Σάββατο, 31 Ιουλίου 2010

ΚΟΣΟΒΟ : Η ΠΥΡΙΤΙΔΑΠΟΘΗΚΗ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ

Με δικαστική βούλα άναψαν σπίθα (;) στη βαλκανική «πυριτιδαποθήκη»



Ιστορικής σημασίας απόφαση, η οποία μπορεί να ανατρέψει τις μέχρι τώρα ισορροπίες στο διεθνές σύστημα και να τροφοδοτήσει συγκρούσεις, εξέδωσε το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για το Κόσοβο, καθώς για πρώτη φορά ανοίγει ο δρόμος για «νόμιμη» αμφισβήτηση και κατάργηση της αρχής της εδαφικής κυριαρχίας και ακεραιότητας των κρατών.


Δεκάδες βόμβες ενεργοποιεί η απόφαση. Το ιρακινό Κουρδιστάν, το Κασμίρ στην Ινδία, οι αυτονομιστές στη Μιανμάρ και στη Σομαλία, οι Βάσκοι στην Ισπανία, οι Τσετσένοι στη Ρωσία και αλλού είναι μερικές α
Δεκάδες βόμβες ενεργοποιεί η απόφαση. Το ιρακινό Κουρδιστάν, το Κασμίρ στην Ινδία, οι αυτονομιστές στη Μιανμάρ και στη Σομαλία, οι Βάσκοι στην Ισπανία, οι Τσετσένοι στη Ρωσία και αλλού είναι μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις.

Με την προβληματική γνωμοδότησή του το Δικαστήριο (με πλειοψηφία μάλιστα 9-5) απεφάνθη ότι το «γενικό διεθνές δίκαιο δεν περιλαμβάνει εφαρμόσιμη απαγόρευση της διακήρυξης ανεξαρτησίας» και συνεπώς η μονομερής ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσόβου της 17ης Φεβρουαρίου 2008 «δεν παραβιάζει το γενικό διεθνές δίκαιο». Η απόφαση αυτή, παρά τις προσπάθειες όσων υποστήριξαν την Πρίστινα να εμφανίσουν την υπόθεση του Κοσόβου ως «μοναδική», ανοίγει τον «ασκό του Αιόλου» στις διεθνείς σχέσεις, καθώς ενθαρρύνει κάθε είδους μειονότητα, εθνοτική, θρησκευτική ή ακόμη και γλωσσική ομάδα να διεκδικήσει την απόσχισή της από το κράτος στο οποίο ανήκει, ελπίζοντας ότι θα βρει εφαρμογή και στην περίπτωσή της η απόφαση του Δικαστηρίου.

Πρόκειται για ιδιαίτερα αρνητική και δυσμενή εξέλιξη, καθώς ουσιαστικά το Δικαστήριο έλαβε θέση στη μεγάλη διαμάχη που υπάρχει εδώ και δεκαετίες μεταξύ δύο διαφορετικών αντιλήψεων στο διεθνές και στο συνταγματικό δίκαιο, αλλά και στο εσωτερικό του ΟΗΕ, σχετικά με το εάν προέχει η αρχή της αυτοδιάθεσης ή αυτή της εδαφικής ακεραιότητας των κρατών.

Το μήνυμα, το οποίο στέλνει η Χάγη σε όλες τις υπάρχουσες ή υποβόσκουσες εμφύλιες συγκρούσεις, είναι ότι η χρήση ένοπλης βίας μπορεί να οδηγήσει σε πολιτικά αποτελέσματα, αρκεί να εξασφαλιστεί η υποστήριξη ορισμένων μεγάλων δυνάμεων. Οι εκατοντάδες εθνικές και άλλου είδους ομάδες, οι οποίες είναι διασκορπισμένες σε διαφορετικά κράτη σε όλη την αφρικανική ήπειρο, που σοβούν δεκάδες «βουβές» συγκρούσεις, οι εθνικές και μειονοτικές αντιπαραθέσεις και συγκρούσεις στον Καύκασο, στην Κεντρική Ασία, στη Νοτιοανατολική Ασία, οι υπαρκτοί αλυτρωτισμοί στα Βαλκάνια και η αναβίωση εθνοτικών διενέξεων στη Δυτική Ευρώπη δημιουργούν ένα εύφλεκτο υπόστρωμα, το οποίο μπορεί ανά πάσα στιγμή να πυροδοτήσει η απόφαση για το Κόσοβο.

Οι «γκρίζες ζώνες» της Χάγης

Για την Ελλάδα το γεγονός ότι για λόγους αρχής και εθνικών συμφερόντων δεν μπορεί να αναγνωρίσει τη μονομερώς ανακηρυχθείσα ανεξαρτησία του Κοσόβου δημιουργεί ακόμη ένα πρόβλημα, καθώς το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής σε ό,τι αφορά τα Ελληνοτουρκικά. Η μη αποδοχή της έστω και μη υποχρεωτικής απόφασης του Δικαστηρίου δημιουργεί ένα σχετικό πρόβλημα αξιοπιστίας. Η διατήρηση της εκκρεμότητας του Κοσόβου σε συνδυασμό και με το ζήτημα της ΠΓΔΜ συνιστούν ανασταλτικούς παράγοντες για άσκηση ουσιαστικής βαλκανικής πολιτικής από την Ελλάδα, ενώ θα αποτελεί θέμα συνεχούς τριβής με τους Ευρωπαίους εταίρους και τις ΗΠΑ. Η Ελλάδα απλώς ελπίζει ότι με την παραίνεση της ΕΕ, και με δέλεαρ την προοπτική ένταξης στην ΕΕ, Βελιγράδι και Πρίστινα θα οδηγηθούν σε διάλογο και τελικά σε συμβιβασμό, ενδεχόμενο που φαίνεται σήμερα όμως ιδιαίτερα απομακρυσμένο.

Συγχρόνως, όμως, η απόφαση για το Κόσοβο αναδεικνύει πόσο επικίνδυνη είναι η παραπομπή θεμάτων που αφορούν κυριαρχικά δικαιώματα μιας χώρας σε έναν δικαστικό θεσμό, ο οποίος κάθε άλλο παρά αντικειμενικός και «τυφλός»είναι έναντι πολιτικών επιρροών και διεθνών συσχετισμών.

Αβάντα στους Αλβανούς εθνικιστές

Η περίπτωση της σερβικής επαρχίας είναι γνωστή: η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας είχε δρομολογηθεί και μετά την απόσχιση της σερβικής Βοσνίας, με πρόσχημα την καταπίεση των Αλβανών του Κοσόβου, η Δύση τροφοδότησε την ένοπλη εξέγερση του αλβανικού στοιχείου. Με τους ΝΑΤΟϊκούς βομβαρδισμούς εναντίον της Σερβίας, το 1999, η επαρχία μετατράπηκε σε προτεκτοράτο του ΟΗΕ, αλλά με βάση τα ψηφίσματα του ΣΑ παρέμενε υπό σερβική κυριαρχία.

Με την πλήρη στήριξη των ΗΠΑ και των συμμάχων τους, οι τοπικοί πρώην οπλαρχηγοί του UCK μετατράπηκαν σε πολιτική διοίκηση και έτσι ωρίμασαν οι συνθήκες ώστε το 2008 να ανακηρύξουν μονομερώς την ανεξαρτησία του Κοσόβου, την οποία έχουν αναγνωρίσει μέχρι στιγμής 69 χώρες. Η υπόθεση έχει διχάσει την ΕΕ, καθώς πέντε χώρες η Ισπανία, η Ελλάδα, η Σλοβακία, η Ρουμανία και η Κύπρος δεν έχουν αναγνωρίσει το Κόσοβο. Ο πιο σθεναρός υποστηρικτής της Σερβίας είναι η Ρωσία, η οποία ενδέχεται να μπλοκάρει στο ΣΑ την απόφαση για παραπομπή του θέματος στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, όπου απαιτείται πλειοψηφία 2/3 για να γίνει δεκτό ως ανεξάρτητο κράτος το Κόσοβο.

Η απόφαση για το Κόσοβο δημιουργεί σοβαρότατες προκλήσεις και για την ελληνική εξωτερική πολιτική, ενώ αναζωπυρώνει εστίες αποσταθεροποίησης στα Βαλκάνια.

Η προκλητική και σκανδαλώδης υποστήριξη της Δύσης στην υπόθεση της εθνικής ολοκλήρωσης των Αλβανών τροφοδοτεί τον αλβανικό εθνικισμό και μεγαλοϊδεατισμό, στόχος του οποίου δεν είναι μόνον η Σερβία, η ΠΓΔΜ και το Μαυροβούνιο αλλά και η Ελλάδα. Ηδη έχει ξεκινήσει δημόσια συζήτηση στην Αλβανία για «Ομοσπονδία» με το αλβανικό κράτος του Κοσόβου και διασύνδεσής της με τους Αλβανούς της ΠΓΔΜ αλλά και με τους «Αλβανούς της Ελλάδας». Δεν είναι τυχαίο, εξάλλου, ότι σε αυτό τον «Ενιαίο Αλβανικό Χώρο» συμπεριλαμβάνουν και την «Τσαμουριά» που φθάνει να καταλαμβάνει όλη την ελληνική Ήπειρο.

Η απόφαση του Δικαστηρίου πιθανότατα να δημιουργήσει λανθασμένες προσδοκίες σε ορισμένα από τα ακραία στοιχεία της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη, αλλά το ιδιαίτερα μεγάλο πρόβλημα εστιάζεται στο Κυπριακό.

Με αυτήν τη «ρευστή» και με σαφείς πολιτικές επιρροές απόφαση η Τουρκία θεωρεί ότι αποκτά ακόμη ένα «όπλο», προκειμένου να πιέσει είτε για λύση της αρεσκείας της ή, σε διαφορετική περίπτωση, να πετύχει την αναγνώριση του ψευδοκράτους. Η «νομιμοποίηση» της απόσχισης του Κοσόβου από τη Σερβία αφήνει ανοικτούς λογαριασμούς στα Βαλκάνια, καθώς το Βόρειο Κόσοβο, όπου κατοικεί η σερβική «μειονότητα», δεν πρόκειται να συμβιβαστεί με την ιδέα υπαγωγής σε αλβανικό κράτος, ενώ ήδη η σερβοβοσνιακή συνιστώσα της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης επαναφέρει το αίτημά της για απόσχιση και επανένωσή της με τον σερβικό εθνικό κορμό. Με την απόφαση του Δικαστηρίου, όμως, ενισχύονται οι εθνικιστικές δυνάμεις στα Βαλκάνια, στη Σερβία, αλλά και στην Αλβανία, ενώ επιβραβεύονται πολιτικοί που κινήθηκαν στα όρια των «εγκλημάτων πολέμου».

ΝΙΚΟΣ ΜΕΛΕΤΗΣ

Πηγή:

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11378&subid=2&pubid=22320953


Πολύ φοβάμαι ότι η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης θα ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου γιατί εθνικές μειονότητες υπάρχουν παντού στον κόσμο. Όσο για αυτονομιστηκά κινήματα ή τάσεις για αυτονόμηση καλλίτερα να μην το συζητάμε.

Εμείς στην Ελλάδα αλλά και οι αδελφοί μας οι Κύπριοι πρέπει να προβληματιστούμε ιδιαίτερα με τις εξελιξεις αυτές αλλά και να προβληματιστούμε σχετικά με το πόση εμπιστοσύνη μπορεί να έχει ένα Κράτος ή ΕΜΕΙΣ στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Οι προβληματισμός μου αυτός όμως είναι ένας ευρύτερος προβληματσμός της ελληνικής μπλογκόσφαιρας και ελπίζω να καταστεί προβληματισμός και της Ελληνικής Κυβέρνησης εκτός άν ....κάνει διακοπές.

Ας δούμε όμως την σχετική είδηση όπως αυτή δημοσιεύθηκε σήμερα στην εφημερίδα "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

KG/25.7.2010


Επιπτώσεις από την απόφαση της Χάγης για το Κόσοβο
Η μονομερής ανεξαρτητοποίησή του κρίθηκε νόμιμη από το Διεθνές Δικαστήριο

The Guardian

Η μονομερής απόφαση του Κοσσυφοπεδίου να κηρύξει την ανεξαρτησία του από τη Σερβία, τον Φεβρουάριο του 2008, δεν αποτέλεσε παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου. Αυτό τουλάχιστον απεφάνθη το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης (ICJ), την Πέμπτη, με μία απόφαση–σταθμό η οποία ενδεχομένως να έχει σημαντικές επιπτώσεις για όλα τα κράτη, με αυτονομιστικά κινήματα στην επικράτειά τους. Το βούλευμα θα επηρεάσει επίσης και την αίτηση που έχει υποβάλει η Σερβία για ένταξη στην Ε.Ε.

Η πολυαναμενόμενη απόφαση εξεδόθη έπειτα από προσφυγή της Σερβίας στη Χάγη. Πλέον, θεωρείται πολύ πιθανό να αναγνωριστεί το Κόσοβο από περισσότερα των 69 κρατών που το αναγνωρίζουν τώρα. Σημειώνεται ότι, για να ενταχθεί μία χώρα στον ΟΗΕ, απαιτείται πρώτα να αναγνωριστεί από 100 κράτη. Αιτιολογώντας την απόφαση, το προεδρείο του δικαστηρίου σημείωσε ότι δεν υπάρχει καμία διάταξη στο Διεθνές Δίκαιο που να απαγορεύει τις διακηρύξεις ανεξαρτησίας.

Μολονότι επισήμως τόσο η Πρίστινα όσο και το Βελιγράδι δήλωναν αισιοδοξία για το τελικό αποτέλεσμα, λίγες ώρες πριν από την ανακοίνωση άρχισε να διαφαίνεται ότι νικητής θα αναδεικνυόταν η πρώτη. Λίγο πριν από την ανάγνωση της απόφασης, ο Αμερικανός αντιπρόεδρος, Τζο Μπάιντεν, είχε ξεκαθαρίσει άλλωστε πως ό,τι και να γίνει οι ΗΠΑ δεν ήταν διατεθειμένες να ανακαλέσουν την αναγνώρισή τους προς το Κοσσυφοπέδιο.

Οι παράγοντες που ελήφθησαν υπόψη για την απόφαση του δικαστηρίου ήταν τα στοιχεία που παρείχαν δεκάδες χώρες, η διεθνής αρχή της εδαφικής ακεραιότητας, οι περιορισμένες περιπτώσεις δεδικασμένου, αλλά και το παράδειγμα της διάλυσης της Σοβιετικής Ενωσης. Η Σερβία συνεχίζει, πάντως, να ζητεί την επιστροφή του Κοσόβου στην κυριαρχία της, καθώς θεωρεί ότι πρόκειται για το λίκνο της εθνογένεσής της, κατά την επική μάχη εναντίον των Οθωμανών, το 1389.

Σε κάθε περίπτωση, η απόφαση δημιουργεί δεδικασμένο, ενισχύοντας ανάλογα αιτήματα σε πολλές περιοχές του κόσμου, περιλαμβανομένης και της τουρκοκρατούμενης Κύπρου, της Αμπχαζίας, της Νότιας Οσετίας, του Ναγκόρνο Καραμπάχ και της Υπερδνειστερίας. Δεν θα έχει όμως καμία σχεδόν επίπτωση στην κατάσταση που έχει ήδη διαμορφωθεί στο Κοσσυφοπέδιο, όπου ο μικρός σερβικός πληθυσμός που έχει απομείνει, έχει συγκεντρωθεί γύρω από την πόλη της Μιτροβίτσα. Το αδιέξοδο που επικρατεί οδηγεί ενίοτε και σε συγκρούσεις, ενώ ο σερβικός και ο αλβανόφωνος πληθυσμός ζουν στην ουσία ξεχωριστά και ανεξάρτητα.

Η περίπτωση του Κοσσυφοπεδίου πυροδότησε έντονες συζητήσεις, όταν η επαρχία ανεξαρτητοποιήθηκε από τη Σερβία, το 2008, έπειτα από έναν εμφύλιο πόλεμο, το 1998 - 99 και μία δεκαετία υπό διεθνή κηδεμονία. Ο πόλεμος του 1998- 99 ξεκίνησε ύστερα από τη βίαιη καταστολή του αυτονομιστικού κινήματος των αλβανόφωνων Κοσοβάρων από τις σερβικές δυνάμεις, η οποία άφησε πίσω της περίπου 10.000 νεκρούς, πριν τελειώσει με 78 ημέρες βομβαρδισμών από το ΝΑΤΟ. Εκατοντάδες Σέρβοι, επίσης, σκοτώθηκαν σε επιθέσεις αντεκδίκησης.

Η απόφαση της Πέμπτης θα ενισχύσει την αρνητική στάση της κυβέρνησης της Πρίστινας σε αιτήματα για αναδιαπραγμάτευση του ζητήματος της ανεξαρτησίας και ειδικότερα σε ό,τι αφορά την τύχη της σερβοκρατούμενης βόρειας περιοχής του Κοσσυφοπεδίου. Ούτως ή άλλως, ο υπουργός Εξωτερικών του Κοσσυφοπεδίου, Σκεντέρ Χισένι, είχε διαμηνύσει και πριν από την απόφαση της Χάγης, ότι περαιτέρω διαπραγματεύσεις αποκλείονται. Από την άλλη πλευρά, ο Σέρβος υπουργός Εξωτερικών, Βουκ Γιέρεμιτς, είχε προειδοποιήσει ότι ακόμη και αν η απόφαση ήταν αντίθετη με εκείνη που περίμενε η Σερβία, το Βελιγράδι δεν θα έπαυε να διεκδικεί το Κόσοβο: «Η θέση της Σερβίας σχετικά με τη μονομερή απόφαση του Κοσσυφοπεδίου να διακηρύξει την ανεξαρτησία του δεν έχει αλλάξει, ούτε και η θέση μας για την ανάγκη συνέχισης του διαλόγου», τόνισε και προσέθεσε: «Ο αγώνας μας θα είναι πιθανότατα μακρύς και δύσκολος, αλλά δεν θα τα παρατήσουμε».

Τέλος, ο νομικός σύμβουλος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Χάρολντ Κο, είχε πει ότι «η Σερβία ζήτησε από το Διεθνές Δικαστήριο να εκδώσει μία απόφαση που θα γυρίσει πίσω τον χρόνο και θα υπονομεύσει την πρόοδο και τη σταθερότητα που έφερε στην περιοχή η ανεξαρτητοποίηση του Κοσσυφοπεδίου». Στην άλλη πλευρά του φάσματος βρίσκεται ο στενός σύμμαχος της Σερβίας, η Ρωσία, η οποία αντιμετωπίζει δικά της προβλήματα με αποσχιστικά κινήματα στην Τσετσενία. Η Μόσχα ζητούσε να αρθεί η ανεξαρτητοποίηση της περιοχής, όπως άλλωστε ζητούν και άλλες χώρες που έχουν ανάλογα θέματα, όπως η Κίνα και η Ισπανία.

Πηγή:

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_2_25/07/2010_409240


Παρακάτω θα διαβάσετε και το σχόλιο από το ιστολόγιο ΄¨ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ" που με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο.

Ας αφήσουμε την έκπληξη είναι παραμύθι τον ΜΜΕ. Όλοι το ξέραμε ότι θα το ξεράσουν. Είναι στημένα παιχνίδια της Νέας Τάξης. Γιατί μας αρέσει να κραυγάζουμε. Ξέρετε πως φερόμαστε οι πάντες. Έρχεται τυφώνας κοσμοχαλασιά και εμείς βγαίνουμε στην εξοχή να πετάξουμε αετό! Περνάει ο τυφώνας μας παίρνει και εμάς και το σπίτι μας και χανόμαστε. Δεν κάνουμε τίποτα να τους εμποδίσουμε περιμένουμε το μάνα εξ’ ουρανού να φάμε.

Αυτό είναι το πρόσωπο της Νέας Τάξης τη κάνουμε για να το πολεμήσουμε ; ΤΙΠΟΤΑ!!

Τις μεγάλες επιπτώσεις που θα έχει στη διεθνή γεωπολιτική η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, ότι η μονομερής κήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσόβου το 2008 δεν παραβιάζει τη διεθνή νομοθεσία, μελετούν κράτη και αποσχιστικά κινήματα σε όλο τον κόσμο, καθώς πολλοί πιστεύουν ότι έχει ανοίξει πλέον ο ασκός του Αιόλου.


Κυβερνήσεις και αυτονομιστές σε όλες τις γωνιές του πλανήτη σπεύδουν να εκφράσουν την ικανοποίηση ή την αντίθεσή τους με την απόφαση του Δικαστηρίου της Χάγης και δεν είναι λίγοι εκείνοι που μιλάνε για ένα κύμα ανεξαρτητοποιήσεων από τη Σομαλία και το Ναγκόρνο Καραμπάχ έως την Αμπχαζία, τη Νότια Οσετία και τη χώρα των Βάσκων στην Ισπανία. Νομικοί θεωρούν ότι το Δικαστήριο, προβλέποντας τέτοιες πιθανές αντιδράσεις, απέφυγε να σχολιάσει το νομικό καθεστώς του Κοσόβου ως κράτους αφήνοντας το θέμα της εδαφικής ανεξαρτησίας στη διακριτική ευχέρεια των κρατών που επέλεξαν ή θα επιλέξουν να αναγνωρίσουν το Κόσοβο.

Οπως εξηγεί ο Τζέιμ Κερ-Λίντσεϊ, ειδικός στα Βαλκάνια στο London School of Εconomics, το Δικαστήριο ήταν πολύ προσεκτικό στο να διαχωρίσει το δικαίωμα ενός λαού για αυτοδιάθεση σε σχέση με το δικαίωμα ενός ανεξάρτητου κράτους στην εδαφική του ακεραιότητα, ζήτημα που επέλεξε να μην αγγίξει. «Αυτή η απόφαση λέει ότι η κήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσόβου δεν παραβιάζει τη διεθνή νομοθεσία, αλλά δεν λέει ότι το κράτος του Κοσόβου είναι νόμιμο βάσει της διεθνούς νομοθεσίας και έτσι δεν ασχολείται ουσιαστικά με το θέμα της απόσχισης. Άρα, ως προς το θέμα αυτό βρισκόμαστε στο ίδιο σημείο».

Θέμα ερμηνείας. Όλα, όπως φαίνεται, είναι θέμα ερμηνείας. Γι΄ αυτό άλλωστε οι αντιδράσεις ήταν τόσο διαφορετικές. Η κυβέρνηση του Κοσόβου και οι ΗΠΑ που τη στηρίζουν εξέφρασαν την ικανοποίησή τους για την απόφαση, ενώ η Σερβία και η Ρωσία δήλωσαν ότι η απόφαση ήταν περισσότερο πολιτική παρά ουσιαστική και έτσι δεν αλλάζει η θέση που διατηρούσαν έως τώρα, ότι δηλαδή δεν αναγνωρίζουν την ανεξαρτησία. Βέβαια, η Ρωσία βρίσκεται σε πιο δύσκολη κατάσταση καθώς η ίδια έχει αναγνωρίσει την ανεξαρτησία της Νότιας Οσετίας και της Αμπχαζίας, δύο ρωσικών θυλάκων μέσα στο έδαφος της Γεωργίας, με την οποία η Μόσχα είχε πόλεμο και τώρα οι σχέσεις τους βρίσκονται σε ένταση. Στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης έστειλαν εκπροσώπους τους η Ισπανία, η Ρωσία και η Κίνα- που αντιμετωπίζουν μεγάλα αποσχιστικά κινήματα στο έδαφός τους- για να διατυπώσουν τα επιχειρήματά τους υπέρ του να παραμείνει το Κόσοβο μέρος της Σερβίας. Η Κίνα μάλιστα έδειξε να ανησυχεί τόσο πολύ, ώστε έστειλε εκπρόσωπό της να καταθέσει στη Χάγη για πρώτη φορά μετά τη δεκαετία του 1960.

Πηγή:

http://www.arxaiaithomi.gr/?p=19458

Δεν υπάρχουν σχόλια: