Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2009

Νέο μοντέλο ανάπτυξης με προτεραιότητα στον άνθρωπο


Η συμφωνία των ηγετών της Κεντροαριστεράς στη σύνοδό τους, στη Βίνια ντελ Μάρ της Χιλής -στην οποία μετείχε και ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ-, για την ανάγκη να «επαναπροσδιορισθούν οι κανόνες του παιχνιδιού που διέπουν την οικονομία και το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα», προϊδεάζει για «μια μεγάλη μάχη» στη Σύνοδο της G20, στο Λονδίνο, στις 2 Απριλίου, όπως επεσήμανε στους δημοσιογράφους ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, Γιώργος Α. Παπανδρέου, από τη Χιλή.

Οι πολιτικο-ιδεολογικές κατευθύνσεις της παγκόσμιας σοσιαλδημοκρατίας και η κοινή αντίληψη, ότι «πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στους ανθρώπους, ώστε η οικονομική ύφεση να μη γίνει κοινωνική ύφεση», θα αρθρωθούν σε συνεκτική πρόταση εξόδου από την παγκόσμια κρίση με τις προτάσεις της «Επιτροπής Στίγκλιτς», η επεξεργασία των οποίων ολοκληρώνεται σήμερα στη Νέα Υόρκη, σε συνεδρίαση με τη συμμετοχή του κ. Παπανδρέου, καθώς η Επιτροπή συγκροτήθηκε και λειτουργεί με εισήγησή του, στο πλαίσιο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.


Ο κ. Παπανδρέου παρουσίασε, στη συνάντηση της Χιλής, τα βασικά στοιχεία της πρότασης της «Επιτροπής Στίγκλιτς», την τελική μορφή της οποίας θα παρουσιάσει στην G20 ο πρωθυπουργός της Βρετανίας, Γκόρντον
Μπράουν, όπως συμφωνήθηκε στην κατ' ιδίαν συνάντηση που είχε με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ και της Σοσ. Διεθνούς.

Τα κεντρικά σημεία του σχεδίου, όπως τα εξέθεσε ο κ. Παπανδρέου, είναι:

* Εκτακτα μέτρα. Οι κυβερνήσεις, με συντονισμένη προσπάθεια, πρέπει να ενισχύσουν την παγκόσμια οικονομία, μέσω φιλόδοξων οικονομικών μέτρων για την ενίσχυση της ανάπτυξης, και ταυτόχρονα αξιοποίησης κάθε δυνατού μέσου επιρροής των τραπεζικών οργανισμών, με στόχο να υπάρξουν οι απαραίτητες πιστώσεις και να εξασφαλιστεί η ρευστότητα στην πραγματική οικονομία και στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις.

* «Πράσινη» ανάπτυξη. Τα έκτακτα μέτρα πρέπει να συνδέονται με μια μακροπρόθεσμη στρατηγική αλλαγής του αναπτυξιακού μοντέλου στον κόσμο. Δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις πρέπει να στοχεύουν στη δημιουργία «πράσινων» θέσεων εργασίας, μέσω μιας ενεργητικής πολιτικής για την απασχόληση.

Ισως χρειαστεί να αντιμετωπίσουμε σε παγκόσμιο επίπεδο μεγάλα ποσοστά ανεργίας, που πιθανά να οδηγήσουν πάνω από 200 εκατομμύρια εργαζομένους σε συνθήκες έσχατης ένδειας. Ταυτόχρονα, ο παγκόσμιος πληθυσμός, που βρίσκεται κάτω από τα όρια της φτώχειας μπορεί να φτάσει το 1,4 δισεκατομμύριο. Η εργασία πρέπει να προστατευτεί.

* Δίκτυα Κοινωνικής Προστασίας. Σε εποχές οικονομικής κρίσης, η λύση δεν είναι να περιορίσουμε τα δίκτυα κοινωνικής προστασίας. Αντίθετα, πρέπει να τα υποστηρίξουμε, να τα εκσυγχρονίσουμε, αν είναι απαραίτητο, και να εγγυηθούμε την παροχή βασικών υπηρεσιών, όπως η εκπαίδευση, η υγεία, τα κοινωνικά προγράμματα, η προστασία της αγοραστικής δύναμης των χαμηλόμισθων, η δημιουργία ενός δικτύου μετεκπαίδευσης και διά βίου εκπαίδευσης των πολιτών.

* Παγκόσμια αλληλεγγύη. Με την αυξανόμενη οικονομική βοήθεια διεθνών χρηματοπιστωτικών εργαλείων, η διεθνής κοινότητα πρέπει να βοηθήσει τις χώρες που κινδυνεύουν, να προωθήσουν επεκτατικές πολιτικές, προκειμένου να αποφύγουν τη φτώχεια και το φαύλο κύκλο της οικονομικής ύφεσης.

* Παγκόσμια και δημοκρατική διακυβέρνηση. Οι ρυθμίσεις και μεταρρυθμίσεις του οικονομικού μας συστήματος απαιτούνται για την αποκατάσταση του βασικού δημοκρατικού ελέγχου σε ό,τι αφορά το μέλλον της παγκόσμιας κοινωνίας. Δεν πρόκειται για τεχνοκρατικά ζητήματα, αλλά για τον πυρήνα της πολιτικής και για τις αξίες που εκπροσωπούμε.

Στο πλαίσιο αυτό, προτείνεται να εξετασθούν με σοβαρότητα πολιτικές, όπως η κρατικοποίηση χρεοκοπημένων τραπεζών, η δημιουργία «κακών τραπεζών» για την εξάλειψη τοξικών ομολόγων.

Επίσης, να τεθεί τέλος στους φορολογικούς παράδεισους με την ενίσχυση νέων διεθνών φορολογικών μηχανισμών, να αναθεωρηθούν και να ελεγχθούν οι αμοιβές των στελεχών στον χρηματοπιστωτικό τομέα, να καταπολεμηθεί η μαύρη οικονομία.

Ακόμη, να συσταθούν νέοι διεθνείς οργανισμούς αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης, όπως ένας Παγκόσμιος Οργανισμός Χρηματοπιστωτικός (ΠΧΟ) ή ένας Παγκόσμιος Οργανισμός Ανάπτυξης (ΠΟΑ), που θα προωθούν δημοκρατικές πρακτικές ανά την υφήλιο με μία λογική συλλογικής διαπραγμάτευσης, που θα προστατεύει τους ασθενέστερους και θα εξασφαλίζει τη διαφάνεια και, συνακόλουθα, θα προστατεύει από τη διαφθορά.

Στην Ελλάδα

Ο κ. Παπανδρέου, που ρωτήθηκε αν όλα αυτά μπορούν να έχουν κάποια επιρροή στην Ελλάδα, σημείωσε πως η χώρα μας πρέπει να έχει σχέδιο, που με ευθύνη της κυβέρνησης δεν διαθέτει. Επεσήμανε πως η κυβέρνηση είχε πέντε χρόνια για να ελέγξει το έλλειμμα και το χρέος, βοηθούμενη από το ρυθμό ανάπτυξης του 5% που παρέλαβε, «αλλά, αντί γι' αυτό, τα αναποδογύρισαν όλα. Σπατάλησαν, αντί να επενδύσουν, μείωσαν τον τζίρο και προκάλεσαν μια κρίση, η οποία δεν έχει καμία σχέση με τη διεθνή κρίση. Απλά, όταν ήρθε η διεθνής κρίση, τα προβλήματα της Ελλάδας επιδεινώθηκαν».

Από το Newsletter της ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗΣ

Σχόλιο:

Τα λόγια των πολιτικών είναι ωραία στα συνέδρια, πριν από εκλογές κλπ και ακούγονται ευχάριστα. Το πρόβλημα είναι ότι όλα ξεχνιούνται μετά την άνοδο στην εξουσία του ΟΠΟΙΟΥΔΗΠΟΤΕ. Μπορείτε να μου πείτε πόσες φορές και από πόσους έχουμε ακούσει τον "Περί αδυνάτων" λόγο;;;;


Δεν υπάρχουν σχόλια: