Δευτέρα, 5 Οκτωβρίου 2009

Ο πρόεδρος Χριστόφιας ενώπιον της τουρκικής παραδοξότητας


ΕΧΟΥΝ οι τουρκικοί καιροί πικρά, πικρότατα γυρίσματα. Ο πρόεδρος Χριστόφιας, τελευταίως, έχει εμφανώς σκληρύνει την πολιτική του έναντι της Τουκίας, του κατοχικού Ταλάτ και των ξένων διαμεσολαβούντων. Η ομιλία του (24.9.2009) ενώπιον της Γεν. Συνέλευσης του ΟΗΕ και οι δηλώσεις του μετά τη μεγαλειώδη στρατιωτική παρέλαση για την επέτειο της 1ης Οκτωβρίου, καταδεικνύουν έναν Χριστόφια προσγειωμένο, επιτέλους, στις διαστάσεις της ωμής πολιτικής. Αυτό είναι το θετικό επίτευγμα της τουρκικής αδιστακτότητας και βαναυσότητας. Οι επανειλημμένες δηλώσεις Ερντογάν, Νταβούτογλου, Γκιουλ, Ταλάτ έχουν καταφανώς εξαγριώσει και θυμώσει πάρα πολύ τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Επιτέλους, αρχίζει να συνειδητοποιεί όσα αυτές οι στήλες και η «Σ» εδώ και δύο χρόνια (πριν από την ανάδειξή του στην προεδρία) αναλύουν και υποβάλλουν στον Δ. Χριστόφια. Κατ’ επανάληψη υποβάλαμε έντονα πως, όταν συζητάς με τον Τούρκο, δεν πρέπει να έχεις την εντύπωση ότι έχεις απέναντί σου το Δούκα του Νόρφολκ, αλλ’ Ασιάτη ληστή και κατακτητή.

Σχεδόν καθημερινά υποβάλλαμε στον Πρόεδρο ότι η πολιτική και, προπάντων, η άσκησή της δεν γίνονται με χαμόγελα, καλοπιάσματα, γενναίες αλλά χωρίς καμία διαπραγμάτευση και χωρίς κανένα αντάλλαγμα, προσφορές, ούτε, φυσικά, με προσωπικές χημείες ή κομματικο-ιδεολογικές αλχημείες. Ο Ταλάτ, όπως προηγουμένως και ο Ντενκτάς, είναι όργανα, κλητήρες και προαγωγοί της τουρκικής πολιτικής στην Κύπρο. Πόσες φορές να το βροντοφωνάξουν για να το ακούσουν, επιτέλους, και οι δικοί μας ηγέτες; Επίσης, υποβάλλαμε στον Πρόεδρο ότι στην πολιτική ΤΙΠΟΤΕ δεν δίνεται και ΤΙΠΟΤΕ δεν παραχωρείται χωρίς αντάλλαγμα, αφού προηγηθεί διαπραγμάτευση.

Φαίνεται, λοιπόν, ότι η τελευταία έξαρση της τουρκικής αλαζονείας και προκλητικότητας έχουν προσγειώσει ανώμαλα τον Πρόεδρο. Στην ομιλία του ενώπιον της Διεθνούς Αμφικτυονίας, ο Δ. Χριστόφιας, απευθυνόμενος στη διεθνή κοινότητα, είπε:

«Σας ερωτώ: Δεν είναι παράδοξο για μια χώρα, που είναι μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας, να μην αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, κράτος-μέλος των Ηνωμένων Εθνών, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όλων των διεθνών οργανισμών; Δεν είναι παράδοξο ένα μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας να διατηρεί στρατεύματα κατοχής για 35 χρόνια στο έδαφος ενός άλλου κράτους-μέλους των Ηνωμένων Εθνών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Δεν είναι παράδοξο να υποσκάπτει την ενότητα και την εδαφική ακεραιότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας, προωθώντας τη δημιουργία δεύτερου κράτους στο νησί, παραβιάζοντας το ψήφισμα 541 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών του 1983, το οποίο ομόφωνα καταδικάζει την παράνομη μονομερή ανακήρυξη του ψευδοκράτους, θεωρώντας την νομικά άκυρη και ανυπόστατη, και καλεί όλα τα κράτη να σεβαστούν την κυριαρχία, ανεξαρτησία και εδαφική ακεραιότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας; Ναι, είναι παράδοξο και παράνομο. Η Κύπρος ουδέποτε επιδίωξε ούτε θέλει να έχει εχθρικές σχέσεις με τη γείτονά της, Τουρκία. Αλλά, είναι ευθύνη μας να υπερασπισθούμε την ανεξαρτησία, την εδαφική ακεραιότητα και την κυριαρχία του κράτους μας».

Οι πιο πάνω ορθές επισημάνσεις του Προέδρου συμπληρώθηκαν με την έκφραση της ετοιμότητάς του να συναντηθεί με την τουρκική ηγεσία για διάλογο για θετική έκβαση των συνομιλιών. Όπως αναμενόταν, η Τουρκία όχι μόνο αγνόησε το άνοιγμα Χριστόφια, αλλ’ αντιπρότεινε τριμερή, που φυσιολογικά απορρίφθηκε από τη Λευκωσία. Σε δηλώσεις του την περ. Πέμπτη, ημέρα της κυπριακής ανεξαρτησίας, ο Πρόεδρος διακήρυξε, ξανά και έντονα, ποτέ πια επιδιαιτησία και ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα. Οι θέσεις αυτές ήταν η ευθεία, καθαρή απάντηση προς ξένους και μερικούς Κυπρίους, που, διά των Ντάουνερ, Πάσκο ή και του Ταλάτ, με ελληνοκυπριακή δημοσιογραφική υπόκρουση γνωστών Αναν-ιστών, επιμένουν σε μεγαλύτερο παρεμβατικό, δηλ. επιδιαιτητικό, ρόλο του ΟΗΕ στο Κυπριακό. Η Τουρκία και οι φίλοι της επιμένουν ότι μέχρι το τέλος του χρόνου ή το αργότερο μέχρι την άνοιξη, πρέπει να βρεθεί λύση, διαφορετικά θα χαθεί και η «τελευταία ευκαιρία» και θα κλείσει το «παράθυρο».

Δεν θα αναλύσουμε ξανά γιατί οι Τούρκοι και οι φίλοι τους επείγονται για λύση, που απαιτούν να ευνοεί την Τουρκία και να τη διευκολύνει στην ενταξιακή της πορεία. Ο πρόεδρος Χριστόφιας έχει ενώπιόν του τρία κρίσιμα ζητήματα: Πρώτον, να εμμείνει αταλάντευτα στις πολλές και ιδίως στις τελευταίες δεσμεύσεις του, που συναντούν την επιδοκιμασία της πλειοψηφίας των πολιτών, πλην, βεβαίως, των ορκισμένων Ανανιστών ή εκείνων που επιμένουν να… αυτοδικαιωθούν. Δεύτερον, καλείται να γνωρίζει τι θα πράξει έναντι της Τουρκίας και των συνασπισμένων συμμάχων της, που ήδη προλειαίνουν το έδαφος ώστε να μην επιβληθεί καμία κύρωση εναντίον της, ενώ γνωρίζουν ότι ασέβησε βάναυσα έναντι των δεσμεύσεών της προς την ΕΕ και την Κυπριακή Δημοκρατία. Τρίτον, είτε η Τουρκία περάσει είτε όχι το ορόσημο του Δεκέμβρη, αναμένονται εξελίξεις, που θα επηρεάσουν ευθέως το Κυπριακό.

Με απλά λόγια, ισχύουν όσα εδώ και μήνες αυτές οι στήλες και η «Σ» αναλύουν περί της αναγκαιότητας ύπαρξης σχεδίων και σεναρίων για κάθε ενδεχόμενο. Και εννοούμε τέσσερα κυρίως: Αδιέξοδο και τελμάτωση στο Κυπριακό, επισημοποίηση της διχοτόμησης, πιθανότητα προσπάθειας αναγνώρισης του ψευδοκράτους και μετάθεση των τουρκικών συνόρων στο Λήδρα Πάλας. Ο πρόεδρος Χριστόφιας έχει ένα υπερόπλο στα χέρια του: Τη διεθνή νομιμότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας και την ένταξή της στην ΕΕ. Ας τα χρησιμοποιήσει ως αποτελεσματικό φάσγανο κατά της τουρκικής επιθετικότητας. Η Τουρκία να μην περάσει αλώβητη επειδή, τότε, αυτό θα ισοδυναμεί με νέα τιμωρία της Κύπρου. Η Τουρκία, αυτήν τη φορά, πρέπει να πληρώσει. Διαφορετικά θα αποθηριωθεί και δεν θα ελέγχεται.

Πηγή:
http://www.sigmalive.com/simerini/columns/antistaseis/198201

Δεν υπάρχουν σχόλια: