Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2009

Δεν έχει θέση στη διαδικασία επίλυσης του κυπριακού ο κ. Ντάουνερ

image

Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ μας από την περίπτωση του Σχεδίου Ανάν είναι περισσότερο από διδακτική. Δεν είναι απλώς ένα πάθημα που θα έπρεπε να μας είχε γίνει μάθημα. Ήταν μια τραγική εμπειρία, η οποία παρ’ ολίγον να πάρει διαστάσεις εθνικής τραγωδίας.

Για να γίνουμε πιο σαφείς, αναφερόμαστε στον απαράδεκτο ρόλο που διαδραμάτισαν τόσο οι εκπρόσωποι του Γενικού Γραμματέα με επικεφαλής τον γραφικό ΄Αλβαρο Ντε Σότο, όσο και ο ίδιος ο Γενικός Γραμματέας κ. Κόφι Ανάν με τη θλιβερή, αξιοθρήνητη και καθ΄ ολοκληρίαν αναξιόπιστη επιδιαιτησία του, η οποία οδήγησε στο γνωστό εκτρωματικό του Σχέδιο, το οποίο απορρίφθηκε από τη συντριπτική πλειοψηφία του κυπριακού Ελληνισμού.

Σήμερα, πεντέμισι χρόνια μετά, βρισκόμαστε και πάλιν ενώπιον κρισίμων εξελίξεων. Με τον ειδικό αντιπρόσωπο του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών κ. Ντάουνερ να διαδραματίζει χείριστο ρόλο και να έχει προβεί σε σωρεία απαράδεκτων ενεργειών και διαπράξει κολοσσιαία σφάλματα που τον καθιστούν εντελώς ακατάλληλο να διαδραματίζει τον πολύ λεπτό, ευαίσθητο και ύψιστης σημασίας ρόλο του.

Ο κ. Ντάουνερ έχει απολέσει την εμπιστοσύνη του ελληνοκυπριακού λαού. Όχι μόνο με τις εκπληκτικές επιπολαιότητές του αλλά και με τις παρασκηνιακές εμπλοκές του σε πράξεις, οι οποίες τον εκθέτουν ως προκατειλημμένο, ως μη αντικειμενικό, και ως διατεταγμένο σε αποστολή εξεύρεσης λύσης, την οποία έχουν και πάλι συρράψει στα μέτρα των ωμών συμφερόντων της Τουρκίας οι Αγγλοαμερικανοί.

Δεν θα επαναλάβουμε τα αξιοθρήνητα ατοπήματα και τα αξιοκατάκριτα ολισθήματα του κ. Ντάουνερ. Έχουν αρκούντως δημοσιοποιηθεί. Και είναι, όντως, εκπληκτικά, είναι απίστευτα.

Με βάση αυτά τα δεδομένα είναι, φρονούμε, επιβεβλημένο ο κ. Ντάουνερ να επιστρέψει στην πατρίδα του και να συνεχίσει τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες. Αυτό τουλάχιστον αναμέναμε ότι θα του υποδείκνυε ο Πρόεδρος κ. Χριστόφιας, ή αυτό πιστεύουμε ότι θα έπρεπε να είχε ζητήσει ο Πρόεδρός μας από το Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών κ. Μπαν Κι Μουν.

Αντ’ αυτού, με θράσος απροσμέτρητο ο κ. Ντάουνερ, αφού δεν μπόρεσε ούτε προσχηματικά να διαψεύσει όλα όσα του καταλογίζονται, μας πληροφορεί ότι θα εγκατασταθεί τώρα οικογενειακώς στην Κύπρο για να μπορεί να προσφέρει τις «πολύτιμες» υπηρεσίες του, αφού το κυπριακό έχει εισέλθει σε κρίσιμη φάση.

Μα γι΄ αυτό ακριβώς ο κ. Ντάουνερ πρέπει αμέσως να μας αδειάσει τη γωνιά. Η παρουσία του στις συνομιλίες μόνο ζημιά μπορεί να προκαλέσει και στην ουσία και στη διαδικασία. Έχει χάσει οριστικά την έξωθεν καλή μαρτυρία. Και, βεβαίως, κανείς δεν ανέμενε από τον κ. Νίκο Αναστασιάδη να ζητήσει την απομάκρυνσή του, αφού στα διαβόητα έγγραφα που έχουν δημοσιοποιηθεί εμφανίζεται και ως μυστικοσύμβουλός του.

Όμως, αφού ο ίδιος δεν έχει τη στοιχειώδη ευθιξία να παραιτηθεί, ο κύπριος Πρόεδρος οφείλει να του υποδείξει την πόρτα της εξόδου. Διαφορετικά, αν παραμείνει, θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στην υπόθεσή μας.


Οι ελπίδες, οι αμοιβαίες υποχωρήσεις, οι πιέσεις …

ΟΠΟΙΕΣ και όσες διαψεύσεις κι αν υπάρξουν και όσες κατηγορηματικές δηλώσεις κι αν γίνουν για μη αυστηρά χρονοδιαγράμματα και επιδιαιτησία, η πραγματικότητα βοά και ομιλεί περί του αντιθέτου.

Ο κ. Χριστόφιας, ενώ δηλώνει ότι «αν η Τουρκία δεν αλλάξει ρότα για να λυθεί το κυπριακό θα βρεθούμε πάλι προ αδιεξόδων», εν τούτοις διαβεβαιώνει ταυτόχρονα, ότι: «Αν έχανα την ελπίδα μου, θα πήγαινα σπίτι μου. Βεβαίως να ελπίζουμε χωρίς όμως να εθελοτυφλούμε». Για ποια ελπίδα μιλάτε, κ. Πρόεδρε, όταν ο Ταγίπ Ερτογάν σας πέταξε κατάμουτρα ότι η λύση θα είναι μεταξύ δύο ισότιμων κρατών, δύο χωριστών λαών, με τις εγγυήσεις και την επικυριαρχία της Τουρκίας και μάλιστα να εξευρεθεί μέχρι την άνοιξη του 2010;

Τούτες τις μέρες είχαμε, όμως, και τις απόψεις του ανεκδιήγητου κ. Ντάουνερ (δηλαδή του κλητήρα των Αγγλοαμερικανών μαστόρων του) ότι για να βρεθεί λύση πρέπει να γίνουν υποχωρήσεις και από τις δύο πλευρές και ότι θα παραμείνουν οι εγγυήσεις. Η φαιδρότητα και το θράσος σε όλο το μεγαλείο τους. Αλλά και ότι θα μας κουβαληθεί εδώ με τη σύζυγό του γιατί η εντολή που έχει είναι να βρεθεί λύση σε λίγους μήνες. Τέλος του 2009 ή αρχές του 2010. Αυτό υπαγορεύει το συμφέρον της Τουρκίας. Και γι΄ αυτό βρίσκεται εδώ ο άνθρωπος. Και κάνει και τη μεγάλη θυσία να κουβαλήσει και τη σύζυγό του.

Αλλά και για πάρε-δώσε, δηλαδή στην ουσία για επιδιαιτησία, ομιλεί με έμφαση ο κ. Ταλάτ και ενεργό ανάμιξη των ξένων, ως του μόνου τρόπου για να λογικευθούν οι Ελληνοκύπριοι!!

Και ο κύκλος συμπληρώνεται με τις προσεγμένες, αλλά πολύ αποκαλυπτικές δηλώσεις και τοποθετήσεις του Προέδρου του ΔΗΣΥ κ. Αναστασιάδη. Ο οποίος, έντονα και νευρώδη, μάς είπε ότι ούτε λόγος πρέπει να γίνεται για κυρώσεις εναντίον της Τουρκίας που δεν εφαρμόζει το πρωτόκολλο έναντι της Κύπρου. Αυτό είναι αντιπαραγωγικό, λέει ο πάνσοφος κ. Νίκος.

Η Τουρκία, λέει ο πρωταγωνιστής των υποχωρήσεων και του ενδοτισμού Πρόεδρος του ΔΗΣΥ, για να συγκατανεύσει πρέπει, αντί κυρώσεων, να της ασκηθούν πιέσεις! Ζήτω που καήκαμε. Αν είναι δυνατόν μπροστά στον Τούρκο, που μόνο ενώπιον του δυνατού και αποφασισμένου υποχωρεί, ο κ. Αναστασιάδης μας υποβάλλει να ξεβρακωθούμε. Για να μας λυπηθούν ο ΄Ερτογαν και ο Γκιούλ και ο Ταλάτ και ο Έρογλου, ο Ντενκτάς και το στρατιωτικό κατεστημένο της Άγκυρας!

Ο κ. Αναστασιάδης φαίνεται να έχει έλθει από άλλον πλανήτη ή φρονεί ότι απευθύνεται σε ασκήσιμους ή σε κάφρους. Δοκιμάστηκε η πολιτική του καλοπιάσματος και του ξεβρακώματός μας εδώ και 34 χρόνια. Και ιδού πού καταντήσαμε. Έλεος, πια. Ούτε τα προσχήματα δεν τηρούν κάποιοι. Και μας εκλαμβάνουν ως ηλίθιους. Ενεργώντας και μεθοδεύοντας σύμφωνα με τις δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει. Και με ήσυχη τη συνείδησή τους!


Πηγή:

ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΠΟΝΤΙΚΙ

http://pontiki.com.cy/index.php/6/3280.html

Δεν υπάρχουν σχόλια: