Κυριακή, 9 Αυγούστου 2009

ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΦΑΤΑΧ

Πέντε χρόνια μετά τον αμφιλεγόμενο θάνατο του Γιάσερ Αραφάτ και είκοσι χρόνια μετά το προηγούμενο συνέδριό της, η Φάταχ συγκάλεσε το ανώτατο όργανό της πρώτη φορά σε παλαιστινιακό έδαφος.


Ενα συνεδριακό κέντρο στη Βηθλεέμ, λίγα μέτρα μακριά από το Ναό της Γεννήσεως, εκεί όπου το 2002 ισραηλινά τανκς και ελεύθεροι σκοπευτές έσπερναν το θάνατο, φιλοξένησε 2.000 συνέδρους που στην πλειονότητά τους είχαν οριστεί από επιτροπή αυστηρά ελεγχόμενη από τον Μαχμούντ Αμπάς.

Το έκτο συνέδριο της οργάνωσης, το οποίο χαιρέτησε και ο πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, Γ. Παπανδρέου, δεν συζήτησε καν την επανεκλογή του 74χρονου προέδρου, αν και ψήφισε νέα καθοδηγητικά όργανα, την 21μελή Κεντρική Επιτροπή και το 120μελές Επαναστατικό Συμβούλιο. Περί τα 500 στελέχη συμμετείχαν τελικά μετά από ειδική άδεια των Ισραηλινών, ενώ απουσίασε ο φυλακισμένος Μαρουάν Μπαργκούτι, που θεωρείται ότι θα παίξει σημαντικό ρόλο στο μέλλον.

Η απουσία των 400 συνέδρων που προέρχονται από τη Γάζα στιγμάτησε το συνέδριο και κατέδειξε μία ακόμη φορά το χάσμα που χωρίζει τη Φάταχ από τη Χαμάς. Η ισλαμική κυβέρνηση στη Γάζα απαγόρευσε στους συνέδρους της Φάταχ να μεταβούν στη Βηθλεέμ, σε αντίποινα για τις διώξεις και τις συλλήψεις στελεχών της στη Δυτική Οχθη, από τις δυνάμεις ασφαλείας της Φάταχ.

Αυτή η διάσπαση των Παλαιστινίων και η ριζικά διαφορετική αντίληψη των δύο οργανώσεων για τους πολιτικούς στόχους του παλαιστινιακού κινήματος και για τα μέσα με τα οποία μπορεί να επιτευχθούν βρισκόταν σαν φάντασμα πάνω από τη συνεδριακή αίθουσα, όπου δέσποζε ένα τεράστιο πορτρέτο του Γιάσερ Αραφάτ.

Τον προηγούμενο μήνα, ένας πρώην στενός συνεργάτης του Αραφάτ, ο πρώην νούμερο δύο της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, Φαρούκ Καντούμι, είχε κατηγορήσει σε συνέντευξή του τον Μαχμούντ Αμπάς ότι είχε ευθύνη για το δραματικό τέλος του Αραφάτ. Ο Αμπάς διέψευσε κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς του Καντούμι και διέταξε προσωρινά την αναστολή της λειτουργίας του τηλεοπτικού σταθμού Αλ Τζαζίρα που μετέδωσε την επίμαχη συνέντευξη.

Σε μια μαραθώνια ομιλία του ο Μαχμούντ Αμπάς προσπάθησε στα λόγια να φανεί ενωτικός, η αυτοκριτική του περιορίστηκε σε ένα μόνο λάθος που αναγνώρισε στον εαυτό του, την απώλεια της εξουσίας στη Γάζα, άφησε «ανοιχτό παράθυρο» στην ένοπλη αντίσταση, καταδικάζοντας ταυτόχρονα την τρομοκρατία και τόνισε ότι παραμένει σταθερά προσηλωμένος στην ειρηνευτική διαδικασία και τη Συμφωνία του Οσλο.

Πρόκειται για μια συμφωνία που όλοι πλέον θεωρούν κλινικά νεκρή, μια συμφωνία που έγινε όλα αυτά τα χρόνια κουρελόχαρτο από την ισραηλινή επιθετικότητα και τις επανειλημμένες σφαγές του άμαχου παλαιστινιακού πληθυσμού.

Μήνυμα με εξώσεις

Την παραμονή του συνεδρίου οι Ισραηλινοί, σε μια επίδειξη δύναμης και αδιαλλαξίας, προχώρησαν σε εξώσεις Παλαιστινίων από τις κατοικίες όπου ζούσαν επί 50 χρόνια στην Ανατολική Ιερουσαλήμ, προκειμένου να στεγαστούν φανατικοί εβραίοι έποικοι. Η προσπάθεια να αλλάξει η δημογραφική σύνθεση στα κατεχόμενα εδάφη και ιδίως στην Ιερουσαλήμ είναι μια σταθερή πολιτική του Τελ Αβίβ που δεν σταμάτησε από καμία συμφωνία, του Οσλο συμπεριλαμβανομένου.

Πάντως, τόσο η Ουάσιγκτον όσο και ο ΟΗΕ καταδίκασαν απερίφραστα τις εξώσεις των Παλαιστινίων και πρώτη φορά αμερικανικά ΜΜΕ όπως το CNN άσκησαν για αυτό το θέμα κριτική στο άλλοτε παραχαϊδεμένο παιδί της Ουάσιγκτον. Είναι αυτό μια ένδειξη ότι κάτι αλλάζει στη Μέση Ανατολή; Ισως. Το σίγουρο είναι πως στην εποχή Ομπάμα τα πράγματα δεν είναι όπως επί Μπους, ή ακόμη και επί Κλίντον. Από τη μνημειώδη ομιλία του Ομπάμα στο Κάιρο μέχρι τη ρωγμή που αρχίζει να αχνοφαίνεται στις αμερικανο-ισραηλινές σχέσεις έχει περάσει πολύ λίγο διάστημα. Η πολιτική Ομπάμα δεν είναι πια μια άκριτη συμπαράταξη με την κυβέρνηση του Τελ Αβίβ.

Ο αμερικανός πρόεδρος διορθώνει λίγο την απόλυτα ετεροβαρή σχέση του προς τους Παλαιστινίους, όμως ούτε καν αυτό δεν γίνεται αποδεκτό από τα γεράκια στο Ισραήλ. Ομως, όταν μιλάει ο Λευκός Οίκος για Παλαιστινίους εννοεί σαφώς και μόνο την ηγεσία της Φάταχ. Μιας ιστορικής οργάνωσης που μετά από 55 χρόνια από την ίδρυσή της, μετά από δεκάδες χρόνια ένοπλης αντίστασης, έφτασε σήμερα να κατηγορείται από μερίδα του παλαιστινιακού λαού ως η οργάνωση στην οποία κυριαρχούν διεφθαρμένοι γραφειοκράτες που στόχο έχουν μόνο τον προσωπικό τους πλουτισμό μέσω της εξουσίας.

Πηγή:

http://www.enet.gr/?i=news.el.kosmos&id=71404

Δεν υπάρχουν σχόλια: