Τετάρτη, 11 Μαΐου 2011

Μείζων κίνδυνος μη αναστρέψιμου αιφνιδιασμού!





- Με κήρυξη τουρκικής ΑΟΖ εκείθεν του Καστελλόριζου

ΜΕ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ και την Αίγυπτο να προχωρούν ήδη (και την Κύπρο ν' α­κολουθεί κατά πόδας) σε πρακτικές εκμεταλλεύσεως των δικών τους οριοθετημένων αποκλειστικών θαλασ­σίων οικονομικών ζωνών (ΑΟΖ) η Ελλάδα κινδυνεύει τελικά να βρεθεί εκτός νυμφώνος! Θα έχει δηλαδή καθηλωθεί (αυτοαναιρούμενη) από περιοχές τις οποίες κανένας -πλην της τουρκικής αδηφαγίας- δεν μπο­ρεί λογικά να της αμφισβητήσει, θέτοντας υπό αίρεση, δηλαδή, φυσικά γεωπολιτικά της δικαιώματα.

Αυτό να μη θεωρηθεί ως κασσανδρολογία. Να καταγραφεί όμως ως προειδοποιητικό σήμα κινδύνου. Καθώς η Ελλάδα ενδέχεται να αιφνιδιασθεί με μονομερείς τουρκικές ενέργειες στις νοτιοανατολικές παρυφές της εθνικής της κυριαρχίας. Ό­που η Άγκυρα διεκδικεί ΑΟΖ εκεί­θεν (προς ανατολάς αλλά και νοτίως) του Καστελλόριζου, με προφανή σκοπό:

Αφενός ν' αποκόψει την ενότη­τα του θαλάσσιου χώρου Ελλάδος-Κύπρου προαποτρέποντας έτσι συ­νομολόγηση συμφωνίας των δύο αυτών κρατικών πόλων του Ελληνι­σμού. Και αφετέρου να δημιουργή­σει προϋποθέσει οριοθετήσεως της δικής της ΑΟΖ με την Αίγυπτο! Πρόθεση που δεν αποκρύπτεται άλλω­στε από την τουρκική ηγεσία. Η ο­ποία εξάλλου είχε ήδη επαφές με το Κάιρο, ακόμη και πριν από την ανα­τροπή Μουμπάρακ.

Αυτή τη στιγμή -κι αυτός είναι ο λόγος που γράφεται το παρόν- η Λευκωσία προχωρεί αποφασιστικό­τερα κι ενεργοποιείται στο έπακρο. Προάγοντας διαδικασίες πρακτικής πλέον προαγωγής αποφάσεων, με τις οποίες αρχίζει εκμετάλλευση με­ρικών από τα επιβεβαιωμένα κοιτά­σματα στις νοτιοανατολικές περιοχές (οικόπεδα) της ΑΟΖ που έχει οριοθετήσει με Ισραήλ, Αίγυπτο και Λί­βανο. Κάτι που θα πάρει μεν κάποιο χρόνο. Αλλά που ήδη βρίσκεται στο στάδιο των τελικών σχεδιασμών, α­πό συγκεκριμένη αμερικανικών συμφερόντων εταιρεία. Οπόταν το τρένο θα έχει ξεκινήσει.

Και που φυσικά θα σημάνει άρδην αλλαγή του γεωοικονομικού (άρα και γεωστρατηγικού) τοπίου. Μαζί και των ευρύτερων συσχετισμών.

Αυτό, καθώς και η εκ παραλλή­λου κινητοποίηση των Ισραηλινών στην όμορη δική τους ζώνη, απο­βαίνουν προσδιοριστικές δυναμικές σε ό,τι αφορά ευρύτερες εξελίξεις στην περιοχή. Κι αυτές διαλαμβά­νουν φυσικά τις τουρκικές αντιδρά­σεις οι οποίες και θα εκδηλωθούν χωρίς αμφιβολία με τετελεσμένα, ε­κεί όπου θα μπορέσει να δημιουρ­γήσει εφαλτήρια για περαιτέρω στοχοθεσίες της. Κι ακριβώς η περιοχή του Καστελλόριζου, είναι στρατηγικής σημασίας, για ευανάγνωστους λόγους, αλλά και ευχερέστερη για την ίδια, εφόσον από ελληνικής πλευράς, εμφανίζονται σημεία κοπώσεως και σύνδρομα φοβίας, σε ό,τι αφορά την διεκδίκηση δεδομέ­νων δικαιωμάτων.

Εάν λοιπόν η Αθήνα παραμείνει αδρανής, αποφεύγοντας να προχωρήσει στο αυτονόητο, ενδέχεται -για να μη πούμε με βεβαιότητα-να βρε­θεί μπροστά σε μη αναστρέψιμα γε­γονότα. Και σε κατάσταση που θα την υποχρεώσει ν' αποδεχθεί αναδι­πλώσει και να υποστεί τραυματικούς γεωπολιτικούς ακρωτηριασμούς. Γιατί σ' αυτό ακριβώς θα με­ταφρασθούν τετελεσμένα τα οποία ήδη αποτελούν προαγγελλόμενες εκτροπές. Οι οποίες κι ευνοούνται, αφενός από τις καταθλιπτικές ελληνικές αγκυλώσει και αφετέρου από τις ανατασσόμενες τουρκικές στρατηγικές δυνατότητες.

Δυνατότητες, όχι απλώς επιτή­δειου, αλλά κι επιδέξιου ουδέτερου. Που εκμεταλλεύεται αναλόγως -αλ­λά πάντα με μαεστρία- την αναδιά­ταξη των περιφερειακών ισορρο­πιών στο Μεσανατολικό τόξο, παίζοντας το και ως ΝΑΤΟϊκός χωροφύλαξ και ως αυτόκλητος κηδεμόνας των μουσουλμάνων. Ειδικότερα τώρα των Αράβων.

«ΤΟ ΠΑΡΟΝ» 8.5.2011

Δεν υπάρχουν σχόλια: