Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2009

Το τριάρι στην Αλεξάνδρας βρήκατε;



Η κυβέρνηση είχε διακηρύξει ότι θα φορολογήσει την μεγάλη ακίνητη περιουσία. Και ολόκληρος ο προοδευτικός κόσμος περίμενε ότι θα φορολογήσει τον σωρευμένο πλούτο, φορολόγηση που είναι στοιχείο της ιδεολογίας ενός προοδευτικού κόμματος, όπως θέλει να ονομάζεται το ΠΑΣΟΚ.

Είπαμε, όμως, για τον πλούτο, όχι για το κεραμίδι και όχι για το αφτιασίδωτο, πονεμένο και λιτό νεοελληνικό όνειρο μιας μικρής κατοικίας (π.χ. ενός διαμερίσματος στη λεωφόρο Αλεξάνδρας 80-100 τ.μ.) και ενός μικρού εξοχικού στην παραλιακή αυθαιρετούπολη της Αττικής.

Μπροστά στην «πρεμούρα» για αύξηση των εσόδων και στον πανικό που του προκάλεσαν ο κ. Αλμούνια και οι συν αυτώ, το οικονομικό επιτελείο έκανε μία ακόμη σπασμωδική κίνηση. Μείωσε από 600.000 ευρώ αρχικά σε 400.000 ευρώ το όριο πάνω από το οποίο θα φορολογείται η ακίνητη περιουσία με την έκτακτη εισφορά. Για να γίνει κατανοητό και για να απλουστεύσουμε τα πράγματα, οι μεσαίοι ιδιοκτήτες γης, κατοικιών και επαγγελματικών χώρων (περίπου 70.000, κατά την κυβέρνηση) εξομοιώνοναι με τις 300-400 μεγαλύτερες επιχειρήσεις και τράπεζες της χώρας, που και αυτές καλούνται να καταβάλουν έκτακτη εισφορά, στο πλαίσιο μιας λιτοδίαιτης αναδιανεμητικής πολιτικής, που παίρνει από «τους έχοντες και κατέχοντες» και δίνει στους φτωχότερους το γλίσχρο επίδομα κοινωνικής αλληλεγγύης.

Σωστή ως ενέργεια και ως ιδεολογικό στοιχείο η αναδιανομή, όχι, όμως, να θέλεις να αφαιρέσεις και την τελευταία ικμάδα διαθέσιμου εισοδήματος από τους «μεσαίους». Πολύ περισσότερο γιατί η έκτακτη εισφορά στην ακίνητη περιουσία επιβάλλεται στα φυσικά πρόσωπα. Αρα όλες οι offshore της Μυκόνου και του Κολωνακίου κάτω από τις οποίες κρύβονται οι πραγματικοί ιδιοκτήτες των δύο κοσμικών περιοχών, μένουν εκτός έκτακτης φορολογίας.

Οπως ο Γ. Παπακωνσταντίνου το «ξανασκέφτηκε» και από τις 600.000, στις οποίες είχε προσδιορίσει αρχικά το αφορολόγητο, το μείωσε στις 400.000, έτσι θα πρέπει να ξανασκεφτεί την επαναφορά του στο οπωσδήποτε δίκαιο αρχικό όριο. Ασφαλώς οι ιδιοκτήτες ακίνητης περιουσίας με αντικειμενική αξία άνω των 400.000 ευρώ βρίσκονται σε καλύτερη μοίρα από τους προλετάριους της Δραπετσώνας, του Ζεφυριού, των κατοίκων της υπαίθρου.

Η καλύτερη μοίρα των «ανθρώπων με τις 400.000» έγκειται στο ότι μπορούν να καταναλώνουν και έτσι να μειώνουν -άγνωστο πόσο- τον ρυθμό κατάρρευσης των λιανικών πωλήσεων (-15% σήμερα). Αν το περιθώριο αυτό αφαιρεθεί, η αγορά θα δει και αυτή τη διαφορά πολύ σύντομα.

Φτάνει, όμως, η συνηγορία στους έχοντες ακίνητη περιουσία άνω των 400.000 ευρώ. Εχουμε έκτακτες περιστάσεις και έκτακτες εισφορές. Αν είναι μόνο για φέτος, μπορεί να υποστηριχθεί ότι «δεν χάλασε ο κόσμος». Είναι η «άνετη» συμπεριφορά με την οποία αντιμετωπίζουν συνήθως οι Νεοέλληνες ακόμη και τις δραστικότερες οικονομικές μεταβολές, αλλά διαμαρτύρονται έντονα όταν τις νιώθουν στο πετσί τους.

Κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί αν το όριο των 400.000 ευρώ της έκτακτης εισφοράς αποτελέσει «πρόκριμα» για τη μεταφορά και εν συνεχεία την ισχύ του στον νέο Φόρο Μεγάλης Ακίνητης Περιουσίας. Ο φόρος αυτός, σύμφωνα με το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ, θα αντικαταστήσει το ΕΤΑΚ που επέβαλε η κυβέρνηση της Ν.Δ. σ' όλους τους ιδιοκτήτες, μικρούς και μεγάλους αδιακρίτως, ελαφρύνοντας αντικειμενικά το βάρος των μεγαλοϊδιοκτητών, με το πρόσχημα ότι ο προ του 2004 ΦΜΑΠ του ΠΑΣΟΚ «είχε μικρή απόδοση». Υπάρχουν και άλλες εκδοχές. Μία απ' αυτές θέλει αφορολόγητο 300.000 ευρώ για τον καθένα των συζύγων. Αυτό θα είναι χειρότερο, εκτός αν αθροίζονται στο τέλος τα αφορολόγητα και ορίζεται οικογενειακό αφορολόγητο 600.000 ευρώ.

Εν τέλει, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ πρέπει να μιλήσει χωρίς προσχήματα και χωρίς περιστροφές.

Ή θα θεσπίσει χαμηλό αφορολόγητο οπότε θα «πιάσει» όσους έχουν και μικρή και μεσαία ακίνητη περιουσία, εγκαταλείποντας την επιβολή ενός δίκαιου φόρου στους μεγαλοϊδιοκτήτες. Η επιλογή αυτή βρίσκεται πολύ κοντά -αν δεν ταυτίζεται- με το ΕΤΑΚ της Ν.Δ. Οι «καθαρές κουβέντες» θα φέρουν και «καθαρό» πολιτικό κόστος.

'Ηη κυβέρνηση θα θεσπίσει έναν πραγματικό, προοδευτικό Φόρο Μεγάλης Ακίνητης Περιουσίας, που θα φορολογεί τον σωρευμένο πλούτο, που εν πολλοίς φοροδιαφεύγει και προκλητικά, είτε με offshore είτε με ανυπακοές ακόμη και στην υποβολή δήλωσης. (μονές και εκκλησιαστικά ακίνητα). Ο φόρος αυτός πρέπει να είναι υψηλός, έστω και αν χρειάζεται να πουληθούν ακίνητα για να καταβληθεί. Αυτή άλλωστε είναι και μια βαθύτερη πτυχή της αναδιανεμητικής λειτουργίας του φορολογικού συστήματος. Από μια τέτοια επιλογή θα υπάρξει πολιτικό όφελος.

Δεν υπάρχουν σχόλια: