ΜΕΡΕΣ ΝΟΕΜΒΡΗ 1973

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΥΕΑ

Ο Νοέμβρης του 1973 στη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών Πυροβολικού είχε καταντήσει εφιάλτης. Οι επιφυλακές διαδεχόντουσαν η μία την άλλη και την Αθήνα, όσοι είχαμε τις οικογένειές μας εκεί, την βλέπαμε με το σταγονόμετρο.

Από φίλους, πρώην συμφοιτητές μας, μαθαίναμε για τα γεγονότα που διαδραματίζονταν πρώτα στη Νομική και μετά στο Πολυτεχνείο και όσα ακούγαμε, ζώντας και την εσωσχολική προπαγάνδα του καθεστώτος, μας φαίνονταν να έχουν πολύ μικρότερη διάσταση από αυτή που μας μετέφεραν οι φίλοι από τον έξω κόσμο. Ήταν όμως γεγονός ότι από μια στιγμή και μετά είχαμε αρχίσει να μην είμαστε τόσο « πιστοί» όσο θα μας ήθελε το καθεστώς. Το γεγονός ότι υπήρχε μια μεγάλη μερίδα ΥΕΑ που ήταν απόφοιτοι Ανώτατων και Ανώτερων Σχολών συντελούσε στο να μας βλέπουν, οι προσκείμενοι στο καθεστώς αξιωματικοί ,με εύλογη καχυποψία.

Μέρες πολυτεχνείου

Έτσι μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου και την κήρυξη εκ νέου του Στρατιωτικού Νόμου τα πράγματα στη Σχολή Εφέδρων ΠΒ είχαν γίνει ακόμα δυσκολότερα για τους ΥΕΑ.

Κλεισμένος στο στρατόπεδο, σχεδόν ένα μήνα χωρίς έξοδο, βρήκα κάποια ευκαιρία να πεταχτώ στο σπίτι μου στην Αθήνα για λίγη ώρα στις 24 Νοεμβρίου το απόγευμα. Όταν γύρισα στο στρατόπεδο, γύρω στα μεσάνυχτα, μαζί με ένα άλλο φίλο μου ΥΕΑ (Υποψήφιο Έφεδρο Αξιωματικό) από την Ρόδο, μπήκα στο θάλαμο και κατευθύνθηκα στο κρεβάτι μου που βρισκόταν δίπλα στο παράθυρο, στην άκρη του θαλάμου. Μόλις είχα προλάβει να ξεντυθώ όταν ξαφνικά όρμησε ένας αξιωματικός σε έξαλλη κατάσταση και άρχισε να ταρακουνά τα κρεβάτια των ΥΕΑ φωνάζοντας. «Σηκωθείτε παλληκάρια μου να σώσουμε την Ελλάδα από τους εχθρούς της».

Όλοι σηκωθήκαμε αλαφιασμένοι, φορέσαμε βιαστικά τις φόρμες μας και σε κατάσταση πανικού ψάχναμε να βρούμε τις αρβύλες μας κουβαλώντας ένα σωρό ερωτηματικά. «Να σώσουμε την Ελλάδα από ποίον ; Έγινε καμιά εξέγερση στην Αθήνα, στα Μέγαρα; Μα μόλις πριν λίγες μέρες είχαν καταστείλει την εξέγερση στο Πολυτεχνείο, είχε επιβληθεί ο στρατιωτικός νόμος και η κατάσταση από ότι μας έλεγαν ήταν υπό έλεγχο. Τότε λοιπόν τι;”

Συγκεντρωμένοι κατά πυροβολαρχίες μπροστά στο κτίριο της Μοίρας ΥΕΑ, βρισκόμασταν σε μια κατάσταση εγρήγορσης και έκδηλης ανησυχίας όταν εμφανίστηκε μπροστά μας ένας αξιωματικός που μας κάλεσε στο όνομα της 21^ης του Απρίλη να σώσουμε την 21^η Απρίλη από αυτούς που την επιβουλεύονταν. Τρέχα γύρευε δηλαδή. Το μόνο που καταλάβαμε ήταν ότι έπρεπε να πάρουμε τον οπλισμό μας σε κλάσματα δευτερολέπτου και να ανασυνταχτούμε έξω από το κτίριο της Μοίρας

Τέλος πάντων εκείνες τις στιγμές η κατάσταση αν δεν ήταν τόσο δραματική ήταν ωστόσο τραγελαφική. Κανείς από τους ΥΕΑ δεν κατάλαβε, αυτοί οι απίθανοι τύποι που μας χώριζαν σε ομάδες και μας επιβίβαζαν στα τζιπ ή έδιναν εντολές για αυξημένα μέτρα ασφαλείας με περιπολίες μέσα και έξω από το στρατόπεδο, τι πραγματικά επεδίωκαν. Και φυσικά δεν ξέραμε ποιός ήταν ο εχθρός που καλούμεθα να αντιμετωπίσουμε.

Με το που βγήκα από τον θάλαμο εκτός από τον οπλισμό πήρα μαζί μου και το απαραίτητο ραδιοφωνάκι. Κρυμμένο μέσα στην φόρμα, με περασμένο το ακουστικό μέσα από το τζάκετ και την κουκούλα ανεβασμένη έψαχνα να μάθω τα νέα από τους διάφορους ραδιοσταθμούς, αφού οι επικεφαλείς δεν μας έδωσαν να καταλάβουμε τι ακριβώς συνέβαινε.

Σε λίγο μαζί με άλλους στρατιώτες βρεθήκαμε στην παλιά εθνική οδό να κόβουμε την κίνηση και να γυρίζουμε τα αυτοκίνητα πίσω από εκεί που ερχόντουσαν. Το τρανζιστοράκι, που ήταν ανοιχτό όλη την ώρα, μετέδιδε το συνηθισμένο πρόγραμμα.

Οι δύο αντίπαλοι δικτάτορες

Κάπου, γύρω στα ξημερώματα, οι ραδιοσταθμοί σίγησαν και μετά από κάποια ώρα άκουσα εμβατήρια και δημοτικά τραγούδια οπότε συνειδητοποίησα ότι όλα όσα μας έλεγαν ήταν ανοησίες και αυτό που υποπτευόμουνα για κάποια στρατιωτική κίνηση ήταν γεγονός.

Ξαφνικά μου γεννήθηκαν άλλα ερωτηματικά. «Καλά αν έγινε κίνημα εμείς ποιανού εντολές εκτελούμε; Μήπως αφυπνίστηκε το δημοκρατικό αίσθημα κάποιων αξιωματικών για να ανατρέψουν το δικτατορικό καθεστώς και μας καλούν εμάς να στηρίξουμε το καθεστώς του Παπαδόπουλου; Και είναι τόσο σίγουροι ότι θα το στηρίξουμε;”

Με ετούτα και με εκείνα η ώρα πέρναγε οπότε ήλθαν άλλοι να μας αντικαταστήσουν. Τους ρωτήσαμε αν έμαθαν τίποτα και μας ψιθύρισαν ότι έγινε κίνημα αλλά δεν ξέρουν με ποιους είμαστε.

Σε λίγο επιστρέψαμε στο στρατόπεδο και τρέξαμε να πάρουμε πρωινό επί τροχάδην στην τραπεζαρία. Εκεί πληροφορηθήκαμε από ψιθύρους ότι κάτι είχε ξεκινήσει από την 8^η Μεραρχία στα Γιάννενα και ότι αρχηγός ήταν ο στρατηγός Φαίδωνας Γκιζίκης. Άλλα πάλι ερωτηματικά.

«Εμείς τι κάνουμε; Είμαστε με τον Γκιζίκη ή τον Παπαδόπουλο; Και ο αδελφός μου που υπηρετεί στα Γιάννενα είναι στο ίδιο στρατόπεδο με εμένα ή στο αντίπαλο;”

Σε λίγο τα ερωτήματα θα έπαιρναν απάντηση.

Τα πυροβόλα είχαν στραφεί με στόχο το στρατόπεδο των ΛΟΚ που βρισκόταν απέναντι από το εκκλησάκι της Αγίας Βαρβάρας, στην Νέα Πέραμο, ενώ μας δόθηκε εντολή να πάμε με τον οπλισμό μας να σταθούμε πίσω από τον μαντρότοιχο του στρατοπέδου μας που έβλεπε το στρατόπεδο των ΛΟΚ. Εκεί θα περιμέναμε να μας δοθούν πρόσθετες διαταγές.

Οι Λοκατζήδες , από απέναντι, μας έκαναν πλάκα και τρέχοντας, μέχρι την άκρη της μάνδρας του δικού τους στρατοπέδου, με κρουστικό τροχαδάκι ούρλιαζαν. «Του Παπαδόπουλου η ψυχή είναι πάντα Ελληνική ζήτω η Προεδρική». «Παπαδόπουλος- Παπαδόπουλος». «ΑΕΡΑ» και άλλα συνθήματα. Εκεί πλέον συνειδητοποιήσαμε ότι ήμασταν μονάδα που επαναστάτησε το βράδυ και ότι στρεφόμασταν ενάντια στο καθεστώς του Παπαδόπουλου. Αυτή η ιστορία κράτησε για κάποιες ώρες μέχρι που τα πράγματα ηρέμησαν μετά από κάποιους πυροβολισμούς που ακούσαμε στο στρατόπεδο των ΛΟΚ. Τότε μας δόθηκε εντολή να επιστρέψουμε στους θαλάμους μας.

Δεν σας κρύβω ότι αισθανθήκαμε ανακούφιση γιατί πιστεύαμε αφελώς ότι οι αξιωματικοί από τα Γιάννενα είχαν ξεσηκωθεί -και εμείς φυσικά μαζί τους - για να αποκαταστήσουν την Δημοκρατία. Όμως τα πράγματα κάθε άλλο παρά έτσι ήταν όπως απέδειξαν οι ραγδαίες εξελίξεις.

Κάποιες μέρες αργότερα μάθαμε ότι ο αρχηγός της ΕΣΑ ταξίαρχος Ιωαννίδης, «πιστός» φίλος του Παπαδόπουλου ήταν τελικά ο αρχηγός του κινήματος και όχι ο στρατηγός Φαίδωνας Γκιζίκης.

Το επόμενο διάστημα το καθεστώς Ιωαννίδη επρόκειτο να εξελιχθεί σε ένα επικίνδυνο καθεστώς, χειρότερο από αυτό του Παπαδόπουλου, που τελικά, μήνες αργότερα, θα οδηγούσε την χώρα σε περιπέτειες και την Κύπρο σε μια συνταρακτική τραγωδία τις συνέπειες της οποίας τις αντιμετωπίζουμε μέχρι σήμερα.

Αφίσα της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο

Το Κίνημα Ιωαννίδη

Η Κυβέρνηση Μαρκεζίνη

Πιεσμένο από τη διεθνή απομόνωση το δικτατορικό καθεστώς επιχείρησε στις αρχές του 1973 ένα πείραμα “φιλελευθεροποίησης” σε μια προσπάθεια να προσφέρει μια επίφαση κοινοβουλευτισμού και ταυτόχρονα να διατηρήσει ο στρατός τον έλεγχο της εξουσίας. Έτσι ο Παπαδόπουλος πρότεινε, και ο λαός ενέκρινε σε δημοψήφισμα που διεξήχθη υπό το καθεστώς του στρατιωτικού νόμου, ένα “Σύνταγμα”, που καταργούσε το βασιλικό θεσμό, θέσπιζε θέση Προέδρου “Δημοκρατίας” με ευρύτατες εξουσίες και Συνταγματικό Δικαστήριο. Ο Παπαδόπουλος μεταπήδησε στην προεδρία της “Δημοκρατίας” και τη θέση του πρωθυπουργού κατέλαβε ο Σπύρος Μαρκεζίνης, ο οποίος παρέμεινε στο αξίωμα αυτό μέχρι τις 25 Νοεμβρίου 1973, όταν ο Παπαδόπουλος ανατράπηκε από τον Ιωαννίδη.

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου προκάλεσε μια σειρά γεγονότων, που έβαλαν ένα απότομο τέλος στις προσπάθειες του Παπαδόπουλου για τη «φιλελευθεροποίηση» του Καθεστώτος. Ο Ταξίαρχος Δημήτριος Ιωαννίδης, ένας δυσαρεστημένος αδιάλλακτος χουντικός, χρησιμοποίησε την εξέγερση ως πρόφαση για να αποκαταστήσει τη δημόσια τάξη, και οργάνωσε ένα Κίνημα για την ανατροπή του Γ. Παπαδόπουλου και του Σ. Μαρκεζίνη στις 25 Νοεμβρίου 1973.

Επιβλήθηκε ο στρατιωτικός νόμος, και η νέα χούντα διόρισε το στρατηγό Φαίδωνα Γκιζίκη Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον οικονομολόγο Α. Ανδρουτσόπουλο ως Πρωθυπουργό, αν και Ιωαννίδης παρέμεινε ο ισχυρός άνδρας στο παρασκήνιο. Η βαριά και καιροσκοπική επέμβαση του Ιωαννίδη είχε αποτέλεσμα την καταστροφή του μύθου ότι η χούντα ήταν ιδεαλιστική ομάδα ανώτερων στελεχών του στρατού.

Το νέο Καθεστώς κατηγόρησε τη προηγούμενη φατρία για παρέκκλιση από τις αρχές της «Επανάστασης της 21ης Απριλίου» και διακήρυξε ότι έσωσε την Επανάσταση από τη φατρία Παπαδόπουλου.

Την ημέρα του Κινήματος αναπτύχθηκαν τεθωρακισμένα σε κεντρικά σημεία των πόλεων ενώ μέσω ραδιοφώνου, με μουσική υπόκρουση τα κλασικά στρατιωτικά εμβατήρια, γινόντουσαν ανακοινώσεις απαγόρευσης της κυκλοφορίας, και ότι ο στρατός έπαιρνε πίσω τα ηνία της εξουσίας προκειμένου να σωθούν οι αρχές της επανάστασης.

Ο Ιωαννίδης προτιμούσε να εργάζεται παρασκηνιακά και δεν κράτησε ποτέ οποιοδήποτε επίσημη θέση στη χούντα ενώ προσπαθούσε πάντα να αποφύγει την περιττή δημοσιότητα. Ήταν ο de facto ηγέτης ενός καθεστώτος μαριονετών. Η νέα χούντα, παρά τη μάλλον ατυχή προέλευσή της, ακολούθησε μια επιθετική εσωτερική καταστολή και μια επεκτατική εξωτερική πολιτική και οδήγησε τη Χώρα στη τραγωδία της Κύπρου τον Ιούλιο του 1974.

Η δικτατορία κατέρρευσε στις 23 Ιουλίου του 1974 αφού είχε ήδη προηγηθεί η τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Ο αντιστράτηγος Γκιζίκης, πρόεδρος της μέχρι τότε κυβέρνησης και ο αντιστράτηγος Ντάβος, διοικητής του Γ’ Σώματος Στρατού, κάλεσαν τον Κωνσταντίνο Καραμανλή να επιστρέψει στην Ελλάδα για να επαναφέρει τη δημοκρατική διακυβέρνηση.

Οι πρωταίτιοι του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου δικάστηκαν το καλοκαίρι του 1975 από το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών. Κρίθηκαν ένοχοι “εσχάτης προδοσίας” και καταδικάστηκαν σε θάνατο. Η ποινή τους μετατράπηκε σε ισόβια δεσμά.

Το Προεδρικό Μέγαρο της Κύπρου μετά το πραξικόπημα
κατά του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας
Αρχιεπισκόπου Μακαρίου

Δημήτριος Ιωαννίδης

(13 Μαρτίου 1923 - )

Στρατιωτικός και δικτάτορας. Υπήρξε στενός συνεργάτης του Γ. Παπαδόπουλου γεγονός όμως που δεν τον εμπόδισε να τον ανατρέψει στις 25 Νοεμβρίου 1973 και να εγκαταστήσει ένα ακόμη σκληρότερο δικτατορικό καθεστώς.

Γεννήθηκε στην Αθήνα και καταγόταν από εύπορη οικογένεια.

Αποφοίτησε από τη Σχολή Ευελπίδων το 1943 και συμμετείχε στην συνωμοτική οργάνωση ΕΕNA (Εθνική Ένωση Νέων Αξιωματικών).

Το 1952 αποφοίτησε από τη σχολή πεζικού, δύο χρόνια αργότερα από την σχολή ατομικού-βιολογικού και χημικού πολέμου και το 1956 από την σχολή πολέμου. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Δυτική Γερμανία το 1961, όπου παρακολούθησε εκπαιδευτικά προγράμματα για μονάδες πεζικού.

Έλαβε μέρος στον Εμφύλιο και υπηρέτησε στο ειδικό τάγμα της Μακρονήσου, ενώ συμμετείχε και στο αποτυχημένο πραξικόπημα του 1951, το οποίο είχε οργανωθεί από τον ΙΔΕΑ και του οποίου υπήρξε μέλος από το 1945. Το 1963 υπηρέτησε στην Κύπρο. Το 1964 προάχθηκε σε αντισυνταγματάρχη. Το δε 1966 διορίστηκε αρχηγός του τάγματος της Σχολής Ευελπίδων.

Από το 1957 οργάνωνε μαζί με άλλους αξιωματικούς του στρατού την ανατροπή της δημοκρατίας και την εγκαθίδρυση δικτατορίας, γνωστής και ως Χούντας των συνταγματαρχών.

Στο πραξικόπημα διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο αφού βρισκόταν στην καίρια θέση του αρχηγού της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων. Μετά την επιτυχημένη ανατροπή της κυβέρνησης διορίστηκε αρχηγός της ΕΣΑ. Τον Αύγουστο του 1969 έγινε διευθυντής του υπουργείου εθνικής άμυνας. Το 1970 προάχθηκε στον βαθμό του συνταγματάρχη.

Κατά τη διάρκεια της Επταετίας ανέλαβε διάφορες επιτελικές θέσεις κυρίως σε τομείς ασφαλείας, χωρίς ποτέ να αναλάβει κυβερνητικό πόστο. Ωστόσο διατηρούσε πάντα δικό του μηχανισμό στον στρατό .

Ο Δημήτριος Ιωαννίδης ήταν εκφραστής της αδιάλλακτης πτέρυγας των πραξικοπηματιών και ήταν αντίθετος σε κάθε επικείμενη φιλελευθεροποίηση του καθεστώτος. Για τον λόγο αυτό ο ίδιος δραστηριοποίησε τον μηχανισμό που είχε στον στρατό αμέσως μετά το πείραμα του Παπαδόπουλου για την φιλελευθεροποίηση του στρατιωτικού καθεστώτος, με την τοποθέτηση του Μαρκεζίνη ως πρωθυπουργού πολιτικής κυβέρνησης και την απομάκρυνση των στρατιωτικών. Ο Ιωαννίδης άρχισε τότε να προετοιμάζεται για μια επικείμενη σύγκρουση.

Τον Αύγουστο του 1973 απομακρύνθηκε από την διοίκηση της ΕΣΑ αλλά ύστερα από πιέσεις επανήλθε στην θέση του. Η εξέγερση του Πολυτεχνείου σε συνδυασμό με την επικρατούσα κατάσταση αποτέλεσε το έναυσμα για την ανατροπή Παπαδόπουλου.

Ο Ιωαννίδης, επικεφαλής πολλών χουντικών αξιωματικών και εκμεταλλευόμενος τη βαθιά πολιτική κρίση που ακολούθησε την αρνητική διεθνή συγκυρία και τα γεγονότα του Πολυτεχνείου ανέτρεψε τον Γεώργιο Παπαδόπουλο και την κυβέρνηση Μαρκεζίνη στις 25 Νοεμβρίου 1973, με σκοπό τη ματαίωση των εκλογών που σχεδίαζε ο Παπαδόπουλος.

Με διακηρυγμένο στόχο του τον απόλυτο έλεγχο της πολιτικής ζωής από το στρατό για άλλα 5 χρόνια ανέβαλε τις εκλογές για το 1978 και τοποθέτησε στην θέση του Πρωθυπουργού τον Ανδρουτσόπουλο και στην θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας τον στρατηγό Γκιζίκη. Ουσιαστικά όμως αρχηγός του νέου καθεστώτος ήταν ο ίδιος, ο οποίος προτιμούσε να εργάζεται σε παρασκηνιακό επίπεδο.

Βασικός στόχος του Ιωαννίδη ήταν η ανατροπή του Μακαρίου, την οποία πέτυχε με το πραξικόπημα του Ιουλίου 1974 γεγονός που οδήγησε στην τουρκική εισβολή και την πτώση της χούντας στις 23 Ιουλίου του ίδιου έτους.

Καταδικάστηκε στην δίκη των πρωταιτίων του πραξικοπήματος στην ποινή του θανάτου που όμως αργότερα μετατράπηκε σε ισόβια δεσμά.

Πηγή:
http://boraeinai.blogspot.com/2009/11/blog-post_25.html

ΦΟΡΤΗΓΟ "ΒΟΜΒΑ" ΤΑΞΙΔΕΨΕ ΑΠΟ ΠΕΙΡΑΙΑ ΣΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ

“Βόμβα” στο πλοίο της γραμμής

Βρέθηκαν μεγάλες ποσότητες εύφλεκτων υλικών σε φορτίο

Μία «βόμβα» εντόπισαν οι άνδρες της Ασφάλειας του Κεντρικού Λιμεναρχείου Ηρακλείου η οποία υπήρχε σε πλοίο της γραμμής και ταξίδεψε από τον Πειραιά στο Ηράκλειο την περασμένη Παρασκευή, χωρίς ευτυχώς να εκραγεί!

Ο άνθρωπος που έκανε το έγκλημα αυτό, όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν οι λιμενικοί, είναι ένας 59χρονος Ηρακλειώτης, οδηγός του φορτηγού οχήματος και ιδιοκτήτης μεταφορικής εταιρείας. Οδηγήθηκε ενώπιον του εισαγγελέα, ο οποίος του άσκησε δίωξη σε βαθμό κακουργήματος και τον παρέπεμψε στην κύρια ανάκριση. Ο ίδιος πήρε προθεσμία για να απολογηθεί σήμερα. Σύμφωνα με πληροφορίες, ανέφερε στη διάρκεια της προανάκρισης ότι δε γνώριζε τι μετέφερε, καθώς το αντικείμενα φορτώθηκαν από αλλοδαπούς, χωρίς εκείνος να βλέπει. Οι λιμενικοί ωστόσο λένε ότι δεν μπορεί να ισχύει κάτι τέτοιο, καθώς στο φορτηγό του βρέθηκαν τιμολόγια στα οποία αναφέρονται τα κατασχεθέντα γκαζάκια.

Το φορτίο φορτώθηκε από την Αθήνα με παραλήπτη εταιρείες στο Ηράκλειο. Να σημειωθεί επίσης ότι έχουν ξεκινήσει οι διαδικασίες για την επιβολή διοικητικών κυρώσεων.

Σύμφωνα με το νόμο τέτοιου είδους φορτίο θα πρέπει να μεταφέρεται με πλοία που δεν μεταφέρουν επιβάτες. Ωστόσο, πολλοί είναι αυτοί που επιλέγουν την παρανομία, ρισκάροντας τη σύλληψη, καθώς το κέρδος τους μειώνεται εάν τα αντικείμενα αυτά μεταφερθούν συγκεκριμένες ημερομηνίες με φορτηγά πλοία, όπως θα έπρεπε.

Ο λιμενάρχης Ηρακλείου προέβη σε μία δήλωση που δείχνει τη σοβαρότητα του θέματος. Συγκεκριμένα ο κ. Γεωργέλος ανέφερε πως πρόκειται για μία εγκληματική ενέργεια. «Είναι αδιανόητο να κυκλοφορούν ανάμεσά μας τέτοιοι ασυνείδητοι άνθρωποι. Έχω χάσει τον ύπνο μου με τη σκέψη τι θα μπορούσε να συμβεί σε ανυποψίαστους επιβάτες. Από την πλευρά μου θα εξαντλήσω όλα τα περιθώρια που μου δίνει ο νόμος. Ίσως η νομοθεσία θα πρέπει να γίνει πιο αυστηρή. Συγχαρητήρια στο τμήμα Ασφαλείας του ΚΛΗ για την επιτυχία αυτή. Εμείς θα συνεχίσουμε με αμείωτο ρυθμό τους ελέγχους των φορτηγών στο λιμάνι, όμως αυτό δεν φτάνει. Χρειάζεται συγχρόνως και λίγη ανθρώπινη συνείδηση».

Πρόκειται για τη μεγαλύτερη ίσως ποσότητα φιαλών βουτανίου και κηροζίνης που έχει κατασχεθεί πανελλαδικά τα τελευταία χρόνια, γιατί μεταφέρθηκε παράνομα με επιβατικό πλοίο, κάτι που απαγορεύεται διά ροπάλου από τη ναυτική νομοθεσία για λόγουςασφαλείας. Τέτοια φορτία φτάνουν στην Κρήτη μόνο με ειδικό πλοίο που «πιάνει» στο Λιμάνι της Σούδας.

Δυστυχώς όμως το νόμο δεν εφαρμόζουν πάντα οι εταιρίες και οι οδηγοί, προκειμένου ν’ αποφεύγουν, όπως προαναφέρθηκε, το κόστος χρόνου και χρήματος, θέτοντας όμως σε κίνδυνο εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπινες ζωές. Είναι εξωφρενικό, ν’ αναλογιστεί κανείς πως το συγκεκριμένο φορτηγό ταξίδεψε με οχηματαγωγό πλοίο στο οποίο επέβαιναν 1500 άνθρωποι!

Ο ακριβής αριθμός των φιαλιδίων που κατασχέθηκαν άφησε άφωνους τους λιμενικούς, οι οποίοι έλεγαν πως ένα τέτοιο φορτίου ήταν ικανό να βυθίσει ακαριαία το πλοίο με το οποίο γινόταν η μεταφορά.

Σύμφωνα με πληροφορίες από το Κεντρικό Λιμεναρχείο Ηρακλείου το φορτηγό μετέφερε 6240 φιάλες βουτανίου (γκαζάκια), 480 λίτρα κηροζίνης θέρμανσης και 20 φιάλες βουτανίου των τριών κιλών. Όλα ήταν κρυμμένα στο φορτηγό το οποίο μετέφερε επίσης ρούχα, τρόφιμα, πλαστικά, τηλεοράσεις κοκ.

“Για ασυνείδητους που μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο τις ζωές επιβατών κάνει λόγο ο λιμενάρχης Ηρακλείου”.

Το φορτηγό πάντως κατασχέθηκε και ο οδηγός παραπέμφθηκε στον εισαγγελέα.

Κατά την προσωπική μας άποψη παράλληλα θα έπρεπε να βρεθούν κατηγορούμενοι και ΟΛΟΙ όσοι είχαν άμεση ή έμμεση συμμετοχή στο συμβάν αυτό. Θεωρούμε μάλιστα ότι φέρουν μεγάλη ευθύνη και αυτοί που επέτρεψαν να ταξιδέψει ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ ένα τέτοιο φορτηγό χωρίς να ανακαλυφθεί, έγκαιρα το είδος του μεταφερόμενου φορτίου.

Το συμβάν αυτό δημιουργεί εύλογες ανησυχίες σε όσους ταξιδεύουν με οχηματαγωγά πλοία ως προς την ασφάλειά τους αφού τέτοια περιστατικά φαίνεται να ξεφεύγουν από τον έλεγχο τόσο των λιμενικών όσων και των υπευθύνων φόρτωσης των πλοίων.

Το γεγονός ότι τελικά συνελήφθη ο οδηγός του φορτηγού και ότι θα ακολουθήσει όπως πιστεύουμε, η παραδειγματική τιμωρία του δεν μας ικανοποιεί πλήρως αφού δεν θα δούμε να κάθονται στο σκαμνί του κατηγορουμένου και όσοι εμπλέκονται σε αυτή την παράνομη και απαράδεκτη μεταφορά.

Πηγές:
Ιντερνετ
Εφημερίδα Πατρίς
http://www.patris.gr/articles/168415/104481
Διαδικτυακή εφημερίδα Pediadanews
http://www.pediadanews.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=3635:-lr-&catid=36:topika-nea&Itemid=71

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ

Μηδενική ανοχή στη λαθρομετανάστευση

Του Γιωργου Α. Παπανδρεου

Aσφάλεια του πολίτη σημαίνει προστασία των δικαιωμάτων του. Της ζωής του, της ελευθερίας του, της περιουσίας του, του δημόσιου και ιδιωτικού του χώρου.

Σήμερα, η χώρα μας μαστίζεται από την ανομία, την ατιμωρησία, την αδιαφάνεια, την αναξιοκρατία. Εξαρση εγκληματικότητας, έξαρση βίας, ένταση της κοινωνικής περιθωριοποίησης. Το ζούμε πια καθημερινά στις πόλεις μας.

Η έλλειψη σχεδίου, η έλλειψη πολιτικής, η ανομία και η απουσία κράτους αφορά και στο ζήτημα της μετανάστευσης. Πέντε χρόνια τώρα, είναι ανύπαρκτη η πολιτική της Ν.Δ. για τη μετανάστευση, τον πολιτικό πρόσφυγα και την παράνομη μετανάστευση. Η σημερινή κυβέρνηση απουσίασε εκκωφαντικά από διεκδικήσεις στην Ε.Ε. για το ζήτημα της φύλαξης των συνόρων μας, των κοινών συνόρων της Ευρώπης. Αγνόησε και υποβάθμισε σημαντικές μας επιτυχίες, π.χ. την πρακτική της επανεισδοχής λαθρομεταναστών που ακολουθήσαμε και που είχε πάρει και τη μορφή επίσημης συμφωνίας με την Τουρκία. Απαξίωσε το Λιμενικό Σώμα και τη συνοριοφυλακή, που ιδρύθηκε από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.

Δεν έχει καμιά πολιτική για αυτούς που ζητούν πολιτικό άσυλο, με αποτέλεσμα να βρίσκονται σε μια γκρίζα ζώνη εκατοντάδες χιλιάδες άτομα, που περιφέρονται στις πόλεις και στα λιμάνια μας και μπαινοβγαίνουν στα κρατητήρια και τις φυλακές.

Δεν έχει καμία πολιτική ένταξης των νομίμων μεταναστών στην ελληνική κοινωνία, με αποτέλεσμα την περιθωριοποίηση της δεύτερης γενιάς νέων μεταναστών, που μόνη πατρίδα που γνωρίζουν είναι η Ελλάδα.

Η απουσία πολιτικής της Ν.Δ. έχει κάνει την κοινωνία μας ξέφραγο αμπέλι. Και αυτή την ανομία την ζούμε όλοι. Στην Ομόνοια, στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας, στην Κυψέλη και την Πάτρα, από το Αγαθονήσι μέχρι τον Αγιο Παντελεήμονα και τόσες άλλες περιοχές της χώρας μας. Και δεν πάει άλλο.

Κρούω τον κώδωνα του κινδύνου. Αντί σοβαρής και υπεύθυνης πολιτικής, αντί μιας ολοκληρωμένης μεταναστευτικής πολιτικής που προστατεύει το δικαίωμα του Ελληνα πολίτη για σιγουριά και ελευθερία, που αντιμετωπίζει τον μετανάστη, τον πρόσφυγα, τον παράνομο μετανάστη μέσα από την εφαρμογή κανόνων ενός κράτους δικαίου, η Ν.Δ. αποφάσισε να στραφεί σε σπασμωδικές επικοινωνιακές πολιτικές. Πολιτικές με ψηφοθηρικές στοχεύσεις, που βασίζονται στη μισαλλοδοξία και στον ρατσισμό, αντί μιας ευνομούμενης δημοκρατικής πολιτείας που εγγυάται το κράτος δικαίου για κάθε άνθρωπο.

Το ΠΑΣΟΚ έχει συγκεκριμένο σχέδιο αντιμετώπισης του φαινομένου της μετανάστευσης, της πολιτικής προσφυγιάς και της λαθρομετανάστευσης. Σχέδιο που εξασφαλίζει ότι ο μετανάστης στη χώρα μας, ο πολιτικός πρόσφυγας, θα συμβάλει δημιουργικά στην ανάπτυξη, την ευημερία, τον πολιτισμό και την παρουσία της χώρας μας στο διεθνές γίγνεσθαι. Ενα σχέδιο με οκτώ σημεία:

- Μηδενική ανοχή στην παράνομη μετανάστευση. Στόχος 0% λαθρομετανάστες.

- Ενίσχυση της φύλαξης των συνόρων. Σκληρή διεκδίκηση στην Ε.Ε. για περαιτέρω πόρους και στήριξη για την προστασία των κοινών μας συνόρων.

- Εφαρμογή διεθνών και διμερών συμφωνιών - και ειδικότερα της εφαρμογής του Πρωτοκόλλου Επανεισδοχής Λαθρομεταναστών που υπογράψαμε και εφαρμόστηκε παλαιότερα με την Τουρκία.

- Διαμόρφωση μιας κοινής ανθρωπιστικής πολιτικής της Ε.Ε., που εγγυάται την ισότιμη ανάληψη βαρών των πολιτικών προσφύγων από όλα τα κράτη-μέλη της Ευρώπης και όχι μόνο των χωρών εισόδου των προσφύγων.

- Αποσαφήνιση της ελληνικής πολιτικής απέναντι στους πρόσφυγες - γρήγορη εκτίμηση από τις ελληνικές αρχές για το ποιοι δικαιούνται πολιτικό άσυλο, αλλά και ποιοι είναι μη νόμιμοι μετανάστες που πρέπει να επαναπροωθηθούν.

- Ενταξη των νομίμων μεταναστών στην κοινωνία μας. Με σοβαρές πολιτικές στην παιδεία, την καταπολέμηση της μαύρης εργασίας, την απόδοση της ιθαγένειας σε όσους πληρούν τις προϋποθέσεις και ιδιαίτερα στους νέους δεύτερης γενιάς.

- Διαμόρφωση και εφαρμογή μιας σχεδιασμένης πολιτικής προσέλκυσης εργατικού δυναμικού στους τομείς όπου υπάρχουν μεγάλες εποχιακές ή μονιμότερες ανάγκες. Συνολική αντιμετώπιση της μεταναστευτικής πολιτικής στην Ελλάδα από ένα υπουργείο, με εξειδικευμένες υπηρεσίες.

- Ειδικό πρόγραμμα για την ανασυγκρότηση των πόλεών μας, των γειτονιών, ειδικά για γειτονιές που γκετοποιούνται. Mε σοβαρές δημόσιες επενδύσεις, με συστηματική πολιτική στέγασης των μεταναστών, και την εγγύηση της ειρηνικής συμβίωσης και κοινωνικής συνοχής στην κοινωνία μας.

Το ΠΑΣΟΚ θα συνεχίσει τις πρωτοβουλίες του στον τομέα αυτό. Θα συνεχίσει να ξεδιπλώνει τις πολιτικές του για τα θέματα της ελληνικής κοινωνίας, με στόχο μια ευνομούμενη πολιτεία και την ασφάλεια και προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των πολιτών.

Πηγή:

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_14/06/2009_318678

Παρουσιάζομε παρακάτω δύο άρθρα που αναφέρονται στην παράνομη μετανάστευση και στα εμφανή προβλήματα της. Τα άρθρα αυτά δημοσιεύθηκαν στις 17.5.2009 στην "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ' αλλά έχουν διαχρονική αξία αφού αναφέρονται σε ένα πρόβλημα που ξεκίνησε το 1992 και διαιωνίζεται, χωρίς μια συγκροτημένη και ορθολογική αντιμετώπιση του από τις κυβερνήσεις, τα τελευταία δεκαεπτά χρόνια. Γιατί άραγε;;;

Πρακτική αξία του ρατσισμού

Γράφει ο Aντωνης Καρκαγιαννης

Η Ευρώπη πολιορκείται από τους μετανάστες, νόμιμους και παράνομους. Οχι μόνο η Ευρώπη, αλλά κάθε χώρα και περιοχή που συμβαίνει να βρίσκεται σε επίπεδο ανάπτυξης έστω και λίγο ανώτερο από τις χώρες με τις οποίες γειτνιάζει. Η Ελλάδα, καθώς βρίσκεται στα ανατολικά όρια της Ευρώπης, αντιμετωπίζει ειδικότερο πρόβλημα, γιατί αποτελεί μία από τις κυριότερες εισόδους μεταναστών. Με όλους τους κινδύνους της σχηματικότητας και της γενίκευσης θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο σχετικά ανεπτυγμένος κόσμος πολιορκείται από τον σχετικά υπανάπτυκτο και καθυστερημένο. Πολιτικά το σχήμα αυτό θυμίζει αρκετά τήν άποψη του Μάο, που έβλεπε την κύρια κοινωνική σύγκρουση στην πολιορκία του Κέντρου από την Περιφέρεια.

Το φαινόμενο δεν είναι νέο, είναι πολύ παλαιό και παρακολουθεί την ανθρώπινη ιστορία, αλλά και την ιστορία της Φύσης. Είναι ένα είδος φυσικού συστήματος συγκοινωνούντων δοχείων, που αδυσώπητα κατανέμει την τροφή, το νερό, τον χώρο και όλα τα μέσα της ζωής. Κατά καιρούς εκδηλώνεται με τεκτονικές μετακινήσεις μεγάλων πληθυσμών, που όσες φορές σημειώθηκαν άλλαξαν τον πολιτισμό και τη γεωγραφική του κατανομή. Δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι η σύγχρονη μετανάστευση δεν θα πάρει τη μορφή της τεκτονικής μετατόπισης και ανάμειξης πληθυσμών και πολιτισμών. Η συνεχής και επιταχυνόμενη ανακατανομή της εργασίας, του πλούτου και της φτώχειας (παλαιότατο επίσης φαινόμενο που στην εποχή μας πήρε ιλιγγιώδη ρυθμό και πλανητική έκταση και ονομάσθηκε «παγκοσμιοποίηση») παρακινεί δυναμικά τις πληθυσμιακές μεταρρυθμίσεις.

Οι πολιορκούμενες περιοχές και χώρες αισθάνονται την ανάγκη να αμυνθούν. Να υπερασπίσουν αγαθά που τα θεωρούν δικά τους. Την τροφή, την εργασία, τον χώρο, τον τρόπο ζωής, τον πολιτισμό. Αλήθειες και ψέματα, μύθοι και πραγματικότητες διεγείρουν ένστικτα άμυνας, συλλογικές φοβίες, δημιουργούν προκαταλήψεις: οι μετανάστες θα μας πάρουν τις δουλειές προσφέροντας φθηνότερη και «κατώτερη» εργασία. Από ανάγκες άμεσης επιβίωσης ωθούνται και εθίζονται στην παραβατικότητα, από μικροκλοπές ώς τις ληστείες και τους φόνους, από το παρεμπόριο των δρόμων ώς τη δραστήρια διακίνηση ναρκωτικών ουσιών, λαθραίων εμπορευμάτων, όπλων και γυναικών, από την απλή διαμαρτυρία σε πράξεις τρομοκρατίας.

Για τους ίδιους λόγους συγκεντρώνονται σε ορισμένες περιοχές των μεγάλων πόλεων, υποβαθμισμένες, και τις υποβαθμίζουν ακόμη περισσότερο. Μεταφέρουν εκεί ξένες συνήθειες και ξένο πολιτισμό, τις μεταξύ τους σχέσεις και αντιθέσεις, διεκδικούν τον χώρο και σταδιακά εκτοπίζουν τον γηγενή πληθυσμό. Είναι «από τη φύση τους» επιθετικοί και βρώμικοι (!), εκπέμπουν άλλη μυρουδιά, έχουν διαφορετικό χρώμα, διαμορφώνουν «ξένη χώρα» μέσα στη χώρα. Είναι τα «γκέτο» των μεταναστών, με άλλους νόμους, άλλες συνήθειες, άλλο χρώμα, άλλες μυρουδιές, άλλες θρησκείες, άλλο πολιτισμό. Την εικόνα τη γνωρίζουμε ήδη από όλες τις μεγάλες πόλεις της Ευρώπης και από την Αθήνα. Μπορούμε να πούμε ότι συσσωρεύονται σε αλλεπάλληλα στρώματα όλα τα πρωταρχικά δεδομένα ενός γενικευμένου ρατσισμού.

Συνήθως ο ρατσισμός συνοδεύεται και συνυπάρχει με την τάση του ντόπιου πληθυσμού όλων των τάξεων, ιδιαίτερα των κατωτέρων, να επωφεληθεί από τη φθηνή εργασία του μετανάστη ώς το σημείο της άγριας εκμετάλλευσης και της καταπίεσης πέρα από τα όρια της νομιμότητας. Να επωφεληθεί ακίνδυνα και από όλες τις μορφές παραβατικότητας του μετανάστη. Τα τελευταία περίπου είκοσι χρόνια παρακολουθούμε φαινόμενα άγριας συμπεριφοράς έναντι των μεταναστών, καταπίεσης και κοινωνικής αποστροφής την ίδια στιγμή που θεωρούμε χρήσιμη ή απαραίτητη και συμφέρουσα την εργασία τους στους πιο άχαρους και κακοπληρωμένους τομείς. Είναι η πρακτική αξία και η πρακτική σκοπιμότητα του ρατσισμού και της κοινωνικής καταπίεσης των μεταναστών.

Μέσα σ’ αυτό το κλίμα παρατηρείται τελευταία, στη χώρα μας και σε άλλες χώρες, η επεξεργασία και μεθόδευση μέτρων καταστολής των μεταναστών και της μετανάστευσης, με «λαϊκή υποστήριξη». Ηδη στην Ελλάδα σχεδιάζονται στρατόπεδα συγκέντρωσης «λαθρομεταναστών» και στην Ιταλία θεσπίστηκαν αυστηρότατες ποινές για τη «λαθρομετανάστευση» και την υποδοχή «λαθρομεταναστών».

Δεν θα αξιολογήσουμε την «ηθική» αυτών των μέτρων. Την αποτελεσματικότητά τους θα αμφισβητήσουμε. Από τη μέχρι τώρα πείρα, όταν τα κράτη αναθέτουν στον χωροφύλακα και στον δικαστή να λύσουν δύσκολα κοινωνικά προβλήματα, όπως π. χ. είναι τα ναρκωτικά και η μετανάστευση, τα πράγματα περιπλέκονται, τα προβλήματα διογκώνονται και δημιουργούνται ισχυρά κίνητρα διαφθοράς.

Η μετανάστευση δεν καταστέλλεται, αλλά δεν είναι βέβαιο αν πραγματικά θέλουμε την καταστολή της. Μάλλον επιδιώκουμε να επαυξήσουμε την ωφέλεια από τη μετανάστευση και από την καταπίεση των μεταναστών. Η πλέον ώριμη ομάδα μεταναστών στη χώρα μας είναι οι Αλβανοί. Αντιμετωπίζουν πάμπολλα και σοβαρά προβλήματα ζωής, εργασίας και εκπαίδευσης, καθώς και απόλυτης επικοινωνίας με τη χώρα τους. Οι κυβερνήσεις, αντί να τα επιλύσουν με μια συνολική μεταναστευτική πολιτική, αφήνουν πόρτες και παράθυρα «παρανομίας» για να έχουν πρακτική εφαρμογή τα κατασταλτικά μέτρα και η καταπίεση. Τα αποτελέσματα αυτής της τακτικής θα τα αναζητήσουμε μιαν άλλη φορά.

Πηγή:

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_17/05/2009_315021

Γκέτο εξαθλιωμένων λαθρομεταναστών η Ομόνοια

Οι Ελληνες ωθούνται να εγκαταλείψουν την ανασφαλή πλέον περιοχή, όπου βασιλεύουν τα κυκλώματα

Ρεπορτάζ: Σταυρος Λυγερος

Οτι ακόμα δεν έχουμε μαζική εκδήλωση ρατσιστικών φαινομένων είναι ένα θαύμα, που, όμως, αποκλείεται να κρατήσει πολύ. Οι δρόμοι κάτω από την Ομόνοια, στο κέντρο της Αθήνας έχουν μετατραπεί σχεδόν σ’ ένα τριτοκοσμικό γκέτο, που σε λίγο θα είναι άβατο.

Τα ξενοδοχεία που γειτνιάζουν δέχονται πλήθος διαμαρτυριών από τους πελάτες τους, ενώ αυξάνονται οι περιπτώσεις, που ταξιδιωτικά γραφεία ακυρώνουν κρατήσεις γκρουπ, προβάλλοντας το επιχείρημα ότι η περιοχή είναι ανασφαλής. Οσοι Ελληνες ακόμα εργάζονται ή πολύ περισσότερο κατοικούν σ’ αυτή την περιοχή εξωθούνται από τα πράγματα να την εγκαταλείψουν.

Δεν είναι μόνο τα σκουπίδια, η μετατροπή των δρόμων σε ουρητήρια και ο κίνδυνος μολυσματικών ασθενειών. Είναι και η συνεχής αύξηση της εγκληματικότητας. Οι δρόμοι αυτοί είναι πιάτσες πορνείας και διακίνησης ναρκωτικών. Οι κλοπές και οι ένοπλες επιθέσεις έχουν γίνει καθημερινό φαινόμενο. Οι Ελληνες που κατοικούν ή εργάζονται εκεί έχουν να διηγηθούν πολλές τραυματικές εμπειρίες. Η κατάσταση αυτή, βεβαίως, δεν ενοχλεί καθόλου τους ιδιοκτήτες παλαιών και συχνά ακατάλληλων πολυκατοικιών, που τις νοικιάζουν σε λαθρομετανάστες με την κερδοφόρο λογική «λίγα από πολλούς». Σε κάθε δωμάτιο στοιβάζονται 10 ή και 15 λαθρομετανάστες, πληρώνοντας 5 - 7 ευρώ ο καθένας ημερησίως. Πολυκατοικίες που ήταν σχεδόν άχρηστες, γιατί χρειάζονταν πολυέξοδες επισκευές, αποφέρουν μ’ αυτή την μέθοδο στους ιδιοκτήτες δεκάδες χιλιάδες αφορολόγητα ευρώ τον μήνα.

Ο νόμος των «νονών»

Κανείς απ’ αυτούς τους ιδιοκτήτες, βεβαίως, δεν θα μπορούσε να τα βγάζει πέρα με το πλήθος, εάν δεν ήταν συνδεδεμένος με τους «νονούς», που κάνουν κουμάντο στις διάφορες εθνικές ομάδες λαθρομεταναστών. Αυτοί εξασφαλίζουν την δική τους αντίληψη για την τάξη και, βεβαίως, εγγυώνται την πληρωμή.

Ας σημειωθεί ότι οι λαθρομετανάστες στις περιοχές υψηλής συγκέντρωσης, όπως οι δρόμοι κάτω από την Ομόνοια, δεν είναι ένα απλό άθροισμα ατόμων. Στις νέες συνθήκες αναπαράγεται η παραδοσιακή φυλετική δομή προστασίας των μελών έναντι υπακοής και ανταλλαγμάτων. Η δομή αυτή έχει ιεραρχία και κανόνες.

Η επίσημη εκδοχή αυτής της επικερδούς «μπίζνας» είναι ότι τα παλαιά και συνήθως προβληματικά πολυώροφα κτίρια νοικιάζονται σε υποτιθέμενους συλλόγους μεταναστών με σκοπό να χρησιμοποιούνται σαν χώροι εντευκτηρίων. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για αποθήκες ανθρώπων. Περιττό να σημειωθεί ότι δεν πληρούν καμία από τις προϋποθέσεις πολεοδομίας, πυρασφάλειας και υγιεινής για να λειτουργήσουν ως ξενοδοχεία και εστιατόρια.

Οι επιθεωρητές Υγιεινής της Νομαρχίας Αθηνών που έκαναν ελέγχους σε ορισμένα απ’ αυτά τα κτίρια βρέθηκαν μπροστά σε απερίγραπτες καταστάσεις. Ορισμένοι απ’ αυτούς μολύνθηκαν και κατέληξαν για νοσηλεία στο νοσοκομείο Ανδρέας Συγγρός. Μοναδική εμπειρία είχε πριν από λίγο καιρό και πρωτοδίκης, που πραγματοποίησε επιτόπια έρευνα, στο πλαίσιο εν εξελίξει δικαστικής διερεύνησης για το ζήτημα.

Παρά το στεγνό γραφειοκρατικό ύφος τους, οι εκθέσεις της Νομαρχίας αποκαλύπτουν ένα εφιαλτικό τοπίο. Οι φωταγωγοί, οι ταράτσες, οι βοηθητικοί και οι περιβάλλοντες χώροι έχουν μεταβληθεί σε σκουπιδότοπους. Τα μπαλκόνια, σε πλυντήρια και στεγνωτήρια ρούχων, ενώ δεν είναι σπάνιο να χρησιμοποιούνται και ως αφοδευτήρια.

Κέντρα εγκληματικότητας

Ειδικά τα μεγάλα κτίρια που χρησιμοποιούνται σαν αποθήκες ανθρώπων έχουν μετατραπεί και σε κέντρα κάθε είδους εγκληματικότητας, δεδομένου ότι πρακτικά είναι άβατο. Ακόμα χειρότερη είναι η κατάσταση στο κατειλημμένο κτίριο του πρώην Εφετείου. Πολλοί από τους δράστες κλοπών και ένοπλων ληστειών καταφεύγουν εκεί. Στον κοινό φωταγωγό με το κτίριο του πρώην ΤΕΒΕ (Σατωβριάνδου 25) βρίσκονται πεταμένες πολλές από τις κλεμμένες τσάντες.

Μέχρι στιγμής, οι λαθρομετανάστες δεν προβάλλουν αντίσταση. Το πλήθος των ανθρώπων και οι συνθήκες που επικρατούν, όμως, δεν επιτρέπουν πραγματική αστυνομική έρευνα. Οι αστυνομικοί, άλλωστε, δεν έχουν καμμία διάθεση να ψάχνουν σε συνθήκες, που απειλούν ευθέως την υγεία τους.

Θα ήταν παράλειψη εάν αφήναμε έξω από το κάδρο τους δικηγόρους, που έχουν βρει στους λαθρομετανάστες μια επικερδή επαγγελματική ύλη. Αν και συχνά υψώνουν τη σημαία της υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του ανθρωπισμού, στην πραγματικότητα λειτουργούν ως αναγκαίο συμπλήρωμα των κυκλωμάτων προστασίας και εκμετάλλευσης των λαθρομεταναστών. Οι εν λόγω δικηγόροι δεν είναι απλοί συνήγοροι σε δίκες. Διεκπεραιώνουν για λογαριασμό των «νονών» και τις ποικίλες υποθέσεις με τις κρατικές αρχές. Κάποιοι απ’ αυτούς, μάλιστα, είναι αναμεμειγμένοι και στην έκδοση πλαστών αδειών παραμονής με την ιδιότητα του πολιτικού προσφυγα έναντι 200 - 300 ευρώ.

Πηγή:

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_2_17/05/2009_315064