξη της εθνικής μας οικονομίας , στη δημιουργία ανώτερης τεχνικής βάσης, στη γοργή συσσώρευση των οικονομικών αυτών δυνατοτήτων και μέσων που θα δώσουν την ευκαιρία να ανθήσει και σε μας μια γερή, προοδευτική-προοδεμένη κοινωνική ζωή.

Για το χτίσιμο αυτής της νέας Ελλάδας δουλεύουν σήμερα, μέσα σε τραγικές πραγματικά συνθήκες και αψηφώντας κάθε κίνδυνο, όλοι οι επιστήμονες που βλέπουν μπροστά, όλοι οι προοδευτικοί άνθρωποι των επιστημών πλάι και μαζί με τον αδάμαστο Ελληνικό λαό, προσφέροντας ακόμη και την ζωή τους, ότι πολυτιμότερο δηλαδή έχουν, προσπαθώντας έτσι να στεριώσουν όσο το δυνατό περισσότερο την νίκη του.

Σε όλους αυτούς τους πραγματικούς ηρωικούς αγωνιστές προσφέρω και εγώ την μικρότατη αυτή συμβολή.

Δημητρης Μπατσης.

Αθηνα, ΕΜΠ , Ιουνιος 1947.

ΕΛΛΑΔΑ: Η πλουσιότερη χώρα του Πλανήτη !!!

Τον Φεβρουάριο του 1998 έφτασε στην δημοσιότητα έρευνα που αφορούσε την μεγαλύτερη συγκέντρωση ραδονίου στον Ελληνικό χώρο και συγκεκριμένα στο χωριό Νεράιδα Θεσπρωτίας. Η μέτρηση ήταν 9550 μπεκερέλ ανά τετραγωνικό μέτρο και με όριο επιφυλακής τα 150!

Παρόμοιες υψηλές μετρήσεις είχαμε και στις περιοχές Σερρών, Θεσσαλονίκης, Μύκονου, Καβάλας, Ικαρίας, Λέσβου, Φθιώτιδα, Λουτράκι, Νιγρίτα, Σουρωτή, κλπ. Το ραδόνιο είναι φυσικό ραδιενεργό στοιχείο και για όσους γνωρίζουν, αποτελεί ένδειξη για την ύπαρξη στο υπέδαφος των άνω τουλάχιστον περιοχών ΟΥΡΑΝΙΟΥ. Στο όρος Παγγαίο στην Καβάλα επίσης υπάρχει ήδη έντονο ενδιαφέρον από ξένο επενδυτή για την εξόρυξη των τεράστιων κοιτασμάτων χρυσού. 

Στην Ολυμπιάδα Χαλκιδικής υπήρξε στο κοντινό παρελθόν η εκμετάλλευση του εκεί υπεδάφους που περιέχει αρκετό χρυσό, αλλά και ουράνιο από ξένους!!!.Μία απόρρητη έκθεση που ήρθε στο φως με δημοσίευμα της εφημερίδας «Επενδυτής» στις 23/2/96, αναφέρει για τα αποτελέσματα των μετρήσεων του ΙΓΜΕ (Ίδρυμα Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών). Γύρω στο ποσό των 100 τρισεκατομμυρίων δραχμών εκτιμάται η αξία των κοιτασμάτων ουρανίου και άλλων σπανίων μετάλλων για δορυφόρους και πυραύλους.

Το κείμενο της έρευνας υπογράφεται από επτά διακεκριμένους Έλληνες επιστήμονες και κάνει λόγο για κοίτασμα ουρανίου που περιέχει 300 εκατομμύρια τόνους με συμπύκνωμα ουρανίου 16%, καθώς και σπάνια άλλα ορυκτά όπως ρουτίλιο, λουτέσιο και λανθάνιο, που έχουν εξαιρετικά ειδικές χρήσεις στην κατασκευή πυραυλικών συστημάτων. Αναφέρεται ΜΟΝΟΝ για την περιοχή του όρους Σύμβολο του νομού Καβάλας. Αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα ουρανίου ΔΙΕΘΝΩΣ. Η αξία του εμπλουτισμένου ουρανίου 235 στην διεθνή αγορά 1998 είναι 20.000 δολάρια το γραμμάριο !.

O κατά το παρελθόν κοσμήτορας της πολυτεχνικής σχολής και πρόεδρος του τμήματος χημικών μηχανικών Βασίλειος Παπαγεωργίου, πραγματοποίησε διάλεξη με θέμα «Η Βαριά βιομηχανία στην Ελλάδα», η οποία είχε να κάνει με τα αποτελέσματα και της δικής του έρευνας 30 ετών. Εντυπωσιακό ήταν το ότι σε όλα τα σημεία η έρευνά αυτή συμφώνησε με τα αποτελέσματα παλαιοτέρας αντίστοιχης έρευνας της δεκαετίας του 1940 που τυχαία είχε φτάσει στα χέρια του.

Ο εν λόγω καθηγητής αναρωτιόταν πως είναι δυνατόν η Ελλάδα να μην έχει ήδη στημένη βαριά βιομηχανία την στιγμή που διαθέτει όχι μόνον ΟΛΕΣ τις απαραίτητες πρώτες ύλες (στρατηγικά ορυκτά) και μάλιστα σε αφθονία, αλλά και για ορισμένα από αυτά, είναι η ΜΟΝΑΔΙΚΗ παραγωγός χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Και συγκεκριμένα:

•     Λιγνίτης: Ως ορυκτό για την παραγωγή ενέργειας από την καύση του με λιγοστή μόλυνση του περιβάλλοντος. Η Ελλάδα διαθέτει τόσο πολύ λιγνίτη, που εάν τον εκμεταλλευόταν από νωρίς, θα είχε γλιτώσει πολλά δισεκατομμύρια από την εισαγωγή πετρελαίου.

•     Αλουμίνιο: Εδώ και μερικά χρόνια η Γαλλία ελάττωσε την παραγωγή της σε αλουμίνιο και η Ελλάδα πλέον είναι πρώτη στην Ευρώπη σε παραγωγή του αλουμινίου, με χιλιάδες εφαρμογές.

•     Βωξίτης: Η Ελλάδα είναι η μεγαλύτερη βωξιτοπαραγωγός χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο βωξίτης χρησιμοποιείται και στην κατασκευή αεροσκαφών, ηλεκτρικών συσκευών, μεταλλικών κατασκευών και αλλού.

•     Μαγγάνιο: Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση που περιέχει στο υπέδαφός της κοιτάσματα μαγγανίου. Τα κυριότερα κοιτάσματα έχουν εντοπισθεί στο νομό Δράμας.

•     Νικέλιο: Και για αυτό το στρατηγικό ορυκτό όπως ανέφερε ο κύριος Παπαγεωργίου, η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως με σημαντικά κοιτάσματα νικελίου στο υπέδαφός της. Υπάρχει ένα συγκρότημα παραγωγής νικελίου, του μεγαλυτέρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά εξάγεται στο εξωτερικό όπως και όλα σχεδόν τα υπόλοιπα όσα εξορύσσονται.

•     Σμηκτίτες: Η Ελλάδα είναι η δεύτερη χώρα στον κόσμο μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες στην εξόρυξη σμηκτιτών, οι οποίοι έχουν μεγάλο εύρος εφαρμογών, όπως η διάθεση αποβλήτων, τα φάρμακα, τα καλλυντικά και άλλα.

•     Μαγνήσιο: Ο μαγνησίτης που εξάγει η χώρα μας, καλύπτει το 46% της συνολικής παραγωγής της Δυτικής Ευρώπης.

•     Χρωμίτης. Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει στο υπέδαφός της σημαντικά εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα χρωμίτη. Τα σημαντικότερα κοιτάσματα βρίσκονται στο Μπούρινο Κοζάνης και χρησιμοποιούνται κυρίως για την παραγωγή ανοξείδωτου χάλυβα.

•     Ουράνιο: Όπως ανέφερα ήδη, τα ουρανιούχα μεταλλεύματα έχουν εντοπισθεί στην Κεντρική Μακεδονία και στην Θράκη. Το τεύχος της 28ης Απριλίου 1999 της εφημερίδας «Αθηναϊκή» είχε ως τίτλο «Θησαυροφυλάκιο η Βόρεια Ελλάδα» και αναφερόταν σε αυτό ακριβώς το θέμα. Η Θράκη λοιπόν είναι ένας στρατηγικός κόμβος, διότι εκτός των πλουσίων κοιτασμάτων ουρανίου, χρυσού και πετρελαίου, επιπλέον από εκεί πρόκειται να περάσει στο μέλλον και ο αγωγός φυσικού αερίου και πετρελαίου «Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολης» Αγωγός μεταφοράς καυσίμων από Κασπία προς τη δύση. 

ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ: Υπάρχει άφθονο στο Αιγαίο.

Στην ίδια διάλεξη για τα στρατηγικά ορυκτά -και πριν ακόμα ανακοινωθούν όσα γνωρίζουμε για τους ελληνικούς υδρογονάνθρακες- ο κύριος Παπαγεωργίου έκανε εκτενή λόγο για τα πετρέλαια στο Αιγαίο. Καμία κυβέρνηση είπε, δεν είχε μέχρι τώρα το θάρρος να παραδεχθεί την ύπαρξη πλουσιοτάτων κοιτασμάτων πετρελαίου στο Αιγαίο και ότι το παιχνίδι με την Τουρκία στην ουσία εκεί παίζεται. Υπάρχουν εδάφια του αρχαίου ιστορικού Ηροδότου όπου κάνει λόγο για την «εύφλεκτη πίσσα». Είναι ακόμη γεγονός γνωστό ότι οι Γερμανοί επί κατοχής είχαν ήδη χαρτογραφήσει όλη την Ελλάδα, αφού άμεσα τους ενδιέφεραν και τότε οι όποιες πηγές ενέργειας για την στρατιωτική τους μηχανή. Με την πτώση του Χίτλερ, οι σχετικοί χάρτες και πληροφορίες έφτασαν και στα χέρια των Αμερικανών της εποχής. 

Τα τελευταία χρόνια και με την βοήθεια ειδικών δορυφορικών φωτογραφήσεων είναι γεγονός ότι ήδη υπάρχουν ασφαλή στοιχεία για την ύπαρξη πλουσίων πετρελαϊκών κοιτασμάτων στο Αιγαίο. Ο πρώην πρεσβευτής της Αμερικής στην Ελλάδα Nicholas Burns σε ζωντανή εκπομπή στο κανάλι MEGA είχε κι αυτός επισήμως παραδεχθεί ότι υπάρχει όντως πετρέλαιο στο Αιγαίο και ότι αυτό ουσιαστικά δημιουργεί την ένταση μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα των τότε ερευνών που στηρίχτηκαν σε δορυφορικούς χάρτες είναι πλέον γεγονός αναμφισβήτητο ότι: Τα πλουσιότερα κοιτάσματα πετρελαίου στον Ελληνικό χώρο υπάρχουν ανατολικά της νήσου Θάσου, στον Θερμαϊκό Κόλπο, στην περιοχή των Δωδεκανήσων και συγκεκριμένα στην περιοχή κοντά στα Ίμια, στην Ζάκυνθο και στην Φλώρινα (σ.σ. ακόμη τότε δεν είχε ανακοινωθεί η εύρεση τεραστίων ποσοτήτων νοτίως της Κρήτης). Επίσημη δήλωση του καθηγητή πυρηνικής φυσικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κυρίου Παπαστεφάνου, αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής:

«Από παλιά διέβλεπα ότι, όπως και στην υπόθεση των κοιτασμάτων πετρελαίου στο Αιγαίο, έτσι και στην υπόθεση του ουρανίου, ίσως να μην δόθηκαν ποτέ στις ελληνικές κυβερνήσεις τα πλήρη αποτελέσματα των γεωλογικών ερευνών που έκαναν στην Δράμα και τη Θράκη οι Αμερικανοί ερευνητές…» 

Αρχίζοντας από το περίφημο ΟΣΜΙΟ (σκληρό, άμορφο, μεταλλικό χημικό στοιχείο της ομάδος του λευκοχρύσου) που εντοπίζεται, σύμφωνα με επιστημονικές έρευνες, σε μεγάλες μάλιστα ποσότητες, στα Ίμια και γενικώς στο Αιγαίο ΜΑΣ. Και διερωτώμεθα γιατί οι πολιτικές ηγεσίες της Χώρας, σιωπούν επί του θέματος. !!

Η Ελλάδα επίσης μόνο από το απόθεμα του «μεθανίου» που έχει στην μια άκρη μόνο της Κρήτης φτάνει για 10.000 χρόνια τα αυτοκίνητα του πλανήτη γη να τα τροφοδοτεί με καύσιμα δωρεάν.

Υπάρχουν βάσιμες υποψίες και για άλλα «περίεργα» και πανάκριβα συστατικά στο υπέδαφός μας, όπως το ΟΣΜΙΟ, ο κόκκινος υδράργυρο κ.ά. για τα οποία η έρευνα συνεχίζεται. Ουσιαστικά 10.000 τόνους Όσμιο και 100.000 τόνους Κόκκινο υδράργυρο που επισήμως δεν υπάρχει, είναι μόνο τεχνητό στοιχείο !!!

Τέλος αξίζει να αναφερθούμε και στις κατά το παρελθόν δηλώσεις του Ν. ΜΑΡΤΗ (Υπουργού των κυβερνήσεων του Κων/νου Καραμανλή για τον κρυφό ορυκτός πλούτο της Ελλάδας.

Σοβαρές λοιπόν αποκαλύψεις για τον μυστικό, ανεκμετάλλευτο ορυκτό πλούτο της Ελλάδας έκανε κατά το παρελθόν ο πρώην υπουργός του Καραμανλή. Γιατί λοιπόν δεν εκματαλλευτήκαμε τον ορυκτό πλούτο για να μειώσουμε το δημόσιο χρέος και να αποφύγουμε τα μνημόνια;

Ο Νίκος Μάρτης αποκαλύπτει με έγγραφη αναφορά του στο newsbomb.gr του Κώστα Χαρδαβέλλα το σκοτεινό πολιτικό παρασκήνιο γύρω από τον πλούσιο ορυκτό πλούτο της Ελλάδας. Η πρώτη φράση του εγγράφου του κ. Μάρτη δίνει ακριβώς την εικόνα και τη σημασία που είχε για τη χώρα μας το θέμα αυτό:

«Το 1981, έτος αφετηρία της εισόδου της Ελλάδας στην ευρωπαϊκή κοινότητα ως 10ο μέλος ο πρόεδρος της ΕΟΚ Γκάστον Τορν δήλωνε ότι : «Η Ελλάδα μπαίνει στην Ευρώπη με 3 πλεονεκτήματα 1) την Εμπορική Ναυτιλία, 2) τον Ορυκτό της πλούτο και 3) το επιχειρηματικό δαιμόνιο των ελλήνων».

Αυτά λέει στην πρώτη κιόλας φράση ο κ. Μάρτης και μετά προχωράει στις αποκαλύψεις: «Εάν θεμελιωνόταν το βιομηχανικό συγκρότημα της Αμφιπόλεως (του Στρυμώνα), όπως αναγγέλθηκε ως οριστική απόφαση και ανακοινώθηκε την 9η Νοεμβρίου 1982 από τον υπουργό Εθνικής Οικονομίας Γερ. Αρσένη και την 4η Μαρτίου 1983 από τον Διοικητή της ΕΤΒΑ Κουμπή, θα είχαμε από τη δημιουργία του βιομηχανικού συγκροτήματος, πλην άλλων προϊόντων, 3 τόνους χρυσού ετησίως και 150 τόνους αργυρού ετησίως. 

Αν είχαμε εκμεταλλευτεί τα κοιτάσματα της Ελλάδας, σήμερα θα είχαμε τουλάχιστον 60 τόνους χρυσού, 300 τόνους αργυρού και πολλούς τόνους των άλλων προϊόντων. Η οικονομική κατάσταση της Ελλάδας θα ήταν διαφορετική. Η Μονάδα που ανέφερα θα αντλούσε κοιτάσματα από τη Χαλκιδική, τη Θάσο και τη Θράκη. 

Το ΙΓΜΕ ανακάλυψε μεικτά θειούχα στο Παγγαίο, στο Κιλκίς και στη Λακωνία. Συνεπώς θα ήταν δυνατή η ανέγερση και δεύτερου συγκροτήματος εκτός από αυτό του Στρυμώνα. Αν συνεπώς στα μεταλλεύματα που αποδεδειγμένα υπάρχουν στη χώρα και, κατά πληροφορίες, δεν υπάρχουν όλα σε άλλες χώρες της ΕΟΚ, όπως βωξίτες, λευκόλιθοι, νικέλιο, χρώμιο, προστεθούν το ουράνιο και τα μεικτά θειούχα, η Ελλάδα μόνο με τον ορυκτό πλούτο θα είναι στην πρωτοπορία των της Ευρώπης. Οι επιπτώσεις από το Μνημόνιο δεν θα ήταν οδυνηρές και το δημοσιονομικό χρέος της Ελλάδος δεν θα απασχολούσε έντονα τρίτους, αλλά και Έλληνες.

Το 1981 επισκέφτηκαν τη Θεσσαλονίκη 75 Γάλλοι δημοσιογράφοι επαρχιακών Γαλλικών εφημερίδων. Τους κατατόπισα πάνω στο χάρτη του υπουργείου Βορείου Ελλάδας για την Πολιτιστική Ιστορία της Μακεδονίας – Θράκης, καθώς και για τις πλουτοπαραγωγικές πηγές, με ιδιαίτερη έμφαση στον Ορυκτό πλούτο τόσο της Βορείου Ελλάδος, όσο και ολόκληρης της Ελλάδας. Μετά από μικρό χρονικό διάστημα επισημάνθηκε σε ελληνική εφημερίδα, πως οι Γαλλικές εφημερίδες είχαν γράψει ότι: «Η Ελλάδα θα γίνει Μεταλλουργία της Ευρώπης!»

Σε άρθρο των FINANCIAL TIMES του 1978 (Βιομηχανική Επιθεώρηση, Απρίλιος 1978, σελ. 257) αναφέρεται: «Όταν η Ελλάδα γίνει το δέκατο μέλος της ΕΟΚ, ο εκτεταμένος ορυκτός της πλούτος θα προμηθεύσει την Κοινή Αγορά με μία μεγάλη ποικιλία πρώτων υλών, που θα συμβάλλουν στην εξασφάλιση ουσιαστικής αυτάρκειας της Κοινότητας ως προς πολλά προϊόντα».

Είναι γεγονός ότι –με εξαίρεση τα Πετρέλαια της Μεγάλης Βρετανίας και του γαιάνθρακα– η χώρα μας είναι η πλουσιότερη χώρα της ΕΟΚ σε μεταλλεύματα οικονομικώς εκμεταλλεύσιμα. Ορισμένα δε από αυτά είναι και στρατηγικής σημασίας (ουράνιο, νικέλιο, Βωξίτης, χρώμιο)».

Είναι σαφές ότι ο ορυκτός πλούτος της Ελλάδας έχει μείνει ανεκμετάλλευτος τόσα χρόνια με αποτέλεσμα η χώρα να έχει αφεθεί έρμαιο των μεγάλων οικονομιών, δανειστών και αγορών. Και η Ελλάδα από Μεταλλουργία της Ευρώπης έχει πια γίνει ο.. ζητιάνος της Ευρώπης.

Πηγές: 

Άρθρο του Νίκου Καρά (1922-2008)

http://miastala.com/s/archives/10906

http://www.fimes.gr/2010/11/oruktos-ploutos-ellada/#ixzz16kdHl8kR

Ας προσέξουμε που δίνουμε τον πλούτο της χώρας

Ας προσέξουμε που δίνουμε τον πλούτο της χώρας

SOS! Οι αναθυμιάσεις δηλητηριάζουν την Ελλάδα

Δυστυχώς, λίγοι ενδιαφέρονται για τις πολιτικές επιπτώσεις που έχει η ασύδοτη παράδοση των ελληνικών εδαφών στις πολυεθνικές του πετρελαίου. Κανένας προβληματισμός δεν αναπτύχθηκε, καμία άμυνα δεν οργανώθηκε. Κι έτσι, τώρα, που ανοίγουν οι πύλες της κολάσεως, αμυντικά έργα δεν έχουν γίνει και είναι η χώρα ξέφραγο αμπέλι. Η τελευταία οργανωμένη γραμμή άμυνας που θα ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ αποδείχτηκε ότι στην πραγματικότητα ήταν πιο διάτρητη κι από ένα κεφάλι γραβιέρας με φαρδιές διαμπερείς τρύπες.

Εάν υπήρχε ο προβληματισμός, θα είχαμε προετοιμάσει την κοινωνία για το τι μας επιφυλάσσει η ζητούμενη «πετρελαιοποίηση». Θα επισημαίναμε μερικές σημαντικές και αναμφισβήτητες αλήθειες. Ότι καμία χώρα που δεν έχει λύσει το πολιτικό της πρόβλημα, της ανεξαρτησίας και εθνικής κυριαρχίας, δεν έχει συμφέρον να «πετρελαιοποιηθεί» άρον άρον υπό συνθήκες ευνοϊκές μόνο για τις εταιρίες. Κι όταν «πετρελαιοποιηθεί», η ελλειμματική της ανεξαρτησία και κυριαρχία περιορίζεται ακόμα περισσότερο. Και ότι τα οικονομικά της οφέλη είναι πολύ μικρότερα απ’ ό,τι φαντάζονται οι ευκολόπιστοι και ψευδώς καλλιεργούν οι κατευθυνόμενοι ντελάληδες.

Δεν χρειάζεται να πάμε στη Βενεζουέλα για να καταλάβουμε τι μας περιμένει. Η Βενεζουέλα, όσο έβγαζε άφθονο πετρέλαιο και ο λαός της ζούσε στα κατάβαθα της εξαθλίωσης, πλην μιας μερίδας προνομιούχων, με διεφθαρμένους κυβερνήτες, ήταν η αγαπημένη των αφεντικών, Αμερικάνων, Ισπανών, Γάλλων, Άγγλων κ.λπ. Όταν ο Τσάβες αποφάσισε να αποκτήσει μεγαλύτερο έλεγχο της πετρελαιοπαραγωγής και να διανείμει τα έσοδα με πιο δίκαιο τρόπο, έπεσαν όλες οι μητροπόλεις να ξεσχίσουν την κυβέρνηση, το κίνημα και τη χώρα. Όπως είχε γίνει με τον Μοσαντέκ που όταν απαίτησε να αυξηθεί το ποσοστό του Ιράν από το πωλούμενο πετρέλαιο από το 18% στο 50%, τον φάγανε και εγκαταστήσανε τον δικτάτορα Σάχη ως υποχείριό τους.

Καθολική λεηλασία

Αλλά δεν χρειάζεται να πάμε τόσο πίσω, ούτε να δούμε σε τι κατάσταση ζει ο κόσμος και πόσο μεγάλη είναι η διαφθορά σε χώρες υποτελείς που βγάζουν μπόλικο πετρέλαιο το οποίο διαχειρίζεται η Δύση κατά το συμφέρον της, όπως η Νιγηρία, το Κονγκό, το Αζερμπαϊτζάν, η Σαουδική Αραβία, το Μπαχρέιν και άλλες προσφιλείς στους Δυτικούς «δημοκρατίες». Κάποιες χώρες, που δεν ήταν δημοκρατικές, αλλά ήταν συγκροτημένες, πιο εξισωτικές και είχαν κατακτήσει ένα μεγαλύτερο βαθμό αυτονομίας και αυτοδιαχείρισης, όπως η Λιβύη και το Ιράκ, σε περιοχές με σπουδαία πολιτισμική παράδοση, οι Δυτικοί εκπολιτιστές δεν άφησαν πέτρα πάνω στην πέτρα. Και τα πετρέλαια είναι ένας από τους πιο βαρύνοντες λόγους που η αμερικανοεβραϊκή συμμαχία καταπιέζει και εξολοθρεύει τους Παλαιστίνιους, αφού τα πετρέλαια στη θάλασσα είναι και των κατοίκων της Γάζας και της αποκομμένης βίαια από τα παράλια Δυτικής Όχθης.

Ακόμα και η Ρωσία δυσκολεύεται να διαχειριστεί τα προβλήματα που της δημιουργούν οι Δυτικοί. Η διεθνής χαμηλή τιμή δεν έχει να κάνει με τη ζήτηση και τις αγορές. Επιλέχτηκε από τα «βαθιά κέντρα» με τις αποφάσεις των οποίων ευθυγραμμίζονται οι πολυεθνικές για χάρη του στρατηγικού τους συμφέροντος. Επίσης, δεν έχει να κάνει με την ποιότητα του προϊόντος η παρεμπόδιση μεταφοράς του ρώσικου πετρελαίου στην Ευρώπη δια της αναγκαστικής ματαίωσης της κατασκευής αγωγών, όπως έγινε στην Ελλάδα. Στο πλαίσιο αυτού του καθεστώτος που αποτελεί μόνιμη επιλογή των ΗΠΑ, απλά ο Τραμπ κάνει τη γραμμή πιο ξεκάθαρη.

Το πλούσιο σε πετρέλαια, αλλά απείθαρχο και ανεξάρτητο Ιράν είναι ένας κεντρικός τους στόχος. Το ίδιο και η πιο ευάλωτη Βενεζουέλα. Αλλά και όλες οι χώρες της Αφρικής, της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής και της Ασίας που έχουν πετρέλαια και αέρια τελούν υπό ειδικό καθεστώς κηδεμονίας ή επιτήρησης. Ουσιαστικά είναι χώρες δεσμευμένες από τις πολυεθνικές.

Η Κύπρος, τιθασευμένη μετά από το σοκ της τεχνητής κρίσης που της φορτώσανε, ακέφαλη από εθνικά και ταξικά σφυρηλατημένη ηγεσία, εφαρμόζει πρόθυμα τα σχέδια τους. Θα παίζει το ρόλο του νάνου που με τις πλάτες των «μεγάλων» θα ενοχλεί την Τουρκία που φέρεται αυθάδικα, αλλά πέρα από κάτι ψίχουλα παρηγοριάς, τίποτα άλλο δεν θα πάρει από τις ΑΟΖ. Κι έχουν, μ’ αυτά και με κείνα, περάσει κιόλας 43 χρόνια από τη διχοτόμηση του νησιού. Η άρχουσα τάξη της Κύπρου μια χαρά ζει όλα αυτά τα χρόνια με χλιδή και ατιμωρησία καταφέρνοντας με φανφάρες και κροκοδείλια δάκρυα να κρατάει παθητικούς τους πολίτες της, με την Αριστερά ως συνένοχο χαμηλών απαιτήσεων.

Το βλέπουμε τώρα κι εδώ, στα μέρη μας. Έπρεπε να απαξιωθεί εντελώς το άχρωμο πλέον πολιτικό προσωπικό, με έξωθεν μεθοδεύσεις πάσης φύσεως, αλλά και με πολύ αυξημένη εθελοδουλεία και αυτοακύρωση, ένα χαρμάνι αεριτζήδων, οικογενειών και σογιών της Δεξιάς, σοσιαλκαταλοίπων και αυτομόλων εκ της Αριστεράς, για να εφαρμοστεί απρόσκοπτα το σχέδιο της μεγάλης πτώχευσης, εκτεταμένης απαλλοτρίωσης και καθολικής λεηλασίας της Ελλάδας.

Στις διεθνείς μυλόπετρες

Όποια χώρα μπήκε για να κερδίσει στο πλατό του ανταγωνισμού των μεγάλων δυνάμεων και συμφερόντων, καταστράφηκε ή τραυματίστηκε πολύ σοβαρά έως και ανίατα.

Ένα πολιτικό προσωπικό που υπακούει τυφλά σε έξωθεν εντολές και ηγείται μιας κοινωνίας σε κατάθλιψη και πτώχευση, με πεσμένο ηθικό και απελπισμένη, δεν είναι σίγουρα σε θέση να οδηγήσει με ασφάλεια τη χώρα σε τέτοια κακοτράχαλα τοπία. Σύρουν ξυπόλυτη την Ελλάδα στ’ αγκάθια.

Από τις μικρότερες χώρες, μόνο όσες ανήκουν στο στενό πυρήνα των μητροπόλεων, όπως η Νορβηγία, ή έχουν καλά ενημερωμένη και συνειδητοποιημένη κοινωνία με εμπιστοσύνη στον εαυτό της και την ηγεσία της, συγκροτημένη πολιτική διοίκηση και εθνική κυριαρχία, μπορούν να διαπραγματευτούν συμφωνίες συμφέρουσες από κάθε άποψη, οικονομική περιβαλλοντική, κοινωνική κ.λπ., για την αξιοποίηση του φυσικού τους πλούτου. Τέτοιες συμφωνίες προϋποθέτουν δυναμική, υγιή και ενωμένη κοινωνία και ισχυρή και ανεξάρτητη εθνική διοίκηση που θα έχει τη βούληση και τη δυνατότητα να μην υποκύπτει σε απειλές και εκβιασμούς, ούτε να κάνει παραχωρήσεις για να επιβιώσει σε βάρος της χώρας και του λαού της.

Όπως υποστηρίζουν τεκμηριωμένα οι πιο σοβαροί αναλυτές, υπό τις παρούσες συνθήκες, δεν διασφαλίζεται ούτε το προσδοκώμενο οικονομικό όφελος ούτε η εθνική κυριαρχία. Αντιθέτως, η μικρή μας χώρα εισερχόμενη στο επίκεντρο των ανταγωνισμών των μεγάλων κρατών και των πολυεθνικών, μπορεί να προκαλέσει και να υποστεί καταστροφικές επιπτώσεις στην ύπαρξή της όπως συνέβη με άλλες χώρες που επιπόλαια και εγκληματικά οδηγήθηκαν από διεφθαρμένους ηγέτες μέσα σε παρόμοια ναρκοπέδια.

Εξαρτήματα μηχανισμών

Αυτή η κατάσταση δεν είναι νέα. Η εξάρτηση, με ό,τι αυτό συνεπάγεται κάθε φορά, είναι διαχρονικό καθεστώς στην Ελλάδα. Οι μηχανισμοί και το προσωπικό διοίκησης έχουν φορμαριστεί να υπηρετούν τις μητροπόλεις και να αντλούν την ισχύ τους από την εξάρτησή τους από τους ξένους, σε σημείο που η ιδεολογία της εξαρτημένης διακυβέρνησης να έχει ενσωματωθεί στην εθνική ιδεολογία. Απόρροια αυτού του υπαρκτού και βαθιά ριζωμένου καθεστώτος είναι, μεταξύ άλλων δεινών, η ευκολία με την οποία οδηγήθηκε η Ελλάδα στην αποβιομηχάνιση, την εξτρεμιστική συρρίκνωση του αγροτικού τομέα και την απώλεια της διατροφικής της αυτάρκειας. Τα μνημόνια, η καθολική χρεοκοπία και αφαίμαξη, ήταν το προσχεδιασμένο τους επακόλουθο. Στην τρέχουσα φάση, η χώρα, το πολιτειακό σύστημα, ο δημόσιος και ιδιωτικός πλούτος, η Ελλάδα στο σύνολό της υπάγεται στον αποκλειστικό έλεγχο των ξένων. Η αστική δημοκρατία καθίσταται εντελώς εικονική.

Η υπόθεση του πετρελαίου δεν είναι μόνο περιβαλλοντική, οικονομική και πολιτισμική, όπως ξεδιπλώνεται στην Ήπειρο και σε άλλα μέρη της χώρας. Δεν βλάπτεται μόνο η απαράμιλλη ομορφιά της Ελλάδας που αποτελεί το μεγαλύτερό μας κεφάλαιο. Το ζήτημα είναι και κατ’ εξοχήν πολιτικό. Είναι θέμα εθνικής κυριαρχίας και ανεξαρτησίας. Έχει να κάνει με την ύπαρξη της Ελλάδας. Τίποτα λιγότερο.

Ουσιαστικά, με την πολιτική διοίκηση γονατισμένη στα τέσσερα, η Ελλάδα κατρακυλάει με λυμένα όλα τα φρένα στην πιο σκοτεινή καταβόθρα της ιστορίας της. Ας ελπίσουμε όμως, ότι θα ακολουθήσει, κατά Μαρξ ή κατά Χριστόν, πριν να είναι πολύ αργά, άγνωστο μέχρι στιγμής πώς, η Ανάσταση του πνεύματος των μαρτύρων αυτού του τόπου.

Από άρθρο του Στέλιου Ελληνιάδη στο https://www.e-dromos.gr/sos-oi-anathymiaseis-dilitiriazoun-tin-ellada/