Δευτέρα, 9 Μαρτίου 2015

Εντολή από Βερολίνο: «Σκοτώστε» έως τον Ιούνιο τον Τσίπρα


Εντολή από Βερολίνο: «Σκοτώστε» έως τον Ιούνιο τον Τσίπρα


Οι δανειστές επιθυμούν να σύρουν την κυβέρνηση σε μια «επώδυνη» συμφωνία. καθώς επιδιώκουν να προλάβουν τις κάλπες σε Πορτογαλία και Ισπανία. Πώς ο Ελληνας πρωθυπουργός προσπαθεί να κερδίσει χρόνο

Η αγορά πολιτικού χρόνου, που με υψηλά ανταλλάγματα εξασφάλισε η κυβέρνηση με την πρόσφατη συμφωνία του Eurogroup, δεν οδήγησε στη χαλάρωση της θηλιάς γύρω από τη χώρα μας. Αντιθέτως, η πίεση μεγαλώνει διαρκώς με αποτέλεσμα, εκτός από τις αβεβαιότητες στην οικονομία, να παρατείνεται η γενικότερη ρευστότητα και να πιθανολογούνται εξελίξεις το προσεχές διάστημα. Ακόμη και το ενδεχόμενο νέας προσφυγής σε εκλογές ως τον Ιούνιο βρίσκεται στο τραπέζι, όπως αναφέρουν πληροφορίες της «κυριακάτικης δημοκρατίας», ανάλογα με την πορεία των διαπραγματεύσεων με τους δανειστές.

Ηδη η ανακοίνωση του κ. Ντράγκι για την εξαίρεση της Ελλάδας από την αγορά ομολόγων δίνει, εν όψει και της αυριανής συνεδρίασης του Eurogroup, ακόμη μια γεύση για το κλίμα ασφυξίας που αναπτύσσεται εις βάρος της Ελλάδας. Ολα δείχνουν ότι ύστερα από τις κινήσεις τακτικής που έγιναν πριν από δύο εβδομάδες και την αισιοδοξία που δημιουργήθηκε η ελληνική κυβέρνηση ωθείται σε ακόμη μεγαλύτερους συμβιβασμούς.

Πηγές που έχουν πρόσβαση στα παρασκήνια του Βερολίνου εξηγούσαν στην «κυριακάτικη δημοκρατία» ότι ο κ. Σόιμπλε με την τέχνη του σκακιστή έφερε την ελληνική πλευρά στο σημείο που επεδίωκε, έστω κι αν φάνηκε προς στιγμήν ότι ήταν εκείνος που υποχωρούσε. Η δέσμευση της Αθήνας σε μια συμφωνία -χωρίς μάλιστα να συνοδεύεται από την παραμικρή εκταμίευση από τα οφειλόμενα και ανεξάρτητα από την ονοματολογία που συμφωνήθηκε- χρησιμοποιείται τώρα από τη γερμανική κυβέρνηση ως αφετηρία για την άσκηση νέων εκβιαστικών διλημμάτων. Η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα καλείται επί της ουσίας να επιλέξει μεταξύ της πλήρους συνθηκολόγησης και της πραγματικής σύγκρουσης.

Σε αυτή τη βάση το κυβερνητικό επιτελείο εξετάζει κατά τις πληροφορίες τις κινήσεις που θα κάνει από τη δική του πλευρά εντός των επόμενων 100 ημερών. Το κεντρικό ερώτημα είναι αν μπορεί να καταστεί εφικτή στο διάστημα αυτού του τετραμήνου μια νέα συμφωνία, η οποία θα σώζει τουλάχιστον τα προσχήματα για την ελληνική πλευρά, ή αν θα δρομολογηθούν άλλου τύπου εξελίξεις. Οταν πάντως ο κ. Τσίπρας έλεγε από το βήμα της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ την περασμένη εβδομάδα ότι «επιδιώκουν είτε να μας σύρουν σε κάποιο κυβερνητικό σχήμα αμφίβολης ηθικής και πολιτικής νομιμοποίησης, κατά το παράδειγμα της κυβέρνησης Παπαδήμου, είτε να μας ανατρέψουν και να τελειώνουν με όσα εμείς εκπροσωπούμε και τους φοβίζουν, είτε τέλος, όπως έγινε με τη Ν.Δ. του Σαμαρά, να μας ενσωματώσουν πλήρως στην πολιτική και τη λογική τους και να καταφέρουν έτσι στρατηγικό πλήγμα και στην Ελλάδα, που αντιστέκεται, και στην Ευρώπη, που λέει όχι στη λιτότητα», απευθυνόταν στο εξωτερικό έχοντας κατά νου τα σενάρια που εξυφαίνονται στο παρασκήνιο.
Η ρητορική

Στο πλαίσιο των επιδιώξεών της η γερμανική πλευρά φαίνεται να αναπροσαρμόζει και την τακτική της. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι οι αξιωματούχοι του Βερολίνου θα σταματήσουν τις λεκτικές προκλήσεις εις βάρος του ελληνικού λαού, έχοντας διαπιστώσει ότι αυτό ενισχύει τα αντιγερμανικά αισθήματα. Αντιθέτως, θα κάνουν ό,τι επιβάλλεται σε επίπεδο ρητορικής για να αμβλυνθεί αυτό το χάσμα, ενώ ταυτόχρονα θα επικεντρωθούν στις πιέσεις προς την πολιτική ηγεσία για την τήρηση των δεσμεύσεων και των συμφωνιών. Στόχος τους είναι να προκληθεί ρήγμα στις σχέσεις της νέας κυβέρνησης με τα κοινωνικά στρώματα που τη στηρίζουν, ώστε να καταστεί ευκολότερη στη συνέχεια η χειραγώγηση των εξελίξεων.

Σε πιο πρακτικό επίπεδο, οι δανειστές θέλουν να σύρουν την ελληνική πλευρά σε μια νέα «επώδυνη» συμφωνία, άσχετα από το πώς θα ονομάζεται, το αργότερο έως τον Ιούνιο. Το παιχνίδι με τον χρόνο έχει τεράστια σημασία, καθώς τόσο στην Πορτογαλία όσο και στην Ισπανία έρχονται εκλογές το φθινόπωρο. Ο Σόιμπλε θεωρεί ότι, αν κ. Τσίπρας έχει υποχρεωθεί να «προσκυνήσει» νωρίτερα, αυτό θα επηρεάσει αρνητικά την πορεία ειδικά των Podemos, που σε διαφορετική περίπτωση διεκδικούν την πρώτη θέση στην τέταρτη μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης. Αντιθέτως, ο Ελληνας πρωθυπουργός φαίνεται ότι ποντάρει πολύ στο ροκάνισμα του χρόνου. Η στρατηγική των καθυστερήσεων εκτιμάται ότι βοηθά στην αλλαγή των ευρωπαϊκών συσχετισμών, αφού τον Μάιο μεσολαβούν και οι εκλογές -με τα δικά τους χαρακτηριστικά- στη Βρετανία. Η αναμέτρηση εμφανίζεται ήδη ανοιχτή σε όλα τα ενδεχόμενα, ενώ ήδη παρατηρείται μεγάλη ενίσχυση των ρευμάτων του ευρωσκεπτικισμού και της αμφισβήτησης. Το UKIP του Νάιτζελ Φάρατζ, που προτείνει την έξοδο της Βρετανίας από την Ε.Ε., εκτοξεύθηκε από το 3% των εκλογών του 2010 στο 27,5% και στην πρώτη θέση κατά τις τελευταίες ευρωεκλογές, μπήκε στη συνέχεια, μέσω δύο αναπληρωματικών εκλογών, για πρώτη φορά στη Βουλή και τώρα κινείται στο 15%.

Η προτίμηση στο βολικό Ποτάμι

Καθώς πλησιάζει λοιπόν η «ώρα μηδέν», για τον κ. Τσίπρα το στοίχημα αυτό έχει και προσωπικά χαρακτηριστικά. Αν πετύχει, θα καταγραφεί εκείνος στην Ιστορία -και σε ηλικία μόλις 40 ετών- ως ο πρωταγωνιστής και διαμορφωτής της μεγάλης ανατροπής στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι.

Τούτων δοθέντων, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για την ασφυκτική κλιμάκωση των πιέσεων προς την ελληνική πλευρά με κάθε πρόσφορη -και όχι κατ' ανάγκην θεαματική- τεχνική. Ορισμένοι υποστηρίζουν μάλιστα ότι η μεθόδευση θα είναι τέτοια, που δεν θα αφήνει πολλά περιθώρια επιλογών στην Αθήνα, πλην της πλήρους ευθυγράμμισης. Από την άλλη πλευρά όμως είναι σαφές ότι κάτι τέτοιο θα αποτελούσε δίκοπο μαχαίρι για την κυβέρνηση Τσίπρα στο εσωτερικό. Ηδη οι αναταράξεις στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ είναι μεγάλες. Και μπορεί με την Αριστερή Πλατφόρμα του Π. Λαφαζάνη να υπάρχει, παρά τις συγκρούσεις, συμφωνία ότι δεν θα απειληθεί η κυβέρνηση, δεν ισχύει όμως το ίδιο για άλλες φυγόκεντρες εσωκομματικές δυνάμεις. Κατά συνέπεια, δεν θεωρείται απίθανο να δοκιμαστεί το προσεχές διάστημα ακόμη και η πλειοψηφία των 162 εδρών, που διαθέτει σήμερα η κυβέρνηση, αν χρειαστεί να περάσουν από τη Βουλή «δύσκολες» αποφάσεις, όπως π.χ. για τις ιδιωτικοποιήσεις. Αποτελεί άλλωστε κοινό μυστικό ότι οι δανειστές θα προτιμούσαν να έχει διαφορετική σύνθεση το κυβερνητικό σχήμα και αντί των ΑΝ.ΕΛ. να συμμετέχει από τις υπάρχουσες δυνάμεις το Ποτάμι, που φροντίζει μάλιστα να καλλιεργεί και το έδαφος προς αυτήν την κατεύθυνση.

Ο αδίστακτος Σόιμπλε θέλει τον Γιάννη Στουρνάρα για «νέο Παπαδήμο»

Το ερώτημα που συνεχίζει να συζητείται πάντως είναι τι μπορεί να συμβεί αν τα πράγματα οδηγηθούν σε γενικότερο αδιέξοδο, μετά ή άνευ «πιστωτικού γεγονότος». Η μια επιλογή είναι να έρθει σε συμφωνία η νυν κυβέρνηση με το κόστος και τις πιθανές συνέπειες που θα έχει. Το δεύτερο σενάριο αφορά την περίπτωση που θα προκύψει όντως επανάληψη του «παραδείγματος της κυβέρνησης Παπαδήμου», παρ' όλα όσα λέγονται σήμερα. Αυτή φαίνεται ότι είναι μια πολύ ισχυρή επιθυμία του Βερολίνου και του κ. Σόιμπλε προσωπικά. Κάποιοι έχουν ήδη ρίξει στην πολιτική αγορά και ως πιθανό επικεφαλής μιας τέτοιας κυβέρνησης από την παρούσα Βουλή το όνομα του Γιάννη Στουρνάρα, ο οποίος φροντίζει άλλωστε από τη θέση του διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος να λειαίνει τις θέσεις του, διατηρώντας όμως ακέραια των εμπιστοσύνη των δανειστών. Υπάρχουν βέβαια κι αυτοί που εκτιμούν ότι, αναλόγως των εξελίξεων και των αποφάσεων της ελληνικής πλευράς, θα μπορούσε να σχηματιστεί κυβέρνηση «εθνικής ενότητας» χωρίς μνημονιακό πρόσημο, με άλλες συντεταγμένες και επικεφαλής αν όχι τον κ. Τσίπρα, άλλο πολιτικό πρόσωπο ευρύτατης αποδοχής.

Η ακραία κίνηση

Η «διέξοδος» των νέων εκλογών (οι οποίες επισήμως αποκλείονται, επί του παρόντος, σε όλους τους τόνους) εξετάζεται από το κυβερνητικό επιτελείο περισσότερο ως ακραία κίνηση τακτικής ή και διαπραγματευτικής απάντησης απέναντι στις πιέσεις των δανειστών εν όψει του Ιουνίου. Κατά το σενάριο αυτό η κυβέρνηση, προτού υπογράψει οτιδήποτε και έχοντας θέσει επί τάπητος τις δικές της κόκκινες γραμμές, θα ζητήσει ανανέωση της λαϊκής εντολής, χωρίς να μπορεί ουδείς να την κατηγορήσει ότι αθέτησε τις δεσμεύσεις της και αποδέχτηκε νέα Μνημόνια. Ανώτερα στελέχη του κυβερνώντος κόμματος θεωρούν ότι έτσι θα μπορέσουν να κερδίσουν στο εξωτερικό κι άλλο πολύτιμο χρόνο. Παράλληλα, η εσωστρέφεια στην οποία βυθίζεται η αξιωματική αντιπολίτευση και η εξαΰλωση της Κεντροαριστεράς θα αποτελέσουν καταλυτικούς παράγοντες στο εσωτερικό για να αυξήσει τα εκλογικά ποσοστά του ο ΣΥΡΙΖΑ και να μπορέσει πια να προχωρήσει στην «επόμενη μέρα». Απαραίτητη προϋπόθεση για κάτι τέτοιο πάντως είναι, όπως προσθέτουν, να προχωρήσει πάση θυσία η κυβέρνηση στην εφαρμογή ορισμένων κρίσιμων φιλολαϊκών και ανθρωπιστικών μέτρων, ώστε να έχει δώσει δείγμα γραφής ικανό να αντισταθμίσει όποιους ελιγμούς και υποχωρήσεις αναγκαστεί στο ενδιάμεσο διάστημα να κάνει.

http://www.dimokratianews.gr/content/35482/entoli-apo-verolino-skotoste-eos-ton-ioynio-ton-tsipra

Δ. Μάρδας: Υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις αν δεν πάει κάτι καλά


Δ. Μάρδας: 
Υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις αν δεν πάει κάτι καλά

Διττός είναι, σύμφωνα με τον αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών, ο λόγος που δεν κατατέθηκε το νομοσχέδιο για τη ρύθμιση των ληξιπρόθεσμων χρεών το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε, όπως είχε προβλεφθεί.

Μιλώντας στο Πρωινό ΑΝΤ1, ο κ. Δημήτρης Μάρδας εξήγησε ότι αφενός η κ. Βαλαβάνη, υπεύθυνη της ρύθμισης των ληξιπρόθεσμων, νοσηλεύεται με πνευμονία, αφετέρου, η κυβέρνηση έχει λάβει «πολλές και αξιόλογες παρατηρήσεις πάνω σε αυτό το θέμα. Συνεπώς μία μικρή καθυστέρηση είναι καλύτερη ώστε να τεθεί κάτι ολοκληρωμένο στην Βουλή».

Παράλληλα, εξέφρασε την πεποίθηση ότι το συγκεκριμένο ζήτημα δεν θα τεθεί αναλυτικά στο Eurogroup, σημειώνοντας ότι δεν είναι η συνεδρίαση ο λόγος καθυστέρησης της κατάθεσης του νομοσχεδίου.

«Η ομάδα που διαπραγματεύεται στις Βρυξέλλες θα δώσει τις απαντήσεις για την παρουσία της τρόικας ή των θεσμών στα θέματα της χώρας. Εκεί θα βρεθεί η λύση», απάντησε ο αναπληρωτής υπουργός ερωτηθείς για το τι μέλλει γενέσθαι με τον έλεγχο των τεχνικών κλιμακίων στη χώρα και συμπλήρωσε:

«Ό,τι αποφασιστεί εκεί, θα το εφαρμόσουμε εδώ. Όποιες ερωτήσεις θα έπρεπε να τεθούν σε αυτούς που διαπραγματεύονται, εμείς είμαστε απλώς η οπισθοφυλακή».

Αναφερόμενος στο θέμα των εσόδων του κράτους είπε ότι τα έσοδα του Φεβρουαρίου ήταν ικανοποιητικά, χωρίς να μπορεί να κάνει πρόβλεψη για τον Μάρτιο και ανέφερε τη σχετική γραμμή που ακολουθεί το Υπουργείο, αυτήν του ελέγχου των εξόδων.

«Τα έσοδα του Φεβρουαρίου πήγαν καλά. Εξισορροπώντας τις δαπάνες θα διορθωθεί η κατάσταση στα έσοδα του κράτους. Η έρευνά μας έχει να κάνει με το μη μισθοδοτικό κόστος, με τα δημοσιονομικά, τις προμήθειες και άλλα. Έχουμε ένα άλλο σύστημα παρακολούθησης του προϋπολογισμού, να βλέπουμε γραμμή προς γραμμή τα έξοδα του κάθε υπουργείου. Μέχρι στιγμής από την περιστολή των δαπανών έχουμε εξοικονομήσει 80 δις για την ανθρωπιστική κρίση».

Όσον αφορά στην πρόταση Βαρουφάκη για συμμετοχή φοιτητών, νοικοκυρών, τουριστών, κτλ. στον  φοροελεγκτικό μηχανισμό είπε ότι «δεν είμαστε οι μόνοι που θα το κάνουν αυτό» και συμπλήρωσε ότι δεν είναι μόνο οι καφετέριες και οι ταβέρνες που φοροδιαφεύγουν, αναφέροντας χαρακτηριστικά τα κέντρα διασκέδασης και προτείνοντας την κατάσχεση φορτηγών που μεταφέρουν υλικά χωρίς τιμολόγια σε αυτά, όπως λουλούδια.

«Θέμα ηθικής τάξης» προκύπτει αν ο πρώην υπουργός Οικονομικών έχει βγάλει τα χρήματά του στο εξωτερικό, όπως είπε ο κ. Μάρδας, σημειώνοντας ότι «κάθε πολίτης έχει το δικαίωμα να μεταφέρει τις καταθέσεις του όπου θέλει. Ωστόσο τίθεται ένα άλλο θέμα ηθικής, μεγαλύτερο, το θέμα της φοροδιαφυγής και αυτό είναι κάτι που θα εξεταστεί».

Ερωτηθείς για το θέμα αύξησης του ΦΠΑ, επανέλαβε την κυβερνητική θέση ότι δεν θα υπάρξει αύξηση σε φάρμακα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης, αν ωστόσο επιμείνουν οι εταίροι «κι έχουν κάτι άλλο να προτείνουν, θα το δούμε».

Επιπλέον, ο κ. Μάρδας εμφανίστηκε βέβαιος ότι θα υπάρξει λύση στο σημερινό Eurogroup, υπογραμμίζοντας ότι «τα σενάρια που υπάρχουν στο πλαίσιο της μη λύσης αυτή τη στιγμή είναι άσκοπο να συζητηθούν».

Τέλος, αναφερόμενος στο θέμα του επιδόματος πετρελαίου θέρμανσης ανέφερε ότι «υπήρχε ένα τεχνικό πρόβλημα που λύθηκε», συμπλήρωσε ότι «το πρόβλημα έχει διορθωθεί και ότι το επίδομα έχει αρχίσει και καταβάλλεται σταδιακά, όπως και θα συνεχίσει μέχρι να κλείσει ο λογαριασμός».

http://www.capital.gr/news.asp?id=2249347


Πηγή:www.capital.gr

Σενάρια αποφυγής ατυχήματος, εκλογών και άλλων δαιμονίων


Σενάρια αποφυγής ατυχήματος, εκλογών και άλλων δαιμονίων

Της Νίκης Ζορμπά

Τα τελευταία εικοσιετράωρα, το σκηνικό της σύγκρουσης μεταξύ Ελλάδας και πιστωτών κλιμακώνεται, με κύριο αποδέκτη -εμφανώς-το Βερολίνο.

Τα μηνύματα που έστειλε σύσσωμη η Κυβέρνηση, προεξάρχοντος του Αλέξη Τσίπρα, προς τους πιστωτές, είναι προδήλως επιθετικά ενώ το ήδη ναρκοθετημένο κλίμα πυροδότησε και η συνέντευξη του Γ. Βαρουφάκη περί «δημοψηφίσματος ή εκλογών». Το περιεχόμενο της οποίας πάντως διέψευσε εν χορώ, κυβέρνηση και υπουργείο Οικονομικών.

Πάρα ταύτα, σύμφωνα με πληροφορίες του Capital.gr, το κλίμα στην Κυβέρνηση για το κρίσιμο σημερινό Eurogroup δεν είναι τόσο βαρύ όσο αποτυπώνεται στις «εμπόλεμες» δηλώσεις των στελεχών της.

Χαραμάδα με... νέες δεσμεύσεις

Αντιθέτως, εκτιμάται, από κορυφαίο κυβερνητικό παράγοντα, ότι υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι το επικείμενο Eurogroup θα ανοίξει χαραμάδα... φωτός στον ζόφο της πιστωτικής ασφυξίας στο  οποίο κινείται εσχάτως η χώρα.

Κατά το σενάριο τούτο, το οποίο αποκρούει ως «εκτός πραγματικότητας» ενδεχόμενο διενέργειας δημοψηφίσματος ή ρήξης ή προσφυγής σε πρόωρες κάλπες, η πιθανότερη εξέλιξη έχει ως εξής: Η σημερινή σύνοδος των υπουργών οικονομικών της ευρωζώνης ναι μεν δε θα εκδώσει καμία οριστική απόφαση επί της λίστας των μεταρρυθμίσεων που έστειλε στον πρόεδρο του Eurogroup, ο Γιάνης Βαρουφάκης, θα ζητήσει περαιτέρω επερξεργασία των προτάσεων και προσθήκη νέων δεσμεύσεων από την Αθήνα, αφήνοντας παράλληλα ανοιχτό το ενδεχόμενο της συνέχισης της χρηματοδότησης της χώρας.

Το περιεχόμενο των περαιτέρω δεσμεύσεων πάντως από ελληνικής πλευράς, θα αποτελέσει ένα ζήτημα με αμφίβολη επίπτωση στα εσωτερικά της κυβέρνησης, το οποίο σε κάθε περίπτωση θα κληθεί πλέον ο κ. Τσίπρας να διαχειριστεί προσωπικά.

Η ίδια πηγή, υπενθύμισε άλλωστε και την διαρροή κυβερνητικών κύκλων την Παρασκευή, η οποία κινήθηκε στην ίδια κατεύθυνση, αναφέροντας με σχετική σαφήνεια τις προσδοκίες από τη σημερινή σύναξη των υποικ της ευρωζώνης:

«Στο Eurogroup της Δευτέρας θα ξεκινήσει η διαδικασία επεξεργασίας των μεταρρυθμιστικών προτάσεων της χώρας, διαδικασία η οποία και θα αποτελέσει το έναυσμα για να αλλάξει το κλίμα αλλά και oι αποφάσεις στην ΕΚΤ», ήταν η ακριβής διατύπωση των «κύκλων» του Μαξίμου.

Είμαστε... ευγενείς

Σε επίρρωση του σεναρίου που φέρει τους τόνους μεταξύ της χώρας και των εταίρων να χαμηλώνουν, είναι το γεγονός πως ούτε αυτό το Σαββατοκύριακο (όπως αναμενόταν) κατατέθηκε τελικώς η ρύθμιση για τα ληξιπρόθεσμα χρέη, η οποία δεν φέρει την έγκριση των δανειστών.

«Είναι έτοιμο, αλλά δεν έχει έρθει ακόμη απ΄ έξω η γνωμάτευση. Η οποία δεσμευτική για την τύχη του νομοσχεδίου δεν είναι μεν, αλλά εμείς είμαστε... ευγενείς», ανέφερε χαρακτηριστικά στο Capital.gr, αρμόδια πηγή.

Επιστράτευση Juncker

Στο μεταξύ, μετά τη διαρροή από το Μαξίμου, ότι ο Α. Τσίπρας έχει δώσει... ραντεβού με τον πρόεδρο της Κομισιόν για συνάντηση πριν από τη Σύνοδο Κορυφής, με ατζέντα τo πώς η Ελλάδα θα αξιοποιήσει ευρωπαϊκά κονδύλια για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης και την ανεργία. Kυβερνητικές πηγές χθες επιστράτευσαν  σημεία της συνέντευξης  του κ. Juncker, (Die Welt):

1.«Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι η κατάσταση δεν θα συνεχίσει να επιδεινώνεται στην Ελλάδα. Αυτό που με ανησυχεί είναι ότι δεν έχουν κατανοήσει όλοι, εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη σοβαρότητα της κοινωνικής κατάστασης στην Ελλάδα».

2. Ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ υπενθύμισε ότι το ένα τέταρτο των Ελλήνων στερείται κοινωνικής ασφάλισης και ότι η ανεργία είναι «στο υψηλότερο» επίπεδο.

3. Ο κ. Γιούνκερ απέκλεισε, και πάλι, οποιαδήποτε έξοδο της Αθήνας από την Ευρωζώνη, χαρακτηρίζοντας ένα τέτοιο σενάριο «ανεπανόρθωτη απώλεια για τη φήμη» του ευρωπαϊκού νομίσματος, ενώ, παράλληλα, κάλεσε την Ελλάδα να «σεβαστεί τις μεταρρυθμίσεις που έχουν συμφωνηθεί με τους πιστωτές. Εάν η κυβέρνηση θέλει να δαπανά περισσότερα χρήματα, πρέπει να αντισταθμίζει με την εξοικονόμηση ή πρόσθετα έσοδα», πρόσθεσε.
4.  Θα πρέπει, τόνισε, «μετά τον Ιούλιο να εξεταστεί πως οι διεθνείς πιστωτές θα πρέπει να συμπεριφέρονται σε χώρες που βρίσκονται σε κρίσιμη οικονομική κατάσταση».
5.  Σύμφωνα με τον κ. Γιούνκερ, οι διαπραγματεύσεις σχετικά με τα προγράμματα βοήθειας δεν πρέπει να είναι κατ’ ανάγκην λιγότερο απαιτητικές αλλά θα πρέπει να είναι «περισσότερο πολιτικές».
6. Τέλος τόνισε ότι «δεν είναι αποδεκτό ένας πρωθυπουργός να πρέπει να διαπραγματεύεται μεταρρυθμίσεις με αξιωματούχους. Ο ένας είναι αιρετός, οι άλλοι δεν είναι»


Πηγή:www.capital.gr

Σάββατο, 7 Μαρτίου 2015

FT: Στο 222% του Α.Ε.Π το χρέος της Γερμανίας!


Οι υποχρεώσεις του γερμανικού Δημοσίου είναι κατά 24 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερες των πορτογαλικών και κατά 30 ποσοστιαίες μονάδες μεγαλύτερες των ελληνικών.

Tα στοιχεία της Eurostat ανατρέπουν τα δεδομένα. Οι υποχρεώσεις του γερμανικού δημοσίου είναι οι μεγαλύτερες στην ευρωζώνη. Η δημιουργική λογιστική, οι κρατικές εγγυήσεις, οι αμαρτωλές συμμετοχές του Δημοσίου και η εμπλοκή του γερμανικού κράτους στις τράπεζες.

Πρόβλημα χρέους έχει και η… Γερμανία
 
Η ευρωζώνη έχει βυθιστεί σε μία έντονη αντιπαράθεση αναφορικά με το δημόσιο χρέος της Ελλάδας, που αντιστοιχεί περίπου στο 175% του ΑΕΠ της και είναι το υψηλότερο στη νομισματική ένωση. Τα νέα στοιχεία που ανακοινώθηκαν την Τρίτη όμως δημιουργούν προβληματισμό ως προς το εάν τα κράτη-μέλη θα πρέπει να σταματήσουν να ανησυχούν για τα δημοσιονομικά προβλήματα της Αθήνας και να αρχίσουν να ανησυχούν περισσότερο για εκείνα του Βερολίνου.

Τα στοιχεία που δημοσίευσε η Eurostat αφορούν τις ενδεχόμενες κρατικές υποχρεώσεις (contingecy liabilities). Πρόκειται για χρέη τα οποία ο δημόσιος τομέας δεν είναι ακόμη επισήμως υποχρεωμένος να αποπληρώσει, αλλά θα πρέπει να κάνει στο μέλλον.

Η λίστα περιλαμβάνει κρατικές εγγυήσεις προς φορείς του ιδιωτικού τομέα -όπως τράπεζες- όπως και επενδυτικές συμπράξεις δημοσίου και ιδιωτών όπου η κυβέρνηση δεσμεύεται να αγοράσει μελλοντικές υπηρεσίες σε αντάλλαγμα για την κατασκευή και τη λειτουργία υποδομών (ΡΡΡ).

Για πρώτη φορά στην Ιστορία, η Eurostat συνέλεξε αυτά τα στοιχεία από τις εθνικές στατιστικές υπηρεσίες και τα δημοσίευσε στη δική της ιστοσελίδα. Με μία πρώτη ματιά, το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό: οι μεγαλύτερες κρατικές υποχρεώσεις στην Ε.Ε. αφορούν τη Γερμανία, όπου ανέρχονται στο υπέρογκο 145% του ΑΕΠ. Η Ολλανδία και η Σλοβενία βρίσκονται με απόσταση στη δεύτερη και τρίτη θέση με 115% και 111% αντιστοίχως.

Ως προς την Ελλάδα, βρίσκεται πολύ πίσω στην κατάταξη με το ελάχιστο 17%.

Εάν αθροίσει κανείς τις συνολικές ενδεχόμενες υποχρεώσεις και το επίσημο κρατικό χρέος, τότε το αποτέλεσμα δεν είναι το αναμενόμενο. Το μεγαλύτερο βάρος χρέους βρίσκεται στην Ιρλανδία (234% του ΑΕΠ). Στη δεύτερη θέση, αλλά σε μικρή απόσταση, βρίσκεται η Γερμανία, με 222% του ΑΕΠ. Οι υποχρεώσεις του γερμανικού δημοσίου είναι κατά 24 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερες των πορτογαλικών και κατά 30 ποσοστιαίες μονάδες μεγαλύτερες των ελληνικών.

Μπορεί να σκέφτεστε: «Αποκλείεται αυτό να είναι σωστό». Η αλήθεια όμως, είναι λίγο πιο περίπλοκη. Η πλειονότητα των ενδεχόμενων υποχρεώσεων της Γερμανίας αντιστοιχούν σε αυτό που η Eurostat αποκαλεί «μονάδες που ελέγχονται από το Δημόσιο και ταξινομούνται εκτός γενικής κυβέρνησης».

Οι Ευρωπαίοι στατιστικοί δεν παρέχουν περισσότερες εξηγήσεις ως προς το τι ακριβώς κρύβεται πίσω από αυτούς τους αριθμούς. Η Destatis όμως, η ομοσπονδιακή στατιστική αρχή της Γερμανίας, δήλωσε στους FT πως αυτός ο επιβλητικός όγκος ενδεχόμενων χρεών αποδίδεται κυρίως σε υποχρεώσεις προς τις τράπεζες. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται, σε ομοσπονδιακό επίπεδο η KfW και οι τράπεζες κρατιδίων (Landensbanken), όπως και οι τοπικές αποταμιευτικές τράπεζες (Sparkassen).

Αυτό σημαίνει πως τα ευρωπαϊκά στοιχεία για αυτού του τύπου τις υποχρεώσεις περιλαμβάνουν χρήματα τα οποία οι Γερμανοί καταθέτες κρατούν στον τραπεζικό τομέα και τα οποία εμφανίζονται από την πλευρά του παθητικού στον ισολογισμό των κρατικά ελεγχόμενων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων. Δεδομένου όμως, ότι τα στοιχεία της Eurostat είναι μεικτά, αγνοούν τις αντίστοιχες τοποθετήσεις και στοιχεία ενεργητικού που έχουν οι τράπεζες, με αποτέλεσμα να δίνεται μία αμφισβητήσιμη εικόνα αδυναμίας για τα δημοσιονομικά της Γερμανίας.

Τα στοιχεία της Eurostat λένε ότι το Βερολίνο είναι βαριά εμπλεκόμενο στο γερμανικό τραπεζικό κλάδο: κάτι που ήδη γνωρίζαμε.

Είναι λοιπόν αυτή η άσκηση άχρηστη; Καθόλου. Όπως επισημαίνει και ο David Heald, καθηγητής λογιστικής στο University of Aberdeen, υπάρχουν δύο ακόμη στοιχεία στην ανακοίνωση της Eurostat που είναι ενδεχομένως πολύ πιο ενδιαφέροντα. Αναφέρονται στις «κρατικές εγγυήσεις» και στις «εκκρεμείς υποχρεώσεις που συνδέονται με ΡΡΡ».

Εάν αθροίσει κανείς αυτά τα δύο στοιχεία, τότε το νούμερο για τις περισσότερες χώρες είναι σχετικό. Η Αυστρία και η Ιρλανδία βρίσκονται στην κορυφή με υποχρεώσεις που αντιστοιχούν περίπου στο 35% του ΑΕΠ. Το 18% της Γερμανίας παραμένει υψηλότερο από το 10% της Ελλάδας, αλλά δείχνει μικρότερο από το συνολικό νούμερο.

Ο κ. Heald θεωρεί πως τα στοιχεία αυτά έχουν σημασία καθώς αποτελούν ένδειξη για το είδος των οικονομικών μαγικών που ανέπτυξαν οι κυβερνήσεις καθώς προσπαθούν να βελτιώσουν τους προϋπολογισμούς τους και να σεβαστούν τα όρια για έλλειμμα και χρέος. «Ενώ οι κυβερνήσεις πιέζονται όλο και περισσότερο οικονομικά, παρατηρείται αυξανόμενη χρήση στοιχείων εκτός προϋπολογισμού, συμπεριλαμβανομένων των εγγυήσεων και των ΡΡΡ» εξηγεί.

Αναφέρει επίσης ότι ενώ οι πολιτικοί αποκτούν όλο και μεγαλύτερη επίγνωση για τους κινδύνους που σχετίζονται με τα ΡΡΡ, δεν έχουν γίνει ακόμη πλήρως κατανοητοί οι κίνδυνοι από τις κρατικές εγγυήσεις. Όπως αναφέρει και σε πρόσφατη έρευνα: «Οι υποχρεώσεις μπορεί να αυξάνονται σημαντικά – αφού δημιουργούνται όλο και περισσότερα τέτοια σχέδια εγγυήσεων – στο βαθμό που δεν θεωρείται ότι αυξάνουν τις άμεσες δαπάνες, οπότε μπορεί ακόμη και να περάσουν απαρατήρητα. Η δομή της οικονομικής πληροφόρησης είναι τέτοια που μπορεί να αυξάνεται ο κίνδυνος, ενώ δεν αυξάνονται οι δαπάνες, επειδή αυτές οι υποχρεώσεις είναι κυρίως ή αποκλειστικά, εκτός προϋπολογισμών».

Η προειδοποίηση αυτή αφορά όλες τις κυβερνήσεις της ευρωζώνης – όχι μόνο τη Γερμανία, ούτε βεβαίως μόνο την Ελλάδα.

http://www.pentapostagma.gr/2015/03/ft-στο-222-του-α-ε-π-το-χρέος-της-γερμανίας.html#.VPrvmuGNNP_

Πάνος Καμμένος: Δημοψήφισμα αν μας πιέσουν οι δανειστές!


ΝΑ ΓΙΑΤΙ ΠΟΛΕΜΟΥΝ ΤΟΝ ΚΑΜΜΕΝΟ



Πάνος Καμμένος: Δημοψήφισμα αν μας πιέσουν οι δανειστές! 

Ευτυχώς που υπάρχει ο Καμμένος κι η Κωνσταντοπούλου και καταλαβαίνουμε ότι άλλαξε η κυβέρνηση! Αν περιμένουμε από τον υπάλληλο του Σόρος & σύμβουλο του Γιωργάκη, τον Δραγασάκη που κουβαλάει ακόμη την αποτυχία του να γίνει ΓΓ του ΚΚΕ και την Παναρίτη... θα νομίζαμε ότι τον Αλέξη τον λένε Αντώνη!
Μήνυμα προς τους δανειστές πως η ελληνική κυβέρνηση δεν είναι διατεθειμένη να ανεχτεί τους εκβιασμούς των εταίρων στέλνει ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος.
Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Αγορά» ο Πάνος Καμμένος ξεκαθαρίζει πως σε περίπτωση που οι δανειστές συνεχίσουν να πιέζουν την ελληνική κυβέρνηση, τότε θα πάμε σε δημοψήφισμα!
Συνεπής με το...
Κούγκι... που οι περισπούδαστοι χορτασμένοι "αριστεροί" του Κωλωνακίου (διάβαζε κωλοχανίου κρατικοδίαιτων) έκαναν ανέκδοτο...
Ο υπουργός Άμυνας αναφέρεται επίσης στις τουρκικές προκλήσεις αλλά και στην πορεία της κυβέρνησης μέχρι σήμερα.

http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr/2015/03/blog-post_560.html

Το διεθνές ρεζίλεμα του Άρη Πορτοσάλτε



Το διεθνές ρεζίλεμα του Άρη Πορτοσάλτε
Την πάτησε ο Άρης Πορτοσάλτε. Ο κήνσορας του πρωινού, ο είρων των ερτζιανών, ο αενάως αγανακτισμένος, ο τιμητής των πάντων, ο γνώστης των πάντων, αυτός που νουθετεί τους πάντες, ακόμη και για θέματα οικονομικά, παρόλο που είναι εντελώς άσχετος.
Δεν γνωρίζει, ο δυστυχής, ούτε καν τον στασιμοπληθωρισμό. Τζάμπα πάνε τα φροντιστήρια που του κάνει κάθε μέρα ο Μπάμπης, ανεπίδεκτος είναι ο Άρης, εκτός κι αν φταίει η συχνή συναναστροφή με τον φιλόσοφο Ράμφο, που τον εμποδίζει να κατανοήσει τα υλικά και τα γήινα. Την πάτησε, που λέτε, ο Άρης. Όταν ανακοίνωσε η κυβέρνηση ότι θα ηλεκτροδοτήσει 300.000 νοικοκυριά, έγινε έξαλλος. Σιγά μην υπάρχουν 300.000 χωρίς ρεύμα, αναφώνησε. «Υπάρχουν οικογένειες οι οποίες είναι πρόθυμες να βγουν στην τηλεόραση, βγαίνουν σε όλα τα διεθνή δίκτυα τα τελευταία δύο χρόνια, βγαίνουν επ' αμοιβή. Αυτό είναι κομμάτι της προπαγάνδας, αμείβονται από τους εξειδικευμένους οδηγούς συνεργείων και δημοσιογράφους». Βγαίνουν επ' αμοιβή στα διεθνή μέσα οι οικογένειες για να πούνε ψέματα ότι δεν έχουν ρεύμα και φαγητό. Απατεώνες τούς αποκάλεσε ο Άρης, και τους μεν, και τους δε.
Τα λόγια του Άρη υπέπεσαν στην αντίληψη της Ένωσης Ανταποκριτών Ξένου Τύπου, η οποία έστειλε επιστολή στον ΣΚΑΪ, ζητώντας στοιχεία που τεκμηριώνουν τις βαρύτατες καταγγελίες. «Σε περίπτωση που δεν διαθέτετε αποδεικτικά στοιχεία για φερόμενα ως στημένα ρεπορτάζ, παρακαλούμε να ανακαλέσετε άμεσα μέσω της εκπομπής σας και αναμένουμε εγγράφως την αιτιολογία που έγινε αυτή η αναφορά για τα ξένα μέσα ενημέρωσης» καταλήγει η επιστολή. Διεθνώς ρεζίλι έγινε ο Άρης. Για να εξιλεωθεί, πρέπει να στείλει επειγόντως στοιχεία στους ξένους ανταποκριτές ή, έστω, να εξομολογηθεί στον Στέλιο Ράμφο ζητώντας άφεση αμαρτιών.
Τον παρέσυρε το αντικυβερνητικό μένος, θα πουν για τον Πορτοσάλτε όσοι τον παρακολουθούν εκ του σύνεγγυς. Μακάρι να ήταν το αντικυβερνητικό μένος, το οποίο είναι θεμιτό, συγγνωστό, ενίοτε και παραγωγικό. Το μένος του Πορτοσάλτε και των ομοίων του στρέφεται ευθέως κατά των θυμάτων της οικονομικής κρίσης. Δεν είναι μένος, είναι περιφρόνηση, λες και δεν υπάρχουν θύματα, λες και δεν έπαθε κανείς τίποτα τα πέντε χρόνια των Μνημονίων. Τον αδικούμε τον Άρη. Τα θύματα των Μνημονίων υπάρχουν στον βαθμό που βοηθούν τον ΣΚΑΪ να οργανώνει καμπάνιες συλλογής τροφίμων και φαρμάκων, προκειμένου να αυτοπροβάλλεται ως σταθμός αγαθός και φιλάνθρωπος.
Ο τρώσας και ιάσεται. Ο ΣΚΑΪ συνέβαλε τα μέγιστα στην επιβολή και την εμπέδωση της καταστροφικής πολιτικής. Έκανε σκληρή κριτική στις κυβερνήσεις επειδή ήταν διστακτικές και δεν εφάρμοζαν αμέσως και με πάθος τις προσταγές των δανειστών. Πίεζε ο ΣΚΑΪ, ψηφίζονταν οι νόμοι, αυγάτιζαν τα θύματα και μετά τους πέταγε τα ξεροκόμματα της φιλανθρωπίας, να ζήσουν κι αυτοί οι κακόμοιροι. Να ζήσουν στο σκοτάδι, διότι αν βγουν στο φως, αν πουν τα βάσανά τους σε κάποιο κανάλι της αλλοδαπής, τότε μετατρέπονται αυτομάτως σε πληρωμένους απατεώνες και ευτυχώς που υπάρχει πάντοτε ένας Άρης για να τους ξεμπροστιάσει. Διεθνώς.
http://left.gr/news/diethnes-rezilema-toy-ari-portosalte



Παρασκευή, 6 Μαρτίου 2015

Σαμαράς: Επενδύοντας στην καταστροφή της χώρας

Σαμαράς: Επενδύοντας στην καταστροφή της χώρας


Είναι θεμιτό, μετά από την πολιτική και εκλογική συντριβή του, ο κ. Σαμαράς να θέλει να... κρατήσει καθυστέρηση στην παράταξή του ώστε να αποφύγει τη βίαιη καθαίρεσή του από την κομματική ηγεσία. Σήμερα, σχεδόν 40 μέρες μετά την κακήν κακώς απομάκρυνσή του από την πρωθυπουργία, θα αφήσει -γιατί δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά- να εκδηλωθούν και να εκτονωθούν οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας ώστε να αντιληφθεί τους εσωκομματικούς συσχετισμούς. Ύστερα προφανώς θα κινδυνολογήσει, υιοθετώντας όλα τα γνωστά κακεντρεχή επιχειρήματα των δανειστών ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα «καταστρέψει τη χώρα» και θα πάει κάποτε σε μια νέα κομματική σύναξη, προσμένοντας με αγωνία την οικονομική ασφυξία των τοκογλύφων και τη διάλυση της χώρας και της κυβέρνησης. Αυτό είναι το μόνο σενάριο που πιθανόν να τον κρατήσει στο παιχνίδι της εξουσίας.

Αν τον κατηγορήσει κανείς με στοιχεία γι' αυτή την ελεεινή τακτική του, θα απαντήσει με ένα ανυπόστατο χειμαρρώδες υβρεολόγιο, ενώ παράλληλα θα διαφημίσει τον ανιδιοτελή «πατριωτισμό» του και τις θυσίες του για το καλό του «έθνους»... και της τρόικας. Ο κ. Σαμαράς, όπως και ο κ. Βενιζέλος γνωρίζουν ότι δεν πρέπει να αφήσουν σε χλωρό κλαρί την νέα κυβέρνηση, του Αλέξη Τσίπρα, αδιαφορώντας για τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις του καθημερινού εκβιασμού των «θεσμών» της Ευρώπης και του Δ.Ν.Τ κατά της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας, σχεδιάζοντας ή και ενθαρρύνοντας τις βρομερές μεθοδεύσεις και τις άνευ προηγουμένου αντιδημοκρατικές υπονομεύσεις του «βαθέως κράτους» και της Διαπλοκής.

Όλα αυτά ερμηνεύονται αν δει κανείς προσεκτικά την αλλοπρόσαλλη, (σχιζοφρενική και αλληλο-αναιρούμενη) γλώσσα που χρησιμοποιεί η Συγγρού. Δηλαδή, από τη μια κατηγορείται ο ΣΥΡΙΖΑ για καταστροφικούς ερασιτεχνισμούς και λαϊκιστική πολιτική παροχών χωρίς λεφτά (για «σοσιαλμανία» όπως λέγανε οι εφοπλιστές, οι τραπεζίτες και οι λοιποί χουντικοί για τον «εθνάρχη» της μεταπολιτευτικής Δεξιάς παράταξης) και από την άλλη μεριά (αλλά ταυτόχρονα) η ίδια αδιόρθωτη Δεξιά καταγγέλει και «αποκαλύπτει» ότι ο Αλέξης Τσίπρας μετά τα στραπάτσα που υπέστη στην αρένα των «θεσμών» και των «διεθνών αγορών», έγινε σαν κι αυτούς... Οτι με λίγα λόγια η κυβέρνηση της Αριστεράς υιοθέτησε τα Μνημόνια και επιβάλλει τις δεσμεύσεις του e-mail Χαρδούβελη.

Βεβαίως, ο καθένας, μέσα κι έξω από τα σύνορα μας, ξέρει πολύ καλά ότι η ελληνική κοινωνία δεν «μασάει» στις υστερικές κραυγές και τη δήθεν φιλολαϊκή κριτική της Ν.Δ ή του ΠΑΣΟΚ. Όλες οι έρευνες της κοινής γνώμης δείχνουν μια πρωτοφανή στήριξη του λαού στην προσπάθεια της νέας κυβέρνησης για την σταδιακή έστω ανασυγκρότηση της χώρας μετά από τα Μνημόνια της πενταετούς διαρκούς χρεοκοπίας και εξάρτησης από τη δικτατορία των αγορών και τα παχύδερμα της ευρωπαϊκής και της ντόπιας ελίτ.

Συνεπώς, για να επιβιώσει πολιτικά ο Αντώνης Σαμαράς, και η ομάδα του, πρέπει να αποτύχει πάση θυσία η νέα κυβέρνηση, να την οδηγήσουν σε «πιστωτικό γεγονός» ώστε να πάρει το μάθημά του ο ...ανώριμος λαός που παρασύρθηκε από τους «αναρχοάπλυτους» του ΣΥΡΙΖΑ και τους «ψεκασμένους» των ΑΝ.ΕΛ και να ξανακαλέσει τον Σαμαρά ...να μας σώσει.

Συμπέρασμα: Αν δεν ανανεωθούν δημοκρατικά τα κόμματα της αντιπολίτευσης και κυρίως αν δεν φύγει η εξουσιομανής παρέα των πολιτικά... τελειωμένων της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ που λειτουργεί ως «πέμπτη φάλαγγα», η χώρα δεν μπορεί να πάρει ανάσες να απελευθερωθεί και να πάει με δημοκρατία σε δίκαιες και ουσιαστικές βαθιές κοινωνικές αλλαγές.

Πρέπει κάποτε στην Ελλάδα οι αποτυχόντες πολιτικοί να ξέρουν να χάνουν και να αποσύρονται σεμνά.

http://www.efsyn.gr/arthro/samaras-ependyontas-stin-katastrofi-tis-horas