Τρίτη, 9 Ιουνίου 2009

Η ΑΠΟΧΗ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΡΝΗΣΗ ΑΛΛΑ ΘΕΣΗ

Παρακολούθησα χθες το βράδυ στην τηλεόραση την συζήτηση σχετικά με την μεγάλη αποχή και αισθάνθηκα αγανάκτηση με τα λεγόμενα κορυφαίου στελέχους της αντιπολίτευσης που με το γνωστό του χειμαρρώδη τρόπο καταφέρθηκε με απαράδεκτα λόγια κατά εκείνων που αηδιασμένοι από το πολιτικό σκηνικό προτίμησαν την αποχή. Μου έκανε επίσης εντύπωση η προσπάθεια συμψηφισμού των πολιτικών σκανδάλων και λαθών μιας εικοσαετίας με τα εξίσου απαράδεκτα σκάνδαλα και λάθη της σημερινής κυβέρνησης. Μια προσπάθεια που δείχνει αλαζονεία και υποτίμηση της νοημοσύνης του Ελληνικού λαού.

Δυστυχώς ο τέως υπουργός και στέλεχος της αντιπολίτευσης ξεχνά ή εσκεμμένα απωσιωπά ότι μέσα στο πλήθος αυτό των ψηφοφόρων της αποχής το σημαντικότερο μέρος είναι συνειδητοποιημένοι ΠΟΛΙΤΕΣ.

Κάνει λοιπόν ένα λάθος και δεν αντιλαμβάνεται ότι απευθύνεται στους συνειδητά ανεξάρτητους και πλήρως συνειδητοποιημένους ψηφοφόρους που δεν επηρεάζονται εύκολα από τα συνθήματα και κλισέ των κομμάτων και δεν εγκλωβίζονται σε αυτά. Λησμονεί στην ουσία ότι απευθύνεται στους Έλληνες ΠΟΛΙΤΕΣ που είναι περιζήτητοι σαν ψηφοφόροι γιατί ακριβώς δεν είναι δεδομένοι.

Όπως δε έγραψε κάποιος γνωστός αρθρογράφος είναι ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ που αρνούνται να φανατισθούν για το οποιοδήποτε κόμμα, είναι ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ που δεν τους νοιάζει αν ο παππούς τους ήταν βενιζελικός ή βασιλόφρων ενώ αντιμετωπίζουν τα τοπικά γραφεία των κομμάτων περίπου όπως μια τάξη παρωπιδάτου κατηχητικού.

Το σίγουρο και το δυστυχώς είναι ότι οι ΠΟΛΙΤΕΣ αυτοί δεν είναι πολλοί σε αριθμό. Το ευτύχημα όμως είναι ότι είναι κρίσιμοι στην διαμόρφωση του τελικού αποτελέσματος. Πρώτα απ’ όλα γιατί ανάμεσά τους συμπεριλαμβάνονται πολλοί άνθρωποι που διαμορφώνουν την ευρύτερη κοινή γνώμη. Και δεύτερον, γιατί έχουν ανεξάρτητη σκέψη και λογική στις ενέργειές τους.

Είναι αυτοί οι άνθρωποι που δεν μπορούν να λησμονήσουν και να ξεχάσουν τά όσα αναφέρει άλλος γνωστός αρθρογράφος όταν γράφει τις πιο κάτω πικρές αλήθειες για το πολιτικό μας σύστημα και τους πολιτικούς.

«Στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν ενταχθήκαμε ποτέ, προσκολληθήκαμε με νοοτροπία και πρακτικές παρασίτου. Δεν είχαμε συνείδηση και αντανακλαστικά Ευρωπαίων, δεν μετείχαμε επί ίσοις όροις στον εταιρισμό, οι εθισμοί μας και τα αντανακλαστικά μας ήταν βαλκανικής επαρχίας, κουβαλάγαμε τη μειονεξία του Κοραή που είναι, δύο αιώνες τώρα, η κρατική μας ιδεολογία. Ο πρωτεργάτης της εισδοχής μας υπερμαχούσε με το επιχείρημα: «Ξέρετε τι θα πει, να είναι ομόλογος με τους Ευρωπαίους ο Έλληνας πρωθυπουργός;» – αυτό του γυάλιζε. Και ο «χαρισματικού» αμοραλισμού αντίπαλός του ξεσήκωνε τις «προοδευτικές» αγέλες του ποιμνιοστασίου του να κραυγάζουν: «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο»! – έτσι κέρδιζε τις ψήφους των απερίσκεπτων.

Τελικά, γεννήματα και οι μεν και οι δε της κοραϊκής επαρχιωτίλας, μυρίστηκαν λεφτά, κατάλαβαν ότι πρόκειται για την κότα με τα χρυσά αβγά. Και αποδείχτηκε άλλη μια φορά πως όταν οι ‘Ελληνες ξεμαθαίνουμε τον πολιτισμό μας, δηλαδή το άθλημα της αλήθειας, γινόμαστε ασυγκράτητα χυδαίοι σε απληστία και ιδιοτέλεια. Τριάντα χρόνια τώρα ρέουν στην Ελλάδα της παρακμιακής ραθυμίας πακτωλοί οικονομικών επιχορηγήσεων από την Ε.Ε. – ποτέ στην ιστορία του το κρατίδιο δεν φαντάστηκε τέτοια εισροή άμοχθου πλούτου. Προσφέρθηκε ο πλούτος για να εξισορροπηθεί η ανάπτυξη των χωρών - μελών της Ε.Ε., να «συγκλίνουν» οι οικονομίες, να θεμελιωθούν και στην Ελλάδα υποδομές: δρόμοι, λιμάνια, τρένα, ακτοπλοΐα, σχολεία, νοσοκομεία, γεωργικές καλλιέργειες προσαρμοσμένες στη σύγχρονη αγορά, μηχανογράφηση και εκσυγχρονισμός των κρατικών λειτουργιών, προηγμένης τεχνολογίας παραγωγικές μονάδες.

Ομως, αυτή η απίστευτη ξαφνική εύνοια της Ιστορίας ακυρώθηκε, με εγκληματική ασυνειδησία, από τα συνασπισμένα τρωκτικά της κομματοκρατίας: ο πλούτος, ο προορισμένος για υποδομές, κατέληξε, κατά το μέγιστο μέρος, στις τσέπες των επιτήδειων του κομματικού υπόκοσμου και στους «νταβατζήδες» που πουλάνε «προστασία» στα κόμματα. Εγιναν τα «πακέτα» της Ε.Ε. βίλες, κότερα, υπερπολυτελή αυτοκίνητα, φανταχτερή βλαχαδερή σπατάλη. Μιλάμε για χιλιάδες κομματικούς τερμίτες – χίλιους εκθρόνισε μόλις προχθές η κυβέρνηση, τους ξήλωσε από μέλη διοικητικών συμβουλίων 255 δημόσιων επιχειρήσεων, που καταργήθηκαν ή συγχωνεύτηκαν με άλλες, για προεκλογικό εντυπωσιασμό («Κ» 27.5.2009).

Και έχουν το απύθμενο θράσος οι αρχηγοί των κομμάτων, που καταλήστευσαν τον απρόσμενο πλούτο και ακύρωσαν τη μοναδική ευκαιρία εκσυγχρονισμού της χώρας, να εμφανίζονται μπροστά μας σε τηλεοπτική «αντιμαχία», με μικρονοϊκής καυχησιολογίας μονολόγους,».

Να λοιπόν και κάποιοι ακόμα λόγοι που οδήγησαν στην αποχή.

(Τα αποσπάσματα είναι από αρθρογραφία των κκ Γιαναρά και Παπαχελά στην Καθημερινή της 7.6.2009)

Δεν υπάρχουν σχόλια: