Δευτέρα, 31 Ιανουαρίου 2011

ΑΙΓΥΠΤΟΣ : ΕΥΡΥΤΕΡΗ ΑΝΗΣΥΧΙΑ

 
Κανείς δεν λέει ότι τα καθεστώτα που ανατρέπονται είναι δημοκρατικά καθεστώτα, αντιθέτως μάλιστα απέχουν πολύ από κάθε έννοια δημοκρατικής λειτουργίας. Όμως μήπως κάποιο "αόρατο" χέρι κινεί τα νήματα αυτών των ξεσπασμάτων και μήπως είναι αυτό το ίδιο χέρι είναι που προκάλεσε τον διαμελισμό της πάλαι ποτέ ισχυρής Γιουγκοσλαυϊας και τις βελούδινες επαναστάσεις στις πάλαι ποτέ χώρες του Ανατολικού μπλόκ;  Ένα άρθρο που διάβασα σήμερα στην "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΖΩΝΗ" ειλικρινά με προβλημάτισε και ίσως προβληματίσει και εσάς!!!
 







Εξεγέρσεις – καρμπόν παντού

Ειδικού Συνεργάτη

Παρακολουθούμε τους πηχυαίους τίτλους  και τις τραγικές εικόνες που μεταδίδουν οι τηλεοράσεις για τα  γεγονότα της Τυνησίας , της Αιγύπτου , της Υεμένης και αλλού και αναρωτιόμαστε τι συμβαίνει;

Πολλοί αναλυτές θέλουν να μας πείσουν ότι οι φτωχοί, αδικημένοι πολίτες των χωρών επαναστάτησαν και θέλουν να ανατρέψουν τα αυταρχικά καθεστώτα που τους κυβερνούν εδώ και χρόνια. Υποστηρίζουν ότι οι λαοί επιτέλους αφυπνίζονται και διώχνουν τις διεφθαρμένες εξουσίες, η  Αμερική χάνει τους συμμάχους της στη Μέση Ανατολή κ. ά. Είναι όμως έτσι τα πράγματα;.

Πρώτα απ’ όλα ο Αμερικανός Πρόεδρος με νηφαλιότητα και ηρεμία δήλωσε: «Ο λαός της Τυνησίας έδειξε θάρρος και αποφασιστικότητα». Επίσης ,η υπουργός Εξωτερικών κ. Κλίντον έσπευσε να δηλώσει ότι «ο αγώνας των Τυνησίων αποτελεί προειδοποίηση για τους ηγέτες της Μέσης Ανατολής». Δηλαδή καμία ανησυχία για τα αμερικανικά πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά συμφέροντα.  Τι συμβαίνει λοιπόν;

Μετά τη Γεωργία, τη Σερβία, το Λίβανο ,την Ουκρανία τώρα η Τυνησία, η Αίγυπτος, η Ιορδανία , η Υεμένη και άλλες. Όλες οι χώρες ακολουθούν συστηματικά τα ίδια βήματα λες και τις κατευθύνει ο ίδιος μαέστρος, αλλά και οι εξεγέρσεις των πολιτών έχουν  παρόμοια ονόματα – «Γιασεμί», «Κέδρος», «Τουλίπα» κτλ. ¨

Μήπως φέρουν την υπογραφή της National Endowment for Democracy που υπάγεται στις υπηρεσίες ασφάλειας της Αμερικής, και της «Ανοιχτής Κοινωνίας» (Open  Society Foundation)  του κ.  Σόρος;

Γιατί, από όσα βλέπουμε, ακολουθούν το πρότυπο της «Πορτοκαλί επανάστασης» με στόχο να προκαλέσουν χάος. Με τη δημιουργία χάους σε μια χώρα καταρρέει η οικονομία, εξαφανίζεται η συμμετοχή του κράτους στην οικονομική ζωή, ιδιωτικοποιούνται οι δημόσιες επιχειρήσεις  και τρέχει το ΔΝΤ για να τη σώσει…..

Στόχος όλων αυτών που εμπνεύστηκαν τη θεωρία του οικονομικού χάους είναι να πλουτίσουν ακόμα περισσότερο οι προσκείμενες στη Δύση ηγεσίες, η ελίτ που βρίσκεται δίπλα τους και οι λαοί να πεθάνουν από την πείνα.

Τα τελευταία δέκα χρόνια η Middle  East  Partnership  Initiative  εργάστηκε με όλες της τις δυνάμεις στη Μέση Ανατολή και τη Β.  Αφρική για να διαδώσει  το  μοντέλο της «αμερικανικής δημοκρατίας».  Ο αγώνας  για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας άλλαξε και απέκτησε ηπιότερη μορφή.

Η τότε υπουργός εξωτερικών κ. Ράις δήλωσε το 2005: «Θα αλλάξουν τα σύνορα 22 χωρών από το Μαρόκο μέχρι την Υεμένη». Αυτό σημαίνει ότι οι χώρες της περιοχής θα τεμαχιστούν σε μικρά κρατίδια που θα εξαρτώνται  και θα ελέγχονται πλήρως από το παγκόσμιο κεφάλαιο. Τα εθνικά κράτη θα αποτελούν μακριά ανάμνηση….

Μόνο η γονιδιακή μνήμη των λαών της ευρύτερης περιοχής, που έπεσαν θύματα των μεγάλων συμφερόντων από το 1900 μέχρι σήμερα , μπορεί να ανατρέψει αυτά τα σχέδια. Διαφορετικά….
 
 Πηγή:
 http://www.elzoni.gr/html/ent/193/ent.6193.asp

ΑΙΓΥΠΤΟΣ : ΑΝΗΣΥΧΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ



Μαχητικά αεροσκάφη πάνω από το Κάιρο

NAFTEMPORIKI.GR Κυριακή, 30 Ιανουαρίου 2011 18:08






Νέα ένταση λαμβάνουν οι αντικαθεστωτικές διαδηλώσεις στο Κάιρο, καθώς ο στρατός επιδίδεται σε επίδειξη δύναμης, αυτή τη φορά και από αέρος.


Νέα ένταση λαμβάνουν οι αντικαθεστωτικές διαδηλώσεις στο Κάιρο, καθώς ο στρατός επιδίδεται σε επίδειξη δύναμης, αυτή τη φορά και από αέρος.

Οι διαδηλωτές αψηφούν την απαγόρευση κυκλοφορίας που είναι σε ισχύ από τις 16.00 και εξακολουθούν να βρίσκονται στου δρόμους, τη στιγμή που τουλάχιστον δύο μαχητικά αεροσκάφη εκτελούν χαμηλές πτήσεις πάνω από το Κάιρο.

Την ίδια ώρα πάνω από το συγκεντρωμένο πλήθος στην πλατεία Ταχρίρ πέταξαν δύο στρατιωτικά ελικόπτερα, ενώ επί τόπου έφθασαν περισσότερα οχήματα του στρατού.

Εν μέσω των ταραχών, ο Χόσνι Μουμπάρακ επισκέφθηκε ένα κέντρο επιχειρήσεων του στρατού και συναντήθηκε με υψηλόβαθμους αξιωματούχους, μεταξύ αυτών και με το νεοδιορισθέντα αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Ομαρ Σουλεϊμάν.

Οι οδομαχίες συνεχίζονται εν μέσω ανομίας, ενώ οι εικόνες λεηλάτησης της πρωτεύουσας της Αιγύπτου πολλαπλασιάζονται και περιλαμβάνουν πλήθος κατεστραμμένων καταστημάτων, δεκάδες καμμένα αυτοκίνητα και σοβαρές ζημιές σε δημόσια κτίρια αλλά και το Αιγυπτιακό Μουσείο.

Εικόνες αναρχίας κυριαρχούν στους δρόμους του Καΐρου και άλλων πόλεων ειδικά τη νύχτα, γεγονός που αναγκάζει τους απλούς πολίτες να κάνουν έκκληση στο στρατό να επαναφέρει την τάξη, καθώς η αστυνομία έχει πλέον αποσυρθεί.

Σύμφωνα με τα μέσα ενημέρωσης, περισσότεροι από 450 άνθρωποι έχουν συλληφθεί τις τελευταίες ημέρες, επειδή επιδίδονταν σε λεηλασίες. Κάποιοι από αυτούς συνελήφθησαν από ομάδες πολιτοφυλακής, τις οποίες αναγκάστηκαν να δημιουργήσουν οι ίδιοι οι κάτοικοι της Αιγύπου για να προστατεύσουν τις οικογένειες και τις περιουσίες τους.

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1928128



Ελ Μπαραντέι: Τώρα δεν γίνεται να κάνουμε πίσω

NAFTEMPORIKI.GR Κυριακή, 30 Ιανουαρίου 2011 21:38


Στην κεντρική πλατεία Ταχρίρ του Καΐρου, όπου είχαν ήδη συγκεντρωθεί εκατοντάδες Αιγύπτιοι που διαδήλωναν κατά του καθεστώτος του προέδρου Μουμπάρακ, έφθασε αργά το βράδυ της Κυριακής ο αντικαθεστωτικός Μοχάμαντ Ελ Μπαραντέι.

Κατά την άφιξή του ο τιμημένος με Νόμπελ Ειρήνης Ελ Μπαραντέι έγινε δεκτός με ενθουσιασμό από το πλήθος που φώναζε: «Ο λαός θέλει να πέσει το καθεστώς Μουμπάρακ» και «θυσιάζουμε την ψυχή και το αίμα μας για την πατρίδα».

«Τώρα πια δεν μπορεί να κάνουμε πίσω... Θέλετε να πάρετε πίσω τα δικαιώματά σας και αυτό που ξεκίνησε δεν σταματά. Εχουμε όλοι ένα κοινό, βασικό αίτημα:το τέλος του παρόντος καθεστώτος και την αρχή μιας νέας εποχής για μια νέα Αίγυπτο. Αντιμετωπίζω με σεβασμό το λαό της Αιγύπτου και τους ζητώ υπονομή, η αλαλγή έρχεται σε λίγες ημέρες», δήλωσε ο Ελ Μπαραντέι.

Νωρίτερα σήμερα σε δηλώσεις του στο τηλεοπτικό δίκτυο CNN ο πρώην επικεφαλής της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας (ΙΑΕΑ) δήλωσε κατηγορηματικά ότι «ο κ. Μουμπάρακ πρέπει να φύγει σήμερα κιόλας».

Πάντως στην πλατεία Tαχρίρ δεν βρέθηκαν μόνο υποστηρικτές του που ζητωκραύγαζαν, έχοντας εναποθέσει τις ελπίδες τους για αλλαγή στο πρόσωπό του, αλλά και επικριτές του που δήλωναν ότι είναι απογοητευμένοι από την τακτική του γιατί περίμεναν να έχει οργανώσει πολύ καλύτερα την αντιπολίτευση. Αλλοι έλεγαν ότι είναι ευκαιριακός επισκέπτης στη χώρα του, άλλοι ότι δεν έχει δείξει ακόμα ότι είναι ικανός για την ηγεσία της Αιγύπτου και κάποιοι υποστήριξαν ότι ο αντικαταστάτης του Μουμπάρακ θα πρέπει να προέλθει από το στρατό της χώρας. 

Πηγή:

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1928223




cairo egypt news
Jan 28, 2011 . 
News: 
Angry protestors gather near residential palace in Cairo, 
chant 'Down, Down, Hosni Mubarak' 
and stomp on poster of president.



Αυτή την στιγμή των δραματικών εξελίξεων στην Αίγυπτο υπάρχει σημαντική ανησυχία για τους συμπατριώτες μας της εκεί Ελληνικής Παροικίας.

Εκατοντάδες ποινικοί έχουν «δραπετεύσει» από τις αιγυπτιακές φυλακές και  με τις ενέργειές τους αμαυρώνουν την βελούδινη επανάσταση των δημοκρατικών πολιτών της Αιγύπτου, για δημοκρατία και αποτίναξη του εκεί δικτατορικού καθεστώτος.

Για τις δραπετεύσεις αυτές κατηγορείται εμμέσως το καθεστώς Μουμπάραγκ αν και από ότι φαίνεται το ίδιο δεν μπορεί να ελέγξει την κατάσταση. Οι όποιες ενέργειες του καθεστώτος για έλεγχο της κατάστασης φαίνεται να πέφτουν στο κενό.

Από χθές το καθεστώς διέκοψε την ιντερνετική επικοινωνία της Αιγύπτου με τον υπόλοιπο κόσμο και σήμερα δόθηκε εντολή για το κλείσιμο του γραφείου του Αλ Τζαζίρα.

Πριν από λίγο 3 μμ μεταδόθηκε μέσω του ραδιοφωνικού σταθμού ΣΚΑΪ έκκληση του εκπροσώπου της Ελληνικής Κοινότητας  Αλεξάνδρειας για αποστολή αεροπλάνων από την Ελλάδα και απομάκρυνση όσων Ελλήνων επιθυμούν να επαναπατριστούν.

Από πηγές του προξενείου μας ανακοινώνεται ότι υπάρχει σχέδιο απομάκρυνσης πλην όμως πρέπει προηγουμένως να εξασφαλισθεί η ΑΣΦΑΛΗΣ μετάβαση των Ελλήνων στο αεροδρόμιο, κάτι που είναι πολύ δύσκολο αυτή την στιγμή δεδομένου ότι επικρατεί εκτεταμένη αναρχία και ανασφάλεια.

Ήδη Τουρκία,  ΗΠΑ και Ιταλία στέλνουν  αεροπλάνα για απομάκρυνση των πολιτών τους από Κάϊρο και Αλεξάνδρεια.

Παρακολουθούμε και εμείς με εύλογη ανησυχία τις εξελίξεις.
Πηγή:

boraeinai.blogspot.com

Κυριακή, 30 Ιανουαρίου 2011

Η ΑΟΖ και πως αλλάζουν οι γεωπολιτικές ισορροπίες




Τι είναι η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη 
και γιατί είναι κρίσιμη στρατηγικά


Της Δώρας Aντωνίου

Η συζήτηση για τον καθορισμό Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης επανέρχεται το τελευταίο διάστημα όλο και πιο επιτακτικά, υπό το βάρος και των μεταβολών που επιφέρουν στις γεωπολιτικές ισορροπίες της ευρύτερης περιοχής τα αποτελέσματα των ερευνών για τον εντοπισμό κοιτασμάτων υδρογονανθράκων. Η «Κ» κωδικοποιεί σήμερα τα βασικά σημεία που διέπουν το καθεστώς της ΑΟΖ και τα δικαιώματα αλλά και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τον καθορισμό της.

1. Τι είναι η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ);

Η ΑΟΖ ως έννοια υιοθετήθηκε από τη Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας και οι κανονισμοί που την διέπουν περιλαμβάνονται στη νέα Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, του 1982. Πρόκειται, ουσιαστικά, για εξέλιξη των ρυθμίσεων που μέχρι τότε περιλαμβάνονταν στο Διεθνές Δίκαιο Αλιείας, προκειμένου να συμπεριληφθούν και νέες οικονομικές και άλλες δραστηριότητες, τις οποίες μπορούν να ενεργήσουν παράκτια κράτη.

2. Ποια είναι η έκταση της ΑΟΖ;

Σύμφωνα με τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, η ΑΟΖ του παράκτιου κράτους μπορεί να φθάσει τα 200 ναυτικά μίλια από τις γραμμές βάσης, από τις οποίες μετριέται το πλάτος της αιγιαλίτιδας ζώνης. Το δικαίωμα σε ΑΟΖ διαθέτουν τα ηπειρωτικά εδάφη ενός κράτους, αλλά και τα νησιά που είναι στην επικράτειά του και συντηρούν από μόνα τους ζωή.

3. Τι δικαιώματα έχει κάθε κράτος εντός της δικής του ΑΟΖ;

Η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας αναφέρεται σε κυριαρχικά δικαιώματα του παράκτιου κράτους, όσον αφορά την εξερεύνηση και τη διαχείριση των φυσικών πηγών ζώντων ή μη, των υδάτων, του βυθού και του υπεδάφους της θάλασσας, αλλά και στην εξερεύνηση και την οικονομική εκμετάλλευση των ρευμάτων και των υπερκείμενων της θάλασσας ανέμων. Το παράκτιο κράτος έχει, επίσης, δικαιοδοσία για τοποθέτηση και χρήση τεχνητών νησιών, έχει όμως και την υποχρέωση για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος από τη ρύπανση. Τα κυριαρχικά δικαιώματα, που αφορούν κατά κύριο λόγο οικονομικούς σκοπούς, δεν σημαίνουν πλήρη κυριαρχία και, ως εκ τούτου, πέρα από τα όσα προβλέπονται από τη Σύμβαση, συνεχίζουν να ισχύουν και να εφαρμόζονται και εντός της ΑΟΖ οι κανόνες που ισχύουν για τις ανοιχτές θάλασσες.

4. Ποιες είναι οι διαφορές και οι ομοιότητες της ΑΟΖ και της υφαλοκρηπίδας;

Τα δικαιώματα του κράτους υπάρχουν στην υφαλοκρηπίδα εξ υπαρχής (ab initio) και αυτοδικαίως (ipso facto), ενώ στην ΑΟΖ μόνον κατόπιν σχετικής διακήρυξης. Το παράκτιο κράτος μπορεί να έχει υφαλοκρηπίδα χωρίς να έχει ΑΟΖ, ενώ το αντίστροφο δεν είναι δυνατόν. Στο θέμα τις εκμετάλλευσης φυσικών πόρων στον βυθό και το υπέδαφος και στο ζήτημα της οριοθέτησης, οι προβλέψεις του Δικαίου της Θάλασσας συμπίπτουν για τις δύο ζώνες. Στον τομέα των υδρογονανθράκων, όλα τα δικαιώματα κατοχυρώνονται από την υφαλοκρηπίδα.

5. Η Ελλάδα διαθέτει ΑΟΖ;

Οχι. Διαθέτει, όπως κάθε παράκτιο κράτος, το δικαίωμα να κηρύξει ΑΟΖ και κανένα άλλο κράτος ή οργανισμός δεν μπορεί να αμφισβητήσει αυτό το δικαίωμα. Σε αντίθεση με την υφαλοκρηπίδα, που υφίσταται αυτομάτως για κάθε παράκτιο κράτος, η ΑΟΖ δεν υφίσταται εάν δεν κηρυχθεί από το εν λόγω κράτος. Μέχρι να γίνει αυτό, η περιοχή στην οποία θα μπορούσε να οριοθετηθεί η ΑΟΖ θεωρείται ανοιχτή θάλασσα.

6. Η Ελλάδα μπορεί να κηρύξει ΑΟΖ σε εύρος 200 ναυτικών μιλίων;

Πρακτικά όχι, διότι τα 200 ναυτικά μίλια είναι το μέγιστο εύρος που μπορεί να φθάνει η ΑΟΖ ενός παράκτιου κράτους. Το εύρος αυτό υπόκειται σε περιορισμούς όταν οι ΑΟΖ παράκτιων κρατών επικαλύπτονται. Στις περιπτώσεις αυτές γίνεται οριοθέτηση, είτε κατόπιν συμφωνίας μεταξύ των γειτονικών κρατών είτε με παραπομπή της διαφοράς σε δικαστήριο ή διαιτησία. Για τον λόγο αυτό η Ελλάδα βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις αυτή τη στιγμή με την Αίγυπτο και τη Λιβύη. Δεν έχει καθορίσει ΑΟΖ ούτε έχει διαπραγματευθεί για την οριοθέτησή της με Τουρκία και Ιταλία. Εφθασε σε συμφωνία πριν από μερικά χρόνια με την Αλβανία, η οποία όμως έχει «παγώσει», έπειτα από ακυρωτική απόφαση του εκεί Ανωτάτου Δικαστηρίου.

7. Ορίζεται από τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας πώς οριοθετείται η ΑΟΖ σε περίπτωση επικάλυψης;

Οχι. Ωστόσο, με βάση τις αποφάσεις δικαστηρίων, φαίνεται ότι αποκτά εθιμική ισχύ η κατ' αρχήν χρήση της μέσης γραμμής. Σε υποθέσεις που έχουν επιλυθεί διά της δικαστικής οδού φαίνεται να λαμβάνονται υπ' όψιν και άλλοι παράγοντες, προκειμένου να εξυπηρετηθεί η ιδέα της δίκαιης λύσης.


Πηγή:


http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_1_23/01/2011_429872

ΟΙ ΑΔΙΑΦΘΟΡΟΙ ΝΑ ΤΟΛΜΗΣΟΥΝ

Toυ Σταμου Zουλα

Επιτέλους. Το ζήτημα των σκανδάλων στη δημόσια ζωή συμπλήρωσε ήδη μια διαδρομή 20ετίας. Στη διάρκεια αυτής διετέλεσαν υπουργοί και υφυπουργοί πάνω από 200 πρόσωπα. Πολλοί εξ αυτών εξακολουθούν να είναι εν ενεργεία πολιτικοί ή έχουν αποσυρθεί. Αραγε μεταξύ αυτών δεν υπάρχουν 40-50 άτομα που να θίγονται από τον διασυρμό που υφίστανται εξαιτίας της συμπεριφοράς επίορκων συναδέλφων τους; Να αγανακτούν για τη γενικευμένη διαπόμπευση του υπουργικού αξιώματος; Να θέλουν να περισώσουν την τιμή και την αξιοπρέπειά τους, με δεδομένο ότι οι ίδιοι άσκησαν το υπουργικό τους καθήκον με τρόπο χρηστό και αδιάβλητο; Το ερώτημα δεν αφορά μόνον όσους διετέλεσαν υπουργοί. Επεκτείνεται και στους βουλευτές των δύο μεγάλων κομμάτων, που διαχειρίσθηκαν την εξουσία κατά το διάστημα αυτό. Ιδίως εκείνους που είχαν την τόλμη να καταψηφίσουν μεμπτά νομοθετήματα και να αντιταχθούν σε επονείδιστες ρυθμίσεις, όπως π.χ. η «αυτόματη» παραγραφή των πολιτικών εγκλημάτων και η ασύδοτη εφαρμογή της βουλευτικής ασυλίας. Σε μια τέτοια ομάδα υπάρχει η ύστατη ελπίδα κάποιας πολιτικής ανάνηψης. Ιδιαίτερα τώρα που επιχειρείται ανενδοίαστα ο συμψηφισμός ενοχής στο σκάνδαλο Siemens και επέρχεται ο ενταφιασμός της υπόθεσης του Βατοπεδίου.

Ασφαλώς (και ευτυχώς) πολιτικοί άξιοι και αδιάφθοροι υπάρχουν. Ενδεχομένως και πολύ περισσότεροι απ’ ό,τι μας επιτρέπει να νομίζουμε η καθολική σπίλωση του «λειτουργήματος». Δεν δικαιούνται, όμως, να επαναπαύονται στην ήσυχη συνείδησή τους. Εχουν την υποχρέωση να αναδυθούν στο δημόσιο προσκήνιο. Οχι μόνον για να υπεραμυνθούν της δικής τους υπουργικής θητείας, αλλά και για να στηλιτεύσουν μεθόδους, καταστάσεις και πρόσωπα εξαιτίας των οποίων η κακώς νοούμενη «συναδελφική αλληλεγγύη» οδηγεί στην ταύτιση δικαίων και αδίκων.

Το τι θα μπορούσε να πράξει η συγκρότηση και παρέμβαση μιας «ομάδας αδιαφθόρων» στα πολιτικά μας πράγματα είναι ακριβώς το ζητούμενο από την πλειονότητα των πολιτών. Να κατονομάσει και να καταδικάσει πολιτικές μεθόδους του παρελθόντος, οι οποίες προκάλεσαν το ζοφερό παρόν και το αβέβαιο μέλλον της χώρας. Π.χ. αθρόες προσλήψεις προς άγραν εκλογικής πελατείας. Συγκεκριμένοι υπουργοί διόρισαν στρατιές ψηφοφόρων των περιφερειών τους στους «τομείς τους», συχνά δε τούτο αποτέλεσε και «επίσημη» πολιτική των κομμάτων τους. Να αποκαλυφθούν ποιοι συγκεκριμένοι υπουργοί «φιλοδώρησαν» τους υπαλλήλους της «αρμοδιότητός τους» με προκλητικά και απαράδεκτα, για το κοινωνικό σύνολο, οικονομικά και εργασιακά προνόμια. Να κατονομασθούν οι κατά καιρούς υπουργοί που «πέτυχαν» στις περιφέρειές τους η πλειονότητα των συνταξιούχων να απαρτίζεται από αναπήρους-μαϊμούδες. Τέλος, να γίνει μια καταγραφή των μεγάλων συμβάσεων οι οποίες, κατά την κρίση της «ομάδος των αδιαφθόρων», υπογράφηκαν με αδιαφανείς διαδικασίες, και των έργων που η δαπάνη τους πολλαπλασιάσθηκε έναντι της συμφωνηθείσης.

Φυσικά τα στοιχεία αυτά δεν είναι απόρρητα, ούτε δυσεξιχνίαστα. Αποκαλύπτονται εύκολα, κυρίως αν ζητηθούν από μια διακομματική ομάδα, της οποίας τα μέλη διατηρούν την έξωθεν καλή μαρτυρία και την εμπιστοσύνη των πολιτών. Επιπλέον, δεν αποβλέπουν σε ποινικές διώξεις, αφού τα πολιτικά και ποινικά αδικήματα έχουν παραγραφεί. Αποτελούν, όμως, μια επιβεβλημένη δημόσια αυτοκριτική των πολιτικών ημαρτημένων των τελευταίων δεκαετιών. Συνιστούν τον ηθικό κολασμό των ενόχων. Διαχωρίζουν την ήρα από το σιτάρι, που είναι και η βασική προϋπόθεση εξυγίανσης της πολιτικής μας ζωής.

Πηγή:
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_23/01/2011_429827

ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ

Toυ Ηλια Αναγνωστοπουλου*

Με το πρόσφατο νομοσχέδιο για την ποινική ευθύνη των υπουργών επιχειρείται η τροποποίηση και συμπλήρωση του ισχύοντος νόμου 3126/2003.

Σκοπός του νομοσχεδίου είναι, σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση, να ικανοποιηθεί η «καθολικά εκφραζόμενη απαίτηση να μη μένουν ατιμώρητοι οι υπουργοί για πιθανές αξιόποινες πράξεις που τελούν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους». Ο σκοπός αυτός επιδιώκεται με την «εξάλειψη των διακρίσεων υπέρ των υπουργών και την πρόβλεψη δικονομικών μέτρων που διευκολύνουν το ανακριτικό έργο».

Το νομοσχέδιο παρουσιάζεται σε μια ιδιαιτέρως κρίσιμη συγκυρία: η εμπιστοσύνη των πολιτών στην ικανότητα ή την τιμιότητα προσώπων που άσκησαν πολιτική εξουσία έχει καταρρεύσει και η δυσπιστία τους για την ύπαρξη αληθινής βούλησης των σημερινών διαδόχων τους να αποδώσουν ποινικές ευθύνες σε όσους εμπλέκονται σε υποθέσεις διαφθοράς ή σπατάλης και κατάχρησης δημοσίου χρήματος είναι διάχυτη. Στο κλίμα αυτό, παντοειδείς παράγοντες αξιοποιούν τη λαϊκή δυσφορία ζητώντας να «μπει επιτέλους κάποιος φυλακή», ώστε να κατευνασθεί η δημόσια αγανάκτηση και να τονωθεί η αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος.

Οι μεταβολές που προτείνονται με το νομοσχέδιο είναι κατ’ ανάγκην περιορισμένες, αφού η ριζική ανατροπή του σημερινού καθεστώτος για τους υπουργούς προϋποθέτει την αναθεώρηση του Συντάγματος. Στο πλαίσιο αυτό ερωτάται αν αυτές είναι αναγκαίες και εύστοχες.

Aξίζει να επισημανθεί ότι η επικρατούσα σήμερα εντύπωση περί της ατιμωρησίας υπουργών και βουλευτών δεν έχει ως κύρια αιτία τη βραχεία αποσβεστική προθεσμία που τάσσει το Σύνταγμα για την άσκηση ποινικής δίωξης από τη Βουλή εναντίον υπουργών ή την πενταετή παραγραφή των υπουργικών αδικημάτων. Η βασική αιτία πρέπει, αντιθέτως, να αναζητηθεί στον άστοχο και ενίοτε πονηρό χειρισμό των διαδικασιών από τους υπευθύνους.

Παραδείγματα τέτοιων χειρισμών υπάρχουν πολλά:

Πλειοψηφούσα κοινοβουλευτική παράταξη αποχώρησε από τη Βουλή για να μη συμμετάσχει στη λήψη αποφάσεως για τη σύσταση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής σε σχέση με εικαζόμενες αξιόποινες πράξεις πρώην υπουργού, ενώ μία από τις πρόσφατες βουλευτικές συνόδους έληξε πρόωρα χωρίς προφανή λόγο.

Στην υπόθεση της Μονής Βατοπεδίου, η Βουλή άσκησε ποινική δίωξη εναντίον υπουργών, μολονότι ήταν κοινώς γνωστό ότι είχε παρέλθει η αποσβεστική προθεσμία. Αντί λοιπόν η Βουλή να διαπιστώσει με αποτέλεσμα την εξάλειψη του αξιοποίνου των αδικημάτων, προτίμησε να ανοίξει μια άκρως σοβαρή (συγκρότηση υπουργοδικείου κ.λπ.) πλην μάταιη διαδικασία, την οποία τερμάτισε μετ’ ολίγον, όπως όφειλε, το δικαστικό συμβούλιο.

Στην υπόθεση της Siemens η μακρόβια Εξεταστική Επιτροπή καλλιέργησε μεγάλες προσδοκίες, που φαίνεται ότι δεν θα μπορέσει να ικανοποιήσει, ενώ η συνεχής διαρροή πληροφοριών στα ΜΜΕ και η επιθετική επίκριση δικαστικών λειτουργών που χειρίζονται με σοβαρότητα την πολύπλοκη αυτή υπόθεση δεν ενισχύουν το κύρος της νομοθετικής και της δικαιοδοτικής λειτουργίας.

Η προβλεπόμενη στο νομοσχέδιο επιμήκυνση της πενταετούς παραγραφής των υπουργικών αδικημάτων και η εξομοίωσή της με την «κοινή» παραγραφή του Ποινικού Κώδικα απαλύνει μεν την εντύπωση προνομιακής μεταχείρισης των υπουργών, αλλ’ εξουδετερώνεται από την προβλεπόμενη στο Σύνταγμα αποσβεστική προθεσμία που συμπληρώνεται με τη λήξη της δεύτερης τακτικής συνόδου της βουλευτικής περιόδου που έπεται εκείνης κατά την οποία φέρονται να έχουν τελεστεί οι πράξεις του υπουργού. Σημειωτέον, εξ άλλου, ότι η πρόβλεψη βραχύτερης παραγραφής για τα υπουργικά αδικήματα δεν στερείται δικαιολογίας –υπό την προϋπόθεση, βεβαίως, ότι αυτή θα ισχύει και για τους μη υπουργούς συμμετόχους– καθ’ όσον η αναμόχλευση υπουργικών αδικημάτων μετά πάροδον πολλών ετών εγκυμονεί τον κίνδυνο καταχρήσεων από πολιτικούς αντιπάλους.

Η δυνατότητα επιβολής περιοριστικών όρων στον κατηγορούμενο υπουργό, την οποία προβλέπει για πρώτη φορά το νομοσχέδιο, προϋποθέτει την εμφάνισή του προς απολογία. Η τελευταία αυτή, όμως, δεν μπορεί να διασφαλιστεί, αφού ο μη εμφανιζόμενος υπουργός δεν επιτρέπεται να προσαχθεί βιαίως ούτε να συλληφθεί.

Ολωσδιόλου άστοχη είναι, τέλος, η θεσμοθέτηση τριμελούς «γνωμοδοτικού συμβουλίου» που συγκροτείται από εισαγγελικούς λειτουργούς, έργο του οποίου θα είναι ο «νομικός έλεγχος των στοιχείων και η αξιολόγηση της βασιμότητας αυτών» και η υποβολή «γνωμοδότησης» περί του εάν συντρέχει λόγος να συσταθεί ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή για τη διεξαγωγή προκαταρκτικής εξέτασης σε σχέση με αξιόποινες πράξεις υπουργού. Πρόκειται για ένα υβριδικό όργανο, η δημιουργία του οποίου προσκρούει στην αδιάστικτη διατύπωση του άρθρου 86 του Συντάγματος, το οποίο δεν προβλέπει την ανάμειξη δικαστικών λειτουργών πριν από την άσκηση ποινικής δίωξης κατά του υπουργού. Η παρεμβολή εισαγγελικού γνωμοδοτικού συμβουλίου σε μια διαδικασία η οποία τελεί υπό την απόλυτη κυριαρχία της Βουλής, αδικεί και τη Βουλή και την εισαγγελική αρχή. Οι μεν βουλευτές –αν και νομικοί στην πλειονότητά τους– τεκμαίρεται ότι δεν είναι ικανοί (ή πρόθυμοι) να κρίνουν αν επιβάλλεται η σύσταση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής για τη διερεύνηση υπουργικών αδικημάτων, οι δε εισαγγελείς ρίπτονται απροστάτευτοι στην πολιτική αρένα.

Η προσπάθεια βελτίωσης του σημερινού ειδικού καθεστώτος της ποινικής ευθύνης των υπουργών μοιάζει μάταιη αν δεν συνδυαστεί με την αναθεώρηση του Συντάγματος. Εν τω μεταξύ, χρειάζονται γενναίες πρωτοβουλίες υπέρ της διαφάνειας και της αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος, οι οποίες θα κατευνάσουν την καθημερινά διογκούμενη δημόσια αγανάκτηση.

* Ο κ. Ηλίας Αναγνωστόπουλος είναι αναπληρωτής καθηγητής της Νομικής Σχολής Αθηνών.

Πηγή:
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_23/01/2011_429826

Τι έκαναν οι Ισλανδοί στη θέση μας ...



 


Bankruptcy


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 









Τι έκαναν οι Ισλανδοί στη θέση μας ...
Εμπρός στο δρόμο που χάραξαν οι Ισλανδοί!
ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΣΟΒΑΡΩΝ ΚΡΑΤΩΝ !




Οι υποτίθεται ξυλοκόποι του βορά, οι "βάρβαροι"Ισλανδοί ορίστε τι έκαναν για παραπλήσια κατάσταση της οικονομίας τους, που βρέθηκαν:


Οι Ισλανδοί δεν αρκέστηκαν στα δάκρυα και την οργή. Απαίτησαν και πήραν απαντήσεις. Για το τι έφταιξε, ποιοι ευθύνονται και τι πρέπει να γίνει για να μην ξανασυμβεί παρόμοια κρίση. 

Μόλις 15 μήνες μετά το ξέσπασμα της κρίσης, η εξεταστική επιτροπή που συνέστησε το Κοινοβούλιο από ανεξάρτητους ειδικούς έβγαλε πόρισμα 2.400 σελίδων, με το οποίο όχι μόνο καταλόγισε ευθύνες, αλλά και τις προσωποποίησε. Κατονομάζονται ο πρώην πρωθυπουργός Γκέιρ Χάαρντε, τρεις πρώην διοικητές της κεντρικής τράπεζας, υπουργοί, ενώ ποινικές ευθύνες καταλογίζονται σε στελέχη των τριών ιδιωτικών τραπεζών. 

Ήδη ο εισαγγελέας έβγαλε διεθνή εντάλματα σύλληψης, καθώς πολλά golden boys διέφυγαν στο εξωτερικό, κάνοντας μία μέρα πριν από την εκδήλωση της κρίσης τεράστιες αναλήψεις από τους λογαριασμούς τους. Τρεις συνελήφθησαν και κρατούνται. Η κυβέρνηση έκανε μηνύσεις και ζητάει πίσω τα κλεμμένα.

Η εξεταστική επιτροπή είχε στη διάθεσή της 80 υπαλλήλους, δικό της προϋπολογισμό και δικαίωμα να ζητήσει -ακόμη και να κατασχέσει- στοιχεία από κρατικές υπηρεσίες και ιδιώτες.
Επίσης, ανεξάρτητη επιτροπή ετοιμάζει συστάσεις για να γίνουν μεταρρυθμίσεις ώστε να αποφευχθεί παρόμοια κρίση στο μέλλον.


Στο πλαίσιο της διαφάνειας, αναρτήθηκε τον Απρίλιο στον ιστότοπο της Βουλής ( http://sic.althingi.is/) το πλήρες κείμενο που η κυβέρνηση ονομάζει «Έκθεση της αλήθειας» και οι Ισλανδοί αποκαλούν «Μαύρο πόρισμα» καθώς και εκτεταμένη περίληψη στα αγγλικά. Κανείς, ούτε καν οι κατηγορούμενοι, δεν αμφισβήτησαν την αμεροληψία των συντακτών του πορίσματος.

Το βράδυ της ανακοίνωσης 45 ηθοποιοί συγκεντρώθηκαν στο Δημοτικό Θέατρο του Ρέικιαβικ και διάβασαν επί πέντε συνεχόμενα 24ωρα, σε μια κατάμεστη αίθουσα, ολόκληρη την έκθεση. Για τους περήφανους, πλην εξαπατημένους απογόνους των Βίκινγκς, ήταν μια ομαδική ψυχανάλυση, μια διαδικασία κάθαρσης. 
 




ΕΘΝΙΚΟ ΑΙΣΧΟΣ





Αφιερώνεται στην τοτε κυβέρνηση Σημίτη

Από την ιστοσελίδα : http://staratalogia.blogspot.com/2011/01/15_29.html

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ 
ΣΤΑ ΙΜΙΑ



Τα τραγικά λάθη και η εγκληματική αμέλεια της κυβέρνησης Σημίτη παγίωσαν τις «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο

Σενάρια συνεκμετάλλευσης του Αιγαίου, διαρκής υποχώρηση από την άσκηση δικαιωμάτων μας, αύξηση της τουρκικής επιθετικότητας, ατολμία στην υπογραφή της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης με την Κύπρο για να μη... δυσαρεστηθεί η Άγκυρα και de facto αποδοχή των γκρίζων ζωνών! Αυτός είναι ο θλιβερός απολογισμός της φετινής επετείου από τη νύχτα της εθνικής ταπείνωσης στα Ίμια...

Τη Δευτέρα 31 Ιανουαρίου συμπληρώνονται 15 έτη από το όνειδος της σύγχρονης ιστορίας μας, που οδήγησε στον θάνατο των τριών νεοηρώων του έθνους, μελών του πληρώματος του ελικοπτέρου του Πολεμικού Ναυτικού που απωλέστηκε κατά την κρίση.

Και λέμε «όνειδος» γιατί τότε, εκτός των ανθρώπινων απωλειών, που είναι έτσι κι αλλιώς δυσβάστακτες, για πρώτη φορά τέθηκαν εν αμφιβόλω από την Τουρκία χερσαία τμήματα της ελληνικής επικράτειας δημιουργώντας το νεόκοπο καθεστώς των «γκρίζων ζωνών» στο Αιγαίο.

Εδραιωμένη κατάσταση

Ένα καθεστώς που αφενός με την τουρκική επιθετική συμπεριφορά και αφετέρου με την ελληνική ψοφοδεή αντιμετώπισή του τείνει -δυστυχώς- να θεωρείται εδραιωμένο και από την Ελλάδα, που αρκείται σε ανούσιο βερμπαλισμό, αλλά ουσιαστικά από όλες τις υπόλοιπες χώρες και τους διεθνείς οργανισμούς όπως το ΝΑΤΟ.

Για την ιστορία να αναφέρουμε ότι από τους τότε πρωταγωνιστές των Ιμίων οι πρωθυπουργοί των δύο χωρών Κ. Σημίτης και Τανσού Τσιλέρ έχουν αποσυρθεί από την πολιτική και ιδιωτεύουν, ο τότε υπουργός Εθνικής Άμυνας Γ. Αρσένης έχει αποσυρθεί από την ενεργό πολιτική (η σύζυγος του Λούκα είναι υπουργός στην κυβέρνηση Παπανδρέου), ο Α/ΓΕΕΘΑ ναύαρχος Λυμπέρης είναι πλέον απόστρατος και συγγραφέας βιβλίων, ενώ ο μόνος που παραμένει ενεργός στην πολιτική είναι ο τότε υπουργός Εξωτερικών και νυν αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Θ. Πάγκαλος, ο οποίος είχε πρωταγωνιστήσει στις κινήσεις για την υποστολή της ελληνικής σημαίας και την υποχώρηση των βατραχανθρώπων από το ελληνικό έδαφος...

Το χρονικό της ντροπής

Από δεξιά, ο αρχικελευστής Έκτωρ Γιαλοψός, ο κυβερνήτης υποπλοίαρχος Χριστόδουλος Καραθανάσης και ο υποπλοίαρχος Παναγιώτης Βλαχάκος


ΑΝΗΜΕΡΑ των Χριστουγέννων, στις 25 Δεκεμβρίου 1995, ένα μικρό τουρκικό μότορσιπ, το «Φιγκέν Ακάτ», προσαράζει στην ανατολική νησίδα Ίμια. Πρόκειται για δύο μικρές νησίδες (ανατολική κατ δυτική Ίμια) εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων. Στέλνει σήμα για την προσάραξή του ζητώντας βοήθεια. Σπεύδει για τη βοήθειά του ένα ελληνικό ρυμουλκό, του οποίου όμως τη βοήθεια αρνείται ο πλοίαρχος του τουρκικού πλοίου υποστηρίζοντας ότι τα νησάκια αυτά αποτελούν «τουρκικό έδαφος». Την επόμενη μέρα, 26 Δεκεμβρίου, ο τότε Έλληνας πρεσβευτής στην Άγκυρα απευθύνεται στο τουρκικό ΥΠΕΞ για διευκρινίσεις, τις οποίες όμως δεν λαμβάνει.

Στις 27/12/1995 το τουρκικό ΥΠΕΞ αποδέχεται τη χρησιμοποίηση τουρκικών ρυμουλκών, μετατρέποντας μια καθαρά ιδιωτική υπόθεση (προσάραξη εμπορικού πλοίου ή ναυαγιαίρεση) σε διμερές, ελληνοτουρκικό ζήτημα. Αμέσως το τουρκικό ΥΠΕΞ έσπευσε να εκμεταλλευτεί την περίοδο των διακοπών και την υπολειτουργία των ελληνικών κρατικών αρχών, και εξέδωσε ρηματική διακοίνωση, όπου επισημαίνεται ότι τα Καρντάκ, όπως ονομάζει τα Ίμια, είναι «τουρκικό έδαφος», τμήμα της επαρχίας Μιτοντρούμ (Αλικαρνασσού). Στις 19 Ιανουαρίου 1996 εκλέγεται νέος πρωθυπουργός ο Κώστας Σημίτης, ο οποίος στις 22 του μήνα ορκίζεται με υπουργούς Εθνικής Άμυνας τον Γεράσιμο Αρσένη και Εξωτερικών τον Θόδωρο Πάγκαλο. Την ίδια μέρα ο δήμαρχος Καλύμνου υψώνει την ελληνική σημαία στην ανατολική Ίμια δίνοντας μεγάλη δημοσιότητα στο γεγονός.

Στις 27/1/1996 Τούρκοι «δημοσιογράφοι» τηλεοπτικού σταθμού αποβιβάζονται με ελικόπτερο στην ανατολική Ίμια, κατεβάζουν την ελληνική σημαία και υψώνουν την αντίστοιχη τουρκική. Η κατάσταση επιδεινώνεται επικίνδυνα.

Στην Αθήνα συνεδριάζουν το Συμβούλιο Αρχηγών Γενικών Επιτελείων (ΣΑΓΕ) και το Συμβούλιο Άμυνας (ΣΑΜ). Η εντολή της κυβέρνησης είναι η αποκλιμάκωση της κρίσης. Αποφασίζεται η επιτήρηση των βραχονησίδων την ημέρα από τη θάλασσα, ενώ το βράδυ θα αποβιβάζονται σε αυτές στρατιωτικά αγήματα. Με απόφαση του τότε αρχηγού ΓΕΕΘΑ ναυάρχου Χρήστου Λυμπέρη αποφασίζεται τη φύλαξη τους να αναλάβουν οι βατραχάνθρωποι της τότε Μονάδας Υποβρύχιων Καταστροφών (ΜΥΚ), εκεί μόνο που υπάρχει η σημαία, ενώ η δυτική Ίμια θα επιτηρείται από τα πλοία του Π.Ν., που περιπολούν στην περιοχή.

Στις 09.00 της 30/1/1996 ο ναύαρχος Λυμπέρης αναλαμβάνει την επιχειρησιακή διοίκηση των ελληνικών Ε.Δ. Στις 10.00 μιλούν τηλεφωνικά ο πρωθυπουργός Κ. Σημίτης και ο Αμερικανός πρόεδρος Μπιλ Κλίντον, καθώς και οι δύο υπουργοί Άμυνας Γ. Αρσένης και Ουίλιαμ Πέρι. Αρχίζουν διαπραγματεύσεις. Προς το μεσημέρι πραγματοποιείται σύσκεψη στο γραφείο του πρωθυπουργού στη Βουλή, με συμμετοχή υπουργών και του Α/ΓΕΕΘΑ για αξιολόγηση της κατάστασης και λήψη αποφάσεων. Δεν είναι κανονική συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ. Οι εντολές που δίδονται, σύμφωνα με το βιβλίο του ναυάρχου Λυμπέρη, είναι: «Όχι χρήση βίας, όχι παρενόχληση, αλλά ενημέρωση τους και αίτηση απομάκρυνσής τους». Από το μεσημέρι το τουρκικό ΥΠΕΞ ζητά από τον Έλληνα πρεσβευτή στην Άγκυρα την επαναφορά στο προηγούμενο καθεστώς (status quo ante). Το αίτημα αυτό επαναλαμβάνει αργά το απόγευμα στις Βρυξέλλες και ο Αμερικανός μόνιμος αντιπρόσωπος στο ΝΑΤΟ στον Έλληνα ομόλογο του. Στις 23.00 τα ελληνικά πολεμικά που βρίσκονται στην περιοχή έχουν στοχοποιήσει τα τουρκικά. Καθήκοντα τακτικού διοικητή εκτελεί ο αρχαιότερος κυβερνήτης, αυτός της φρεγάτας «Ναβαρίνον» (F-461), ο τότε αντιπλοίαρχος I. Λιούλης. Στις 23.30 η αμερικανική πλευρά (Πέρι και στρατηγός Σαλικασβίλι) ανακοινώνει στον κ. Αρσένη ότι οι Τούρκοι αρνούνται την ελληνική πρόταση αποκλιμάκωσης, καθώς δεν δέχονται την απομάκρυνση των πλοίων και του αγήματος στην ανατολική Ίμια, ζητώντας και την υποστολή της ελληνικής σημαίας από το νησί.

Στις 00.30 της 31-1-1996 πραγματοποιείται σύσκεψη (όχι ΚΥΣΕΑ) στο πρωθυπουργικό γραφείο. Όσα τραγελαφικά διαδραματίστηκαν τότε είναι λίγο πολύ γνωστά. Τα ξημερώματα ενημερώνονται οι αρμόδιοι ότι στη δυτική Ίμια αποβιβάστηκε, με επιτυχή αντιπερισπασμό, ομάδα Τούρκων βατραχανθρώπων, την ίδια ώρα που η ελληνική πλευρά είχε ξεκινήσει τη διαδικασία αποβίβασης και σε αυτή τη νησίδα της δεύτερης ομάδας των βατραχανθρώπων της ΜΥΚ. Ζητείται επιβεβαίωση της πληροφορίας από το ΓΕΝ, που στις 04.30 διατάζει την απονήωση του ελικοπτέρου ΑΒ-212 (ΠΝ-21) από το «Ναβαρίνον», κάτω από εξαιρετικά αντίξοες καιρικές συνθήκες. Το ελικόπτερο πραγματοποιεί τρεις διελεύσεις πάνω από τη δυτική Ίμια και μόνο μετά την τρίτη, στις 04.50, διαπιστώνει την ύπαρξη στο νησί δέκα Τούρκων βατραχανθρώπων. Τότε διατάσσεται να επιστρέψει στο «Ναβαρίνον». Στη διάρκεια αυτού του σκέλους της πτήσης το ελικόπτερο συντρίβεται στη θάλασσα. Το πλήρωμά του, οι υποπλοίαρχοι Χριστόδουλος Καραθανάσης (κυβερνήτης), Παναγιώτης Βλαχάκος(συγκυβερνήτης) και αρχικελευστής Έκτωρ Γιαλοψός (χειριστής σόναρ) σκοτώθηκαν ακαριαία στην εκτέλεση του καθήκοντος.

Στις 06.15 της 31/1/1996 άρχισε η σταδιακή αποχώρηση. Πρώτοι αναχωρούν από τη δυτική Ίμια οι Τούρκοι βατραχάνθρωποι, για να ακολουθήσουν οι Έλληνες από την ανατολική, μαζί με την ελληνική σημαία, υλοποιώντας το αμερικανικό ρηθέν «no man, no ships, no flags»...


Το μυστικό της Σαντορίνης: Γιατί δεν απογειώθηκαν ποτέ τα δύο Απάτσι

Ελικόπτερο Απάτσι ίδιο με αυτό που έπεσε τη μοιραία νύχτα


ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ του 1995 πραγματοποιήθηκαν η επίσημη τελετή ένταξης των νέων -τότε- επιθετικών ελικοπτέρωνΑΗ-64ΑPlus Apatche και η ένταξή τους στο νεοσυγκροτηθέν ειδικά για τον σκοπό αυτό 1ο Τάγμα Επιθετικών Ελικοπτέρων (1ο ΤΕΕΠ), που εδρεύει στο Στεφανοβίκι Μαγνησίας. Πρώτος διοικητής της μονάδας ήταν ο τότε αντισυνταγματάρχης Γ. Χ. Το διάστημα από τα τέλη Αυγούστου 1995 ως και τον Ιανουάριο του 1996, που ξέσπασε η κρίση των Ιμίων, η μονάδα συνέχισε με τους προβλεπόμενους από τον προγραμματισμό ρυθμούς την παραλαβή όλων, και των συνολικά είκοσι, των ελικοπτέρων της, την εκπαίδευση του ιπτάμενου και τεχνικού προσωπικού της, αλλά και την αποπεράτωση των νέων εγκαταστάσεών της.
Τα επιθετικά ελικόπτερα Απάτσι, με διμελές πλήρωμα, τη στιγμή της κρίσης των Ιμίων δεν είχαν περάσει από την επιχειρησιακή αξιολόγηση, και επομένως η μονάδα δεν ήταν επιχειρησιακή και ετοιμοπόλεμη. Μπροστά όμως σε μια εν εξελίξει σοβαρότατη κρίση με εθνικές συνέπειες όλα αυτά ασφαλώς αποτελούν... λεπτομέρειες. Όταν έχεις στο οπλοστάσιό σου τέτοιο όπλο, σε μια τέτοια κρίση, δεν μπορείς να μην το αξιοποιήσεις.

Πραγματοποιούσαν βολές

Στις 16.00 της 19ης Ιανουαρίου 1996 με διαταγή του ΓΕΣ απογειώνονται από το Στεφανοβίκι δύο επιθετικά ελικόπτερα Απάτσι φορτωμένα με αντιαρματικά βλήματα αέρος- εδάφους Χελφάιρ, προκειμένου να πραγματοποιήσουν για πρώτη φορά δοκιμαστικές βολές αποδοχής του βλήματος στο πεδίο βολής αρμάτων Λιτοχώρου, κάτω από εξαιρετικά αντίξοες καιρικές συνθήκες, με βροχή, κρύο και χαμηλή νέφωση. Στο ένα ελικόπτερο, όπως συνηθίζεται σε αυτές τις περιπτώσεις, επέβαινε ο ίδιος ο διοικητής. Στο δεύτερο ελικόπτερο, ένας από τους ικανότερους πιλότους της μονάδας. Οι βολές αποδοχής των Χελφάιρ πραγματοποιήθηκαν με απόλυτη επιτυχία, αλλά όχι και χωρίς κίνδυνο, στο πεδίο βολής Λιτοχώρου. Λόγω των εξαιρετικά δυσμενών καιρικών συνθηκών ένα από τα δύο ελικόπτερα παραλίγο να συντριβεί στον ορεινό όγκο του γειτονικού Ολύμπου, στη διάρκεια εκτέλεσης ελιγμών για την άφεση ενός βλήματος. Ευτυχώς όμως όλα πήγαν τότε καλά.

Μόλις προσγειώθηκε στο Στεφανοβίκι, τα ανεφοδίασαν με καύσιμα και τα εξόπλισαν με πλήρη πολεμικό φόρτο, δηλαδή 16 συνολικά Χελφάιρ, και μία πλήρη αναχορηγία πυρομαχικών για το πυροβόλο Μ230 των 30 mm, που βρίσκεται στο ρύγχος του ελικοπτέρου. Επειδή μάλιστα δεν είχαν παραληφθεί ακόμα τα κανονικά πυρομαχικά του πυροβόλου, και για να είναι πλήρως επιχειρησιακά τα δύο ελικόπτερα, έγινε η εξής ελληνική πατέντα: τηλεφωνικά ο διοικητής του Στεφανοβικίου επικοινώνησε με τον τότε διοικητή της 114 Πτέρυγας Μάχης στην Τανάγρα, όπου επιχειρούσαν (και επιχειρούν) τα μαχητικά Μιράζ-2000, που φέρουν πυροβόλα DEFA-554, επίσης των 30 χιλιοστών.

Σε πλήρη ετοιμότητα

Μεταβιβάστηκε λοιπόν στον διοικητή της Τανάγρας η παράκληση να «δανείσει» στα επιθετικά ελικόπτερα του Στρατού αριθμό βλημάτων των 30 χιλιοστών για τα πυροβόλα των Απάτσι. Οπερ και εγένετο σε χρόνο ρεκόρ. Αμέσως μετά οι τέσσερις άνδρες κατέβησαν στην πίστα, ανέβηκαν στα ελικόπτερά τους, τα οποία πετώντας πάνω από τα κύματα του φουρτουνιασμένου Αιγαίου, για να μη γίνουν αντιληπτά από τα τουρκικά ραντάρ, έφτασαν και προσγειώθηκαν έπειτα από περίπου μιάμισης ώρας πτήση μέσα στο σκοτάδι, στην αεροπορική βάση της Σαντορίνης, όσο πιο κοντά μπορούσαν δηλαδή στην περιοχή της κρίσης, με άμεση ετοιμότητα να επέμβουν, όποτε τους ζητούνταν.

Αλλά δεν τους ζητήθηκε να επέμβουν ποτέ, παρόλο που διέθεταν τον ειδικό εξοπλισμό για πτήση και παρατήρηση στη διάρκεια της νύχτας, και μάλιστα κάτω από αντίξοες καιρικές συνθήκες. Στην αεροπορική βάση της Σαντορίνης έφτασαν αργά το βράδυ της 29ης Ιανουαρίου.

Επομένως πολύ κοντά στην περιοχή της κρίσης τα ξημερώματα της 31ης Ιανουαρίου υπήρχαν δύο απόλυτα εξειδικευμένα και εξοπλισμένα ελικόπτερα. Δυστυχώς δεν χρησιμοποιήθηκαν ποτέ.

Το νομικό καθεστώς

ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ καθεστώς των νήσων και των νησίδων του Αιγαίου είναι κρυστάλλινης διαύγειας και αποδεικνύεται από πλήθος διεθνών συμφωνιών. Τρεις είναι οι Διεθνείς Συνθήκες, που το διέπουν: της Λοζάνης (1923), οι Ιταλοτουρκικές (1932) και των Παρισίων (1947). Όμως, όπως πολύ εύστοχα επισημαίνεται και από το ελληνικό ΥΠΕΞ, τη νομική επιχειρηματολογία (συνθήκες, πρωτόκολλα κ.λπ.) συμπληρώνει η έμπρακτη, ειρηνική και συνεχής άσκηση κυριαρχίας επί των Ιμίων από την Ελλάδα, αδιαλείπτως από το 1947, χωρίς η Τουρκία να την αμφισβητήσει ποτέ ως την κρίση του 1995-96.

1. Με τη Συνθήκη της Λοζάνης (άρθρο 15) τα Ίμια μαζί με όλο το δωδεκανησιακό σύμπλεγμα περιήλθαν στην Ιταλία Επιπλέον προκύπτει (άρθρα 12 και 16) ότι η Τουρκία παραιτήθηκε κάθε κυριαρχικού δικαιώματος επί όλων των νησιών που βρίσκονται πέραν των 3 μιλίων από την ασιατική ακτή, εκτός των Ίμβρου, Τενέδου και Λαγουσών.

Συνεπώς παραιτήθηκε κάθε κυριαρχικού της δικαιώματος και επί των Ιμίων, που βρίσκονται σε απόσταση 3,7 μίλια από τις τουρκικές ακτές. Η Συνθήκη της Λοζάνης είναι σαφής: τα νησιά και οι νησίδες εντός τριών μιλίων από τις τουρκικές ακτές παραμένουν τουρκικά πλην αντιθέτου ρητής εξαιρέσεως της ίδιας της Συνθήκης και, αντιστρόφως, η Τουρκία παραιτείται από κάθε κυριαρχικό ή άλλο δικαίωμα επί των νησιών και των νησίδων που ευρίσκονται εκτός της ζώνης αυτής (και πάλι πλην ρητών εξαιρέσεων, περιπτώσεις Ίμβρου, Τενέδου, Λαγουσών).

2. Με την Ιταλοτουρκική Συμφωνία του Ιανουαρίου του 1932 και του συμπληρωματικού αυτής Πρωτοκόλλου της 28/12/1932, βάσει των οποίων οριοθετήθηκε η χωρική θάλασσα των δύο χωρών μεταξύ μικρασιατικής ακτής και δωδεκανησιακού συμπλέγματος.

Τονίζεται ότι τα Ίμια περιήλθαν στην Ιταλία με τη Συνθήκη της Λοζάνης, κάτι που απλώς επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι στο σημείο 30 του συμπληρωματικού Πρωτοκόλλου που υπεγράφη στις 28/12/1932 αναφέρονται ως ένα από τα σημεία ιταλικής κυριαρχίας από τα οποία θα υπολογίζεται η μέση γραμμή για τον διαχωρισμό των χωρικών υδάτων μεταξύ Ιταλίας και Τουρκίας.

3. Βάσει της Συνθήκης Ειρήνης των Παρισίων του 1947 (άρθρο 14) η κυριαρχία επί των Δωδεκανήσων, συμπεριλαμβανομένων των Ιμίων, περιήλθε από την Ιταλία στην Ελλάδα. Δηλαδή η Ελλάδα διαδέχτηκε την Ιταλία ασκούσα αυτή την κυριαρχία.

(ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 29/01/2011 - ΛΕΩΝΙΔΑΣ Σ.ΜΠΛΑΒΕΡΗΣ)
(Σ.Λ.)

ΚΑΙ ΜΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ



 
Η κυβέρνηση δεν έχει επίγνωση της οικονομικής κατάστασης, διότι μας ζητάει να ξοδευτούμε για την απόκτηση του πιστοποιητικού ενεργειακής καταλληλότητας την στιγμή κατά την οποία μειώνονται οι συντάξεις, οι μισθοί, κλπ ώστε δεν υπάρχουν λεφτά ούτε για τα κοινόχρηστα. Σας παραθέτω την  σχετική έρευνα της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ (27-1-2011).



 

Δόσεις ακόμα και στα κοινόχρηστα
 
Oλο και περισσότεροι δεν πληρώνουν
Mείωση κατανάλωσης πετρελαίου 30% σε πολυκατοικίες
 

Του Κωστα Oνισενκο

Στις περισσότερες πολυκατοικίες ανέκαθεν υπήρχε ένα άτομο που δεν πλήρωνε τα κοινόχρηστα εξαιτίας της κακής οικονομικής του κατάστασης ή άλλων προβλημάτων. Προσφάτως, ωστόσο, το πρόβλημα από γραφικό άρχισε σταδιακά να μετατρέπεται σε δραματικό, καθώς όλο και περισσότεροι πολίτες αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες για να ανταποκριθούν ακόμα και σε βασικές υποχρεώσεις. Σύμφωνα με στοιχεία από εταιρείες διαχείρισης πολυκατοικιών και μαρτυρίες διαχειριστών, κατά μέσο όρο δύο με τρία διαμερίσματα σε κάθε πολυκατοικία καθυστερούν αισθητά ή και δεν πληρώνουν καθόλου κοινόχρηστα. Επίσης, οι περισσότερες πολυκατοικίες έχουν μειώσει την κατανάλωση πετρελαίου τουλάχιστον κατά 30% ενώ υπάρχουν σπίτια που έχουν κλείσει τα καλοριφέρ. Περικοπές γίνονται και σε δαπάνες όπως η καθαριότητα, οι επισκευές, η συντήρηση κήπων κ. ά.

«Η μείωση των εισοδημάτων σε συνδυασμό με την αύξηση των τιμών του πετρελαίου δημιούργησε μια κατάσταση δίχως προηγούμενο. Και άλλες χρονιές ήταν δύσκολα, αλλά ο φετινός χειμώνας είναι ο χειρότερος όσων θυμάμαι. Συγκεκριμένα, πολλά άτομα που ήταν πολύ τυπικοί στις υποχρεώσεις τους καθυστερούν ή και δεν πληρώνουν καθόλου. Πηγαίνοντας για την καθορισμένη είσπραξη, είναι ζήτημα να μαζέψουμε το 40%. Αναγκαζόμαστε να πάμε ξανά και ξανά», περιγράφει η Μαρία Λεβεντέρη, ιδιοκτήτρια ηγετικής εταιρείας που ασχολείται με τη διαχείριση πολυκατοικιών. Σύμφωνα με την ίδια, η εταιρεία της όπως και άλλες εταιρείες, προσπαθούν να ελέγξουν την κατάσταση διευκολύνοντας τις πληρωμές με δόσεις, τουλάχιστον όσον αφορά τους χειμερινούς μήνες. «Εχουμε παρατηρήσει μείωση κατανάλωσης πετρελαίου κατά 30% - 50% σε πολυκατοικίες, ενώ όπου υπάρχει αυτόνομη θέρμανση, ακόμα και στο σύνολο. Παράλληλα, μειώνονται κάθετα όλες οι ανελαστικές δαπάνες», αναφέρει η κ. Λεβεντέρη. «Πολλές πολυκατοικίες δεν έχουν αποθεματικό. Τις μέρες που έκανε πολύ κρύο, αρκετά σπίτια είχαν μείνει χωρίς θέρμανση για 4 - 5 μέρες, καθώς δεν μπορούσαν να συγκεντρώσουν χρήματα για την αγορά πετρελαίου», συμπληρώνει ο Βασίλης Ανέστης, ιδιοκτήτης εταιρείας στη Θεσσαλονίκη.

«Στο γραφείο μας έρχονται διαχειριστές που κινούνται δικαστικά για εκδόσεις διαταγών πληρωμής σε άτομα που δεν καταβάλλουν κοινόχρηστα. Δεν μπορούμε να πούμε ότι υπάρχει “βροχή” τέτοιων περιπτώσεων, όμως φέτος είναι πολύ περισσότερες από πέρυσι», σχολιάζει ο δικηγόρος Αλέξανδρος Βαρνάβας. Ο ίδιος περιγράφει τη διαδικασία: «Με κανονισμό της πολυκατοικίας ή της συνέλευσης οι διαχειριστές στρέφονται όχι μόνον κατά του ενοικιαστή, αλλά και κατά του ιδιοκτήτη του διαμερίσματος. Η διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης μπορεί να φτάσει και στον πλειστηριασμό του σπιτιού», περιγράφει. «Ενοικιαστής μας δεν πλήρωνε κοινόχρηστα τα τελευταία τρία χρόνια, με αποτέλεσμα να συσσωρευθεί χρέος μερικών χιλιάδων ευρώ. Επειδή υπήρχαν ειδικοί λόγοι, δεν προχωρούσαμε σε δικαστικά μέτρα. Ωστόσο, οι συνθήκες είναι τόσο δύσκολες πια, που η πολυκατοικία επιμένει στη διεκδίκηση του χρέους. Η οικονομική κρίση μας αναγκάζει να παραμερίσουμε τον ανθρωπισμό μας», αναφέρει η Β. Σ., διαχειρίστρια σε πολυκατοικία στα Πατήσια.




"ΠΑΓΚΑΛΙΟΝ" ΚΑΛΟΣ

 

 

Κάποιος άλλος θα πρέπει να ντρέπεται, κύριε αντιπρόεδρε!





troktiko   C5E4DC225CB4412D5544F0132A9ADE38 300x187 Κάποιος άλλος θα πρέπει να ντρέπεται, κύριε αντιπρόεδρε!





«Ξαναχτύπησε» ο… αμετανόητος Θεόδωρος Πάγκαλος, επιλέγοντας αυτήν τη φορά να τα βάλει με το δημοσιογράφο της εφημερίδας ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ, όταν ο τελευταίος προσπάθησε απλά να κάνει τη δουλειά του!

«Δεν ντρέπεσαι λιγάκι;» ήταν ορθά-κοφτά η απάντηση του προκλητικού κ. Πάγκαλου, κατά την αποχώρησή του από τα εγκαίνια της νέας μονάδας της «Καπνική Μιχαηλίδης ΑΕ»  στο Σαντάνσκι της Βουλγαρίας, όταν του ζητήθηκε από το δημοσιογράφο, να διευκρινίσει τα όσα ανέφερε ο ίδιος σε ανακοίνωσή του για τη νέα επένδυση και πως: «Στο εργοστάσιο της Βουλγαρίας θα εργάζονται και Έλληνες».Συγκεκριμένα, ο δημοσιογράφος κ. Παναγιώτης Σαββίδης ζήτησε από τον κ. Πάγκαλο να απαντήσει «εάν στη μονάδα που εγκαινίασε, οι Έλληνες θα εργάζονται με μισθό Βουλγαρίας και εάν ειναι ικανοποιημένος για μια τέτοια πιθανή εξέλιξη».

Αντί να απαντήσει, αρκέστηκε με το γνώριμο ύφος να πει δύο φορές στο δημοσιογράφο πως … πρέπει να ντρέπεται, προφανώς γιατί κάνει τη δουλειά του.






Πηγή:
http://troktiko.eu/2011/01/30/κάποιος-άλλος-θα-πρέπει-να-ντρέπεται-κ/#more-16825


Παρασκευή, 28 Ιανουαρίου 2011

ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΥΨΗΛΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ!!!!

Κράτος μπουρδέλο

 
Από το Μυστήριο

Κατ' αρχήν οφείλω να επιστήσω την προσοχή ότι το περιεχόμενο του κειμένου αυτού είναι εντελώς ακατάλληλο για πάσης φύσεως κουλτουριάρηδες, ψευτοπροοδευτικούς, μπαχαλάκηδες και απατρίδες αριστερούς του Κολωνακίου και της Εκάλης, επαναστάτες του γλυκού νερού του Ψυχικού και της Φιλοθέης...

Ακατάλληλο είναι και για όσους, μην έχοντας εμπειρία περί διοίκησης πανεπιστημίων, ομιλούν ακόμη για τους πνευματικούς αυτής της χώρας εννοώντας τους πανεπιστημιακούς...

Επίσης, ακατάλληλο είναι και για εκείνους τους εκτός τόπου και χρόνου που πιστεύουν ότι η ελληνική δικαιοσύνη θα μιμηθεί κάποτε την ιταλική και ότι οι Έλληνες δικαστές θα γίνουν κάποτε Ιταλοί...

Τέλος, είναι ακατάλληλο για όσους έχουν ακόμη την ψευδαίσθηση ότι υπάρχει Ελληνική Αστυνομία, επειδή συλλαμβάνει τους 20χρονους τρομοκράτες...


Ας ξεκινήσω από την τελευταία - παντού, πάντα και σε όλα - ΕΛ.ΑΣ. Είναι δυνατόν 300 λαθρομετανάστες να παίρνουν το πλοίο της γραμμής από τα Χανιά, να φθάνουν Πειραιά, να επιβιβάζονται σε πούλμαν, να διασχίζουν όλη την Αθήνα και να εισέρχονται ανενόχλητοι στη Νομική;

Σε ποιο σοβαρό κράτος θα γινόταν αυτό και την επομένη δεν θα παραιτούνταν ΟΛΟΙ; Από την Αστυνομική Διεύθυνση Χανίων έως και τον Αρχηγό της ΕΛΑΣ όλοι απέτυχαν οικτρά. 300 λαθρομετανάστες ομού με τους συνοδοιπόρους ανθέλληνες αριστεροκουλτουριάρηδες τέλεσαν μία ντουζίνα αδικημάτων και η ΕΛ.ΑΣ. στάθηκε ανίκανη να αντιδράσει.

Τέλεσαν κακούργημα τα μιάσματα της ελληνικού έθνους που αποφάσισαν και εκτέλεσαν την διακίνηση 300 λαθρομεταναστών εντός της ελληνικής επικράτειας ή όχι;

Βέβαια, όταν οι αγρότες της Κρήτης είχαν ανέβει στον Πειραιά, τα ΜΑΤ είχαν λάβει διαταγή να τους ξυλοφορτώσουν. Φαίνεται ότι καλύτερης τύχης χαίρει στην Ελλάδα ο Αφγανός, παρά ο 'Έλληνας αγρότης...

Είναι δυνατόν ο επιφορτισμένος με την εκκένωση της Νομικής εισαγγελέας να συνδιαλέγεται ανερυθρίαστα με τους ηθικούς και φυσικούς αυτουργούς του ανωτέρω κακουργήματος; Παραδίδοντας τοιουτοτρόπως την εξουσία του στους διαπράττοντες κακουργήματα. Τότε, ποιος ήταν ο λόγος της παρουσίας του, μην κάνουνε ντα τα ΜΑΤ τους λαθρομετανάστες και τους συμπαραστάτες τους;

Τελέστηκαν κακουργηματικές πράξεις ή όχι;

Παραβιάστηκε το άσυλο ή όχι;

Για να είμαι όμως δίκαιος, δεν έτρεφα καμία ελπίδα ότι τούτη δω η Κυβέρνηση είναι σε θέση να φέρει εις πέρας οτιδήποτε, πέραν του να επιβάλει νέους φόρους. Οπότε, δεν απογοητεύτηκα από την ανικανότητά της. Ακόμη και τώρα...

Η στάση των πανεπιστημιακών από την άλλη δεν μου προξένησε καμία έκπληξη. Έχοντας την πείρα από τα φοιτητικά μου χρόνια, είμαι σε θέση να έχω γενική αντίληψη, έστω χωρίς να έχω ιδία γνώση. Δεν είχα την παραμικρή αμφιβολία ότι οι πρυτανικές αρχές θα παραστήσουν τον Πόντιο Πιλάτο... Άλλωστε η ατολμία τους έχει φανεί εδώ και κάμποσους μήνες, όταν μία χούφτα Ιρανών 
αντικαθεστωτικών (;) έχουν στήσει τις σκηνές στα Προπύλαια καταλαμβάνοντας και ξεφτιλίζοντας μία από τις λιγοστές όμορφες και τουριστικές γωνιές της Αθήνας. Για ποιο λόγο κύριοι του Πανεπιστημίου Αθηνών δεν τους διώχνετε κακήν - κακώς. Υπάρχει άσυλο και για Ιρανούς στα Προπύλαια και δεν το ξέραμε;

Φθάνουμε τώρα και στα γκρουπούσκουλα της αριστεράς. Σύντροφοι, δεν είστε μόνο εκτός τόπου και χρόνου, όπως σας καταλογίζουν, όταν προτείνετε τις ανεδαφικές λύσεις για τους μετανάστες. Ούτε ανθρωπιστές, επειδή τάχα μου νοιάζεστε για τους δύστυχους λαθρομετανάστες. Είστε ΑΝΘΕΛΛΗΝΕΣ και ΑΠΑΤΡΙΔΕΣ, γιατί σας μεγάλωσαν μαθαίνοντας να μισείτε κάθε τι ελληνικό επιζητώντας την ρεβάνς. Βάλτε το καλά στο άρρωστο μυαλουδάκι σας.

Το 1949 ΕΥΤΥΧΩΣ ΧΑΣΑΤΕ.

Οι λαθρομετανάστες είναι ο δούρειος ίππος της διάβρωσης του ελληνικού έθνους και οι εν λόγω εγκάθετοι επιχαίρονται γι' αυτό, συνδράμοντας παντί τρόπω...

Θα κλείσω με ένα ρητορικό ερώτημα: Γιατί πρέπει να ξεφτιλιζόμαστε ως έθνος κάθε τόσο;


ΜΥΣΤΗΡΙΟΣ

Απόσπασμα από το άρθρο "Κράτος μπουρδέλο" από την ιστοσελίδα :

Alpha Bank: Ξεπερνάει τα 12 δισ. ευρώ ετησίως η φοροδιαφυγή









Σύμφωνα με τη Διεύθυνση Οικονομικών Μελετών της Alpha Bank, 
από το σύνολο των 12 δισ. ευρώ, τα 5 δισ. ευρώ προέρχονται από τον ΦΠΑ
και 7 δισ. ευρώ από την απόκρυψη φόρων εισοδήµατος και ακινήτων 

Στο 4,8% του ΑΕΠ ανέρχεται η εμφανής φοροδιαφυγή και ξεπερνά σε ετήσια βάση τα 12 δισ. ευρώ  σύμφωνα με εκτιμήσεις αναλυτών της Alpha Bank, όπως αυτές αναφέρονται στο εβδομαδιαίο δελτίο οικονομικών εξελίξεων του ιδρύματος.

Σύμφωνα με τη Διεύθυνση Οικονομικών Μελετών της Alpha Bank, από το σύνολο των 12 δισ. ευρώ, τα 5 δισ. ευρώ προέρχονται από τον ΦΠΑ και 7 δισ. ευρώ από την απόκρυψη φόρων εισοδήµατος και ακινήτων.

Όπως αναφέρουν οι αναλυτές, χαρακτηριστική του µεγέθους της εµφανούς φοροδιαφυγής είναι μια σύγκριση των εσόδων σε Ελλάδα και Ευρώπη: Το ποσοστό των άµεσων φόρων στην Ελλάδα πέρυσι διαµορφώθηκε µόλις στο 7,3% του ΑΕΠ, έναντι 12,2% του ΑΕΠ στην Ευρώπη των 27 (στοιχεία 2009).
Μάλιστα, εκτιμούν πως μια ικανοποιητική µείωση της φοροδιαφυγής θα ανέβαζε το ποσό είσπραξης των άµεσων φόρων στο 10,5% του ΑΕΠ το 2014, που συνεπάγεται επιπλέον 7,5 δισ. ευρώ τον χρόνο.
Όσο για το ποσοστό των έµµεσων φόρων, παρά τις περσινές αυξήσεις του ΦΠΑ, ανήλθε στο 12,9% του ΑΕΠ, έναντι 14,8% στη Γαλλία το 2009 και 13,6% στην Ιταλία, δύο χώρες µε πολύ χαµηλότερους συντελεστές ΦΠΑ και φόρους στα καύσιµα από των Ελλάδα.

ΠΗΓΗ:
"Η" Online 28/1 11:31
 http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=12336&subid=2&pubid=94395158

Μίκης: Εγώ πρότεινα τη «Λύση Καραμανλή» - Τον είχαν καλέσει στην Ουάσινγκτον τον Ιούνιο του 1974






Μίκης: Εγώ πρότεινα τη «Λύση Καραμανλή»
- Τον είχαν καλέσει στην Ουάσινγκτον τον Ιούνιο του 1974

ΑΙΣΘΗΣΗ, αλλά και πολλά ερωτήματα προκάλεσαν οι αποκαλύψεις του Μίκη Θεο­δωράκη για τα δραματικά γεγονότα του 1974, την πτώση της χούντας και την επιστροφή του Κωνσταντί­νου Καραμανλή από το Παρίσι. Από όσα είπε στην εκδήλωση της περασμένης Δευτέρας (17.01.2011) προέκυψε πρώτον ότι οι Αμερικανοί γνώριζαν (αν δεν την προκάλεσαν κιόλας) πολύ καιρό πριν την επερχόμενη κρίση και δεύτερον ότι η πρωτοβουλία του για τη «λύση Καραμανλή» ήταν σε συνεννόηση με τις ΗΠΑ (!), όπως εξήγησε με δεδομένη την αδυ­ναμία συνεργασίας ΚΚΕ και Ανδρέα Παπανδρέου

«Ανέλαβα την ιστορική ευθύνη να φορτωθώ το βάρος για τη "λύση Καραμανλή", εν γνώσει των συνε­πειών που αυτό θα είχε.
Ότι ναι μεν θα απάλλασσε τη χώ­ρα από τους στρατιωτικούς, αλλά την ίδια στιγμή θα έδινε συγχωροχάρτι στους εθνικόφρονες πολιτικούς, που ήταν και οι κύριοι υπεύ­θυνοι για την έλευση της χούντας και θα διαιώνιζε την κυριαρχική πα­ρουσία των Αμερικανών».

Στη συνέχεια ο κ. Θεοδωράκης προχώρησε σε μια αποκάλυψη-βόμβα: «Επειδή», είπε, «οι υπεύθυ­νοι αξιωματούχοι των ΗΠΑ, ειδικά μετά το Πολυτεχνείο, έψαχναν και αυτοί τρόπους να απαλλαγούν από τους στρατιωτικούς και συμφωνού­σαν μαζί μου για τη "λύση Καρα­μανλή”, με κάλεσαν στην Ουάσινγκτον τον Ιούνιο του 1974 να μεσο­λαβήσω, προκειμένου να δεχθεί ο Καραμανλής να αναλάβει αυτόν τον ρόλο».

Τριάντα επτά χρόνια μετά ο Μίκης δηλώνει ότι δεν έχει μετανιώ­σει για το ιστορικό έργο που ανέ­λαβε. «Διότι, πρώτον, θεώρησα ότι η εξάρτηση σε συνθήκες δικτατορίας είναι βαθύτερη και σκληρότερη παρά σε καθεστώς κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και δεύτερον γιατί ήλπιζα ότι μέσα στις νέες συνθήκες θα είχαμε κυρίως ως Αριστερά τη δυνατότητα να παλέψου­με, ώστε να απαλλαγούμε κάποτε από αυτή».

Πηγή:
Εφημερίδα "ΤΟ ΠΑΡΟΝ" της 23.01.2011