Δευτέρα, 10 Μαΐου 2010

Γιατί χρειάζεται σήμερα η Ευρώπη


ROBERT SCHUMAN

"FATHER OF EUROPE"



Γιατί σας χρειάζεται σήμερα η Ευρώπη


Αρθρο με την ευκαιρία της εξηκοστής επετείου από τη δήλωση Schuman

Του Herman Van Rompuy, προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου

Πριν από εξήντα χρόνια, η ιστορία της Ευρώπης άλλαξε πορεία. Στις 9 Μαΐου 1950, ο υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας Robert Schuman κάλεσε τις χώρες της Ευρώπης και ειδικότερα τη Γερμανία να συμμετάσχουν σε ένα κοινό πολιτικό εγχείρημα. Σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ήταν μια θαρραλέα πράξη υπέρ της ειρήνης και της συμφιλίωσης. Αποτέλεσμά της ήταν να έχει καταστεί αδιανόητο το ενδεχόμενο πολέμου μεταξύ των ευρωπαίων γειτόνων στο πλαίσιο της Ενωσης. Η δύναμη έλξης της Ενωσης επέσπευσε την κατάρρευση του κομμουνισμού και το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Βήμα βήμα, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις βρήκαν τρόπους να επιλύουν μαζί τις διαφορές τους. Τα αιματοβαμμένα πεδία των μαχών έδωσαν τη θέση τους στις αίθουσες διαπραγματεύσεων των Βρυξελλών. Αυτό είναι πρόοδος.

Τότε, την εποχή του Schuman, του Adenauer και των άλλων ιδρυτών, ξεκινήσαμε ως έξι χώρες, οι οποίες έκαναν συμφωνίες για τον άνθρακα και τον χάλυβα. Σήμερα είμαστε μια Ενωση 27 δημοκρατιών και 500 εκατομμυρίων πολιτών, η οποία καλύπτει την ευρωπαϊκή ήπειρο από τη Φινλανδία ώς την Πορτογαλία και από την Ιρλανδία ώς τη Ρουμανία. Εχουμε από κοινού τη μεγαλύτερη αγορά παγκοσμίως, σημαντική νομοθεσία, οι περισσότερες από μας διαθέτουν κοινό νόμισμα, έχουμε κοινά σύνορα, κοινούς πολιτικούς θεσμούς· έχουμε κοινό παρελθόν και μέλλον.

Κάτι τέτοιο δεν είναι πάντα εύκολο. Ομως, αυτή η κοινότητα μας ανταμείβει ενισχύοντας τις δυνάμεις και τις δυνατότητες όλων. Αυτός είναι ο λόγος που μετέχουμε. Ωστόσο, η κοινότητα σημαίνει επίσης ότι μερικές φορές τα προβλήματα του ενός επηρεάζουν το σύνολό μας. Οταν εργαζόμαστε για έναν κοινό σκοπό προς όφελος του καθενός, πρέπει επίσης να είμαστε προετοιμασμένοι να αντιμετωπίσουμε ενωμένοι τα απροσδόκητα προσκόμματα. Η αλληλεγγύη δεν σημαίνει τίποτα εάν υφίσταται μόνο όταν όλα πάνε καλά.

Η επιτυχημένη ιστορία μας δεν αρκεί για να οικοδομήσει ένα κοινό μέλλον. Κάθε γενιά πρέπει να πείθεται ξανά από την αρχή ότι έχουμε ανάγκη την Ενωση.

Γιατί εξακολουθούν να συνεργάζονται οι 27 χώρες μας; Επειδή οι 27 κυβερνήσεις έχουν επίγνωση ότι, στον σημερινό παγκοσμιοποιημένο κόσμο, δεν μπορούν πλέον από μόνες τους να εγγυηθούν την ευημερία και την ασφάλεια των πολιτών τους. Επομένως, ακόμα κι αν δεν συμφωνούν για όλα, και μερικές φορές διαφωνούν σφοδρά, και οι 27 κυβερνήσεις προτιμούν να είναι μέλη της ευρωπαϊκής λέσχης από το να μένουν μόνες τους στο περιθώριο.

Αλλά γιατί χρειάζονται εσάς να μετάσχετε σε αυτό το εγχείρημα; Επειδή καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να σταθεί χωρίς την υποστήριξη του λαού. Επιτρέψτε μου, λοιπόν, να σας πω τι συνεπάγεται αυτό για σας και τι θέλει η Ευρώπη από σας.

Η Ευρωπαϊκή Ενωση προσφέρει πολλά πρακτικά πλεονεκτήματα στους καταναλωτές, τους ταξιδιώτες και τους επιχειρηματίες. Οι άνθρωποι σήμερα πετούν φτηνά στις πόλεις και τις παραλίες ολόκληρης της ηπείρου. Τα τηλεφωνήματα εντός της Ενωσης κοστίζουν ένα κλάσμα του παλαιού τους κόστους. Μπορεί κανείς με ασφάλεια να αγοράζει προϊόντα από οποιαδήποτε χώρα της Ε. Ε. Η αναμονή στους συνοριακούς σταθμούς ανήκει πια στο παρελθόν. Οι σπουδές στο εξωτερικό είναι μια εύκολα προσιτή εμπειρία. Κατά συνέπεια -όπως επισημαίνουν εύστοχα τα ενημερωτικά φυλλάδιά μας στις Βρυξέλλες- η «Ευρώπη» μας έχει ανοίξει έναν χώρο ελευθερίας και ευκαιριών.

Πρέπει, ωστόσο, να είμαστε ειλικρινείς. Ενώπιον μιας κρίσης όπως αυτή που αντιμετωπίζουμε σήμερα, τα πρακτικά αυτά πλεονεκτήματα δεν έχουν μεγάλο ειδικό βάρος. Οι πολιτικοί πρέπει να δώσουν πειστικές απαντήσεις και στα δύσκολα ερωτήματα. Για παράδειγμα: γιατί εμείς, δεκαπέντε ευρωπαϊκές χώρες και το ΔΝΤ, αποφασίσαμε να δανείσουμε 110 δισεκατομμύρια ευρώ ώστε να βοηθήσουμε την Ελλάδα και να διασφαλίσουμε το μέλλον του ευρώ; Ή: γιατί εμείς, 27 ευρωπαϊκές χώρες, θεωρούμε ότι τα Δυτικά Βαλκάνια -μια περιοχή η οποία πρόσφατα υπέφερε τόσα δεινά από έναν πόλεμο- πρέπει επίσης να προσχωρήσουν στο μέλλον; Τα θέματα αυτά δεν αφορούν μόνο πρακτικές ευκαιρίες για ορισμένους· αφορούν την υπαρξιακή σταθερότητα και την ειρήνη για όλους.

Ως πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, στο πλαίσιο του οποίου 27 αρχηγοί κρατών ή κυβερνήσεων, συμπεριλαμβανομένου του πρωθυπουργού σας, συναντώνται για να εξετάσουν τις προοπτικές και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν από κοινού οι Ευρωπαίοι, επιτρέψτε μου να σας μιλήσω εξ ονόματός τους. Δεν ζητάμε επιδείξεις ενθουσιασμού και κυματισμούς ευρωπαϊκών σημαιών, δεν ζητάμε άσματα για την ειρήνη. Ζητάμε απλώς την ευαισθητοποίησή σας. Επιθυμούμε να έχετε επίγνωση ότι όταν διαπραγματευόμαστε μια συμφωνία ή επιλύουμε την τελευταία κρίση που προέκυψε, συχνά διακυβεύονται περισσότερα από τη συγκεκριμένη συμφωνία, από τη συγκεκριμένη κρίση. Στο αποκορύφωμα των στιγμών αυτών, διακυβεύεται συχνά η μοίρα της ίδιας της Ευρώπης. Μαζί, υπερασπιζόμαστε έναν θησαυρό που μας είναι πολύτιμος.

Θα ήθελα να σας υπενθυμίσω τι υπερασπιζόμαστε. Οι Ευρωπαίοι έχουν προνομιούχο θέση στον κόσμο. Οι χώρες μας κατέχουν επίζηλη θέση για την πολιτική τους σταθερότητα, την ευημερία τους και τα κοινωνικά τους συστήματα, για την ποιότητα του ευρωπαϊκού τρόπου ζωής. Εσείς, το μισό δισεκατομμύριο άνδρες και γυναίκες που ζουν στην Ευρωπαϊκή Ενωση, είστε από τους πιο μορφωμένους και καταρτισμένους ανθρώπους του πλανήτη. Είμαστε η μεγαλύτερη εμπορική δύναμη παγκοσμίως. Είναι επιτεύγματα για τα οποία μπορεί κανείς να είναι υπερήφανος. Καταδεικνύουν τη μοναδική ικανότητά μας να αναπτυσσόμαστε με το πέρασμα του χρόνου, διασφαλίζοντας παράλληλα την κληρονομιά μας. Εξακολουθούμε να διαθέτουμε αυτή την ικανότητα.

Ομως, σε έναν κόσμο που αλλάζει, άλλες περιοχές του ετοιμάζονται να μας ξεπεράσουν οικονομικά. Διακυβεύονται οι θέσεις εργασίας και η επιρροή μας. Οι προκλήσεις αυτές δεν αντιμετωπίζονται με εθνικισμό ή λαϊκισμό. Για να υπερασπιστούμε τις ευρωπαϊκές αξίες, τα συμφέροντα και τις θέσεις εργασίας μας, πρέπει να εξακολουθήσουμε να ενεργούμε από κοινού και, όταν ενεργούμε ατομικά, να τηρούμε κοινό πνεύμα. Ο σημερινός κόσμος απαιτεί από μας ειδικότερα να αναπτύξουμε οικονομική πολιτική πιο ισχυρή και εξωτερική και κλιματική πολιτική με μεγαλύτερη ενότητα. Χαίρομαι που όλα τα μέλη του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου είναι έτοιμα να αναλάβουν αυτήν την κοινή ευθύνη.

Πριν από εξήντα χρόνια, ο Schuman και οι άλλοι ξεκίνησαν ένα κοινό εγχείρημα. Οι χώρες που προσχώρησαν σε αυτό προχώρησαν καλά. Δεν είναι πλέον κάτι που περιορίζεται στις «Βρυξέλλες». Είναι κάτι που αφορά την ευημερία, την ασφάλεια και το κοινό πεπρωμένο 500 εκατομμυρίων ανθρώπων που ζουν σε 27 δημοκρατίες στην όμορφη ήπειρό μας.

Σήμερα, σας ζητώ μόνο ένα πράγμα, να σταθείτε μια στιγμή και να συνειδητοποιήσετε: Εμείς, οι Ευρωπαίοι, προχωράμε σε αυτό το εγχείρημα μαζί.

Πηγή:

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_2_09/05/2010_400386

Δεν υπάρχουν σχόλια: