Πέμπτη, 25 Δεκεμβρίου 2008

ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΕΝΟΣ ΞΕΝΟΥ


Αναδημοσιεύω εδώ ένα άρθρο δημοσιευμένο στην ιστοσελίδα της εφημερίδας «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» που αναφέρεται στα γεγονότα που κατέστρεψαν το κέντρο της Αθήνας.

Το άρθρο είναι γραμμένο από τον κ. Brady Kiesling ένα πρώην διπλωμάτη των ΗΠΑ που έχει κάτι το αξιοσέβαστα ξεχωριστό. Ο Διπλωμάτης αυτός παραιτήθηκε σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ κι έκτοτε ζει μόνιμα στη χώρα μας.


Η ελληνική «νύχτα των κρυστάλλων»

Του Brady Kiesling*


Στις 6 Δεκεμβρίου, ένας Ελληνας αστυνομικός παραβίασε τους σαφείς διατυπωμένους κανόνες εμπλοκής της υπηρεσίας του και χρησιμοποίησε παρανόμως το όπλο του. Ηταν τόσο άτυχος, ώστε να σκοτώσει ένα μικρό παιδί. Οι καταστροφές που ακολούθησαν δεν είχαν όμως καμιά σχέση με την τύχη. Δεκάδες Ελληνες δημοσιογράφοι έσπευσαν να βάψουν τα χέρια τους με το αίμα του Αλέξη. Χωρίς να περιμένουν την αυτοψία, τα αποτελέσματα της βαλλιστικής εξέτασης ή το πόρισμα των ανακριτικών αρχών, αποφάνθηκαν ότι η αστυνομία «δολοφόνησε εν ψυχρώ το νεαρό». Προσέθεσαν δε ότι ο θάνατος του Αλέξη ακολουθεί τη λογική παρόμοιων περιπτώσεων στο παρελθόν και ενισχύει τον ισχυρισμό ότι η ελληνική αστυνομία είναι εκτός ελέγχου. Η δέουσα αντίδραση της κοινωνίας απεικονίστηκε από τον ταλαντούχο σκιτσογράφο της «Καθημερινής», Ηλία Μακρή, ο οποίος στις 9 Δεκεμβρίου ζωγράφισε μια πένα να διαπερνά τρεις αστυνομικούς με την επισήμανση «συγγνώμη,εξοστρακίστηκε».


Καθώς περπατούσα στη Φιλελλήνων και έβλεπα τους εμπόρους να μαζεύουν τις σπασμένες βιτρίνες των καταστημάτων τους, μου ήλθε στο μυαλό η «Kristallnacht», η «Νύχτα των Κρυστάλλων». Ας μην λησμονούμε άλλωστε ότι οι βανδαλισμοί των καταστημάτων των Εβραίων από τους Ναζί, το 1938,ξεκίνησαν από τη δολοφονία ενός Γερμανού διπλωμάτη στο Παρίσι από έναν Εβραίο θερμοκέφαλο. Το ιδεολόγημα της συλλογικής ενοχής, το οποίο έχει εγκαταλειφθεί εδώ και χρόνια από κάθε πολιτισμένο λαό, ζει και βασιλεύει στον κόσμο της ελληνικής δημοσιογραφίας. Οι αστυνομικοί είναι φονιάδες. Γι’αυτό πρέπει να τους λούσουμε με βενζίνη και φωτιά. Για να τους φέρουμε σε απόσταση βολής, δεν πρέπει να διστάσουμε να σπάσουμε καταστήματα ή να προβούμε σε εμπρησμούς.


Αναμφίβολα, οι Ελληνες δημοσιογράφοι θα προσβληθούν από την εν λόγω σύγκριση. Αλλωστε, το πογκρόμ των τελευταίων ημερών δεν στράφηκε εναντίον Εβραίων ή Αθίγγανων, αλλά εναντίον των τρισκατάρατων αστυνομικών. Για να μην τους προκαλέσω περισσότερο λοιπόν, τους καλώ να διαβάσουν την προκήρυξη της 17 Νοέμβρη μετά το θάνατο του 15χρονου Μιχάλη Καλτεζά από τον αστυνομικό Μελίστα. Η γλώσσα που χρησιμοποιούν σήμερα τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης ελάχιστα διαφέρει από εκείνη που χρησιμοποιούσε τότε η τρομοκρατική οργάνωση. Η διαφορά βεβαίως είναι ότι οι Ελληνες δημοσιογράφοι δεν χρειάζεται να παγιδεύσουν το αμάξι ενός αστυνομικού με εκρηκτικά, για να κατακτήσουν το δικαίωμα να παροτρύνουν άλλους να το κάνουν.


Η Νύχτα των Κρυστάλλων, ήταν ένας εκτραχηλισμός που απλώς περίμενε την κατάλληλη στιγμή για να ξεσπάσει. Το ίδιο συνέβη και στη σημερινή Αθήνα. Οταν όσοι έχουν κύρος στην ελληνική κοινωνία – δάσκαλοι, πολιτικοί και δημοσιογράφοι – καθιστούν σαφές στους νέους ότι η καταστροφική τους μανία αποτελεί ένδειξη πολιτικής αρετής και δεν θα τύχει οιασδήποτε τιμωρίας, μία μικρή μεν, ικανή δε,ομάδα εξ αυτών θα εκμεταλλευθεί την ελευθερία κινήσεων που της παρέχεται. Για όσους δεν ζουν μόνιμα στην Ελλάδα, η άποψη ότι η Ελληνική Αστυνομία αποτελείται από αυταρχικούς φονιάδες φαντάζει τουλάχιστον βλακώδης. Εκπληκτοι οι τουρίστες παρακολουθούν τους Ελληνες οδηγούς να παραβιάζουν κάθε κανόνα οδικής κυκλοφορίας και ασφάλειας και να παραμένουν ατιμώρητοι. Σε άλλες χώρες, θεωρείται κοινός τόπος ότι ο σεβασμός στους νόμους σώζει πολύ περισσότερες ζωές από όσες καταστρέφει. Στην Ελλάδα όμως, τα ελληνικά σχολεία θρηνούν εκατοντάδες συμμαθητές του Αλέξη κάθε χρόνο, λόγω της ανοχής της κοινωνίας στη δολοφονική συμπεριφορά των οδηγών, στη διαφθορά των επιθεωρητών εργασίας και στην απόρριψη των τοξικών αποβλήτων των εργοστασίων στα ποτάμια.


Ο ανεπαρκής εξοπλισμός και εκπαίδευση και το πεσμένο ηθικό της ελληνικής αστυνομίας είναι συμπτώματα και όχι αιτίες της κατάρρευσης του κράτους δικαίου. Κάθε μήνα, το ελληνικό κοινοβούλιο ψηφίζει και έναν καινούργιο κακογραμμένο νόμο για να κατευνάσει την οργή της κοινής γνώμης για κάποια περίπτωση κατάχρησης εξουσίας. Οι Ελληνες, από την πλευρά τους, χειροκροτούν την ψήφιση αυτών των νόμων, αλλά αντιτίθενται στην εφαρμογή τους. Το ίδιο και οι πολιτικοί. Οι ανεφάρμοστοι νόμοι και οι εξευτελιστικοί μισθοί εγγυώνται την άνθηση της διαφθοράς στην ελληνική αστυνομία. Η διαφθορά οδηγεί μαθηματικά στην καταρράκωση του κύρους της. Η έλλειψη κύρους και σεβασμού για τα σώματα ασφαλείας αποτελούν μία πολύ βολική λογική εξήγηση για την ανομία σε όλα τα επίπεδα της ελληνικής κοινωνίας.


Πράγματι, υπάρχουν θερμόαιμοι στους κόλπους της αστυνομίας, οι οποίοι ενίοτε υιοθετούν βίαιες συμπεριφορές απέναντι σε όσους μετανάστες πέφτουν στα χέρια τους. Αλλά οι νταήδες αυτοί είναι ταυτόχρονα και δειλοί, ενώ η δημογραφική ομάδα των ανυπεράσπιστων τους οποίους μπορούν να βασανίσουν ατιμώρητα είναι μικρή και συρρικνώνεται συνεχώς. Οι αστυνομικοί που παραβιάζουν τον όρκο τους διακινδυνεύουν την ίδια βραδυκίνητη και επιφυλακτική απονομή δικαιοσύνης που περιμένει κάθε Ελληνα που παρανομεί.


Ο σεβασμός του κράτους δικαίου απαιτεί ο θάνατος του Αλέξη να τύχει παραδειγματικής και ταχείας τιμωρίας. Οι δικαστές και οι ένορκοι, έχοντας κατά νου όλα τα στοιχεία της υπόθεσης, οφείλουν να ζυγίσουν από τη μία πλευρά το δικαίωμα της αυτοάμυνας κάθε ανθρώπινου όντος – συμπεριλαμβανομένων και των αστυνομικών– και από την άλλη την υποχρέωση των οργάνων της πολιτείας να προστατεύουν την ανθρώπινη ζωή ακόμη και με κίνδυνο της δικής τους. Η ελληνική κοινωνία θα γίνει υγιέστερη μόνο αν τιμωρηθεί το ίδιο το έγκλημα και όχι αυτό που τα ΜΜΕ αντιλαμβάνονται ως έγκλημα.


Κάθε Νύχτα των Κρυστάλλων αποτελεί πλήγμα για τον αυτοσεβασμό ενός έθνους. Αφού διασκεδάσαμε ολόκληρο τον κόσμο με την ανικανότητα της ελληνικής αστυνομίας να υπερασπίσει την Αθήνα ενάντια σε μερικές εκατοντάδες ταραξίες, τώρα μερικοί υπεύθυνοι δημοσιογράφοι αλλάζουν γραμμή προκειμένου να συντονιστούν με τον προβληματισμό της κοινής γνώμης. Ισως τα γεγονότα της περασμένης εβδομάδας να εντάσσονται σε μία ευρύτερη διαδικασία ωρίμασης. Οι δημοσιογράφοι είναι τα χαϊδεμένα παιδιά της ελληνικής κοινωνίας. Ας τους αφήσουμε να δικαιολογήσουν τις ναρκισσιστικές επαναστατικές τους ασκήσεις, παίζοντας το ρόλο της νομιμοποιημένης εκδοχής της 17 Νοέμβρη, αντί να υπερασπιστούν με σθένος, ως οφείλουν, το κράτος δικαίου σε μία στιγμή που το κράτος αποτυγχάνει, όπως τώρα, να προστατεύσει τους πολίτες του.


* O κ. Brady Kiesling είναι πρώην διπλωμάτης των ΗΠΑ. Παραιτήθηκε σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ κι έκτοτε ζει μόνιμα στη χώρα μας.


Hμερομηνία : 14/12/08

Copyright: http://www.kathimerini.gr

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_2_14/12/2008_296058


4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Όλοι μιλούν για τον Αλέξη, αλλά κανείς δεν λέει τίποτε για τα περίπου 200 θύματα της αστυνομίας.
Ο Αλέξης "πουλάει" καλύτερα, αλλά την αστυνομία καλούμε σε ώρα ανάγκης. Αν επέμβει και πληγωθεί κανένας, έχουν συνέπειες. Αν δεν επέμβουν, όπως δεν επεμβαίνουν πια και καλά κάνουν, έχουν την κατακραυγή του κόσμου ότι δεν κάνουν την δουλειά τους. Ποιος πάει να γίνει σήμερα αστυνομικός; Και χαρά στους μισθούς που παίρνουν.
Διαφωνώ κάθετα μ' αυτή την απαξίωση της αστυνομίας, διότι εμείς, οι πολίτες, την πληρώνουμε και θα την πληρώσουμε ακόμη πολύ ακριβά. Ήδη το κράτος παραδόθηκε βορά στους κουκουλοφόρους, που δεν είμαστε βέβαιοι ούτε καν τι ακριβώς είναι και έπονται χειρότερα. Είμαστε άξιοι της μοίρας μας, διότι είμαστε επιρρεπείς στον λαϊκισμό.

kgrek είπε...

Θεωρώ ότι οφείλω ένα σχόλιο στα όσα έγραψε ο άγνωστος αναγνώστης του blog ιδιαίτερα επειδή τέθηκε θέμα λαϊκισμού.

Υπάρχουν λέξεις που χρησιμοποιούνται ευρύτατα για να καλύψουν αδυναμία ή παράβαση καθήκοντος και μια τέτοια λέξη είναι και η πολυχρησιμοποιημένη λέξη λαϊκισμός. Αλλά λαϊκισμός δεν είναι όταν λέμε τα πράγματα με το όνομά τους.

Κανείς δεν αμφισβητεί το γεγονός ότι πάνω στην εκτέλεση του καθήκοντος και η αστυνομία όπως και η πυροσβεστική ή ο στρατός έχουν θύματα . Και αυτά τα θύματα ο φιλήσυχος πολίτης και τα σέβεται και τα εκτιμά γιατί ακριβώς έπραξαν το καθήκον τους.
Όμως βασική υποχρέωση της αστυνομίας είναι, πρώτα και κύρια, η προάσπιση των πολιτών και της περιουσίας τους από οποιονδήποτε κίνδυνο . Η εκτέλεση μάλιστα του ΚΑΘΗΚΟΝΤΟΣ ΑΥΤΟΥ θα πρέπει να γίνεται με σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή και στην αξιοπρέπεια του πολίτη.
Πιστεύω ότι σ’αυτό το σημείο θα πρέπει να επικεντρωθεί και η εκπαίδευση του αστυνομικού. Στην ικανότητα δηλαδή να αντιδρά σωστά και με ψυχραιμία στις οποιεσδήποτε προκλήσεις, ακόμα και στις πλέον χυδαίες και κατάπτυστες προβοκατόρικες προκλήσεις εναντίον του. Θα πρέπει δε να είναι σίγουρος ότι αν πράξει το καθήκον του, ακόμα και αν θεωρεί ότι αδικείται από την κοινή γνώμη, υπάρχει η Ελληνική Δικαιοσύνη που θα τον αποκαταστήσει ενώπιον της κοινωνίας και των πολιτών, που σέβονται τον νόμο και την τάξη, - αν μάλιστα, δια το συμβάν που τον οδήγησε ενώπιον ΤΗΣ, ενήργησε σύμφωνα με τον νόμο και τις νόμιμες εντολές των ανωτέρων του.
Σε καμιά περίπτωση όμως προσωπικά, δεν δέχομαι την αδράνεια απέναντι στον «άγνωστο» κουκουλοφόρο - που μπορεί να είναι ένας απλός ανόητος παρασυρμένος στην ωμή βία έως προβοκάτορας ή πράκτορας ξένων δυνάμεων που στοχεύει στην αποσταθεροποίηση της χώρας – που καταστρέφει όχι μόνο την περιουσία φιλήσυχων πολιτών και βάζει σε κίνδυνο την ζωή τους, αλλά συγχρόνως με τις ενέργειές του αποσταθεροποιεί το κράτος και διαλύει την οικονομία του . Βάζω δε την λέξη άγνωστος εντός εισαγωγικών γιατί ο «άγνωστος», αν τον συνελάμβανε η αστυνομία, ενεργούσα σύμφωνα με τον όρκο της και την υποχρέωσή της, και τον οδηγούσε ενώπιον της Δικαιοσύνης θα καθίστατο γνωστός και θα γινόταν φανερή πλέον η προέλευση της απειλής κατά της δημόσιας τάξης.
Κανείς λογικός πολίτης δεν θέλει την απαξίωση της αστυνομίας. Αντίθετα μάλιστα οι πολίτες επιθυμούν μια αστυνομία ικανή να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ απειλή από ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ υπαρκτούς κινδύνους και όχι απλά να βλέπει την αστυνομία να αντιμετωπίζει με ιδιαίτερη επιθετικότητα μαθητές ή εργαζόμενους που διαμαρτύρονται για τα κακώς κείμενα παρουσιάζοντας τα πρόσωπά τους.
Και κάτι άλλο ακόμα. Κανείς φιλήσυχος πολίτης, διαμαρτυρόμενος σε πορείες ή καθιστός στην πολυθρόνα του δεν χαρακτηρίζει την αστυνομία από ένα ΑΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΤΟ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΟΓΟ περιστατικό όπως αυτό που αφαίρεσε την ζωή από ένα δεκαπεντάχρονο παιδί. Άλλωστε είπαμε ότι η ύπαρξη της αστυνομίας είναι για να προστατεύει την ζωή ΚΑΘΕ πολίτη και όχι για να την αφαιρεί. Και αυτό σίγουρα πρέπει να προβληματίζει ΚΑΘΕ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ αλλά προ πάντων την ΗΓΕΣΙΑ της ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ και τον ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟ ΤΟΥΣ.
Και μια τελευταία παρατήρηση. Αν το κράτος, όπως λέει ο άγνωστος σχολιαστής , έχει παραδοθεί βορά στους κουκουλοφόρους και ακολουθήσουν και χειρότερες καταστάσεις, την ευθύνη δεν θα την έχει ο επικαλούμενος, δια να δικαιολογηθούν τα κακώς κείμενα, «λαϊκισμός» αλλά η ανικανότητα των εντεταλμένων οργάνων του κράτους. Γι’ αυτόν μάλιστα τον λόγο, τα εντεταλμένα αυτά όργανα, θα φέρουν όχι μόνο ακεραία την ευθύνη αλλά θα πρέπει να λογοδοτήσουν ενώπιον της ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ και του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ για τις παραλείψεις τους και την ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ τους να χειρισθούν αυτό που τους εμπιστεύτηκε ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ δηλαδή την ζωή τους, την περιουσία τους και την ΑΣΦΑΛΕΙΑ του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ.

Κων/νος Γραικιώτης

ΥΓ. Θα χαιρόμουν άν σχόλια σαν τα παραπάνω ήταν επώνυμα, τουλάχιστον προς εμένα. Όπως θα παρατηρήσατε έχω ήδη κατα το παρελθόν δημοσιεύσει σχόλια "ανωνύμων" που όμως μου γνώρισαν την ταυτότητά τους και εγώ σεβάσθηκα την επιθυμία τους για ανωνυμία.

Ανώνυμος είπε...

Ηρεμήστε λιγάκι.!.. Χρησιμοποιήστε (έτσι για μια αλλαγή) λίγο το κεφαλάκι σας από την μέσα μεριά, που είναι το μυαλό σας.!..

Με ποιόν τα βάλατε.:.. με τον μπατσούλη που σκότωσε τον μικρό Ρηγόπουλο.!.. …έ.;.. Κάνετε μεγάλο λάθος.!.. Δεν είναι η αστυνομία ο εχθρός σας.!.. Εχθρός σας είναι το σάπιο κράτος της αδικίας και της διαφθοράς που εσείς οι ίδιοι τρέφετε με τις πράξεις και την ανοχή σας. Παιδιά «καλών» οικογενειών από το Κολωνάκι και τα Βόρεια προάστια, φερέλπιδες νέοι και νέες, αυριανοί δυνάστες του εργάτη και του υπαλλήλου σας, παιδιά του μπαμπά και της μαμάς που με τα λεπτά τους αγοράσατε το κομπιούτερ σας και μέσω αυτού εκφράζετε την οργή σας.!.. Εναντίον ποιού.????..... Σκεφτείτε λιγάκι, για όνομα του Θεού που πιστεύετε.

Το σάπιο κράτος του Καρατζαφέρη και της Παπαρήγα (και όλων των άλλων αθλίων υποκειμένων που βρίσκονται μεταξύ τους) το σάπιο κράτος των παπάδων, των δικαστών, των δημοσιογράφων, των μεγαλογιατρών, των μεγαλοδικηγόρων, των στρατιωτικών, των πολιτικών και δεν συμμαζεύεται, αυτών που υποθηκεύουν το μέλλον σας και το μέλλον των άλλων νέων αυτής της εξαθλιωμένης από εμάς τους ιδίους χώρας, ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΧΘΡΟΣ ΣΑΣ. Και αυτός ο εχθρός δεν είναι άλλος από τον εαυτό σας.

Δηλαδή τι νομίζεται ότι συνέβη.?.. να σας πω εγώ, και αν μπορείτε διαψεύστε με.!..:

Μια παρέα από τσογλάνια «καλών» (όπως φαίνεται οικογενειών) φόρεσαν κουκούλες και βγήκαν τσάρκα για τσαμπουκά. Ω.!.. ναι. Σας πιστεύω αναμφισβήτητα.!.. Ούτε πέτρες, ούτε μπουκάλες, …μόνο μερικοί «λεκτικοί διαπληκτισμοί».!.. Τίνος τα λέτε.?.. Για βλάκες μας περνάτε.?.. Βγήκαν τα παλικάρια για …μερικούς «λεκτικούς διαπληκτισμούς» …Ε.???... Φορέσανε τις κουκούλες τους και μαζευτήκανε για μερικούς «λεκτικούς διαπληκτισμούς», …'έτσι δεν είναι.???...

Και μετά τι έγινε.??... Μια άλλη παρέα από τσογλάνια επαρχιακών οικογενειών,πιστοποιημένων «εθνικών φρονημάτων», (άρα μειωμένων δυνατοτήτων σκέψης και αντιλήψεων), βρήκαν μια καλή ευκαιρία να κάνουν τον δικό τους τσαμπουκά. Δεν πιστεύω ότι ήθελαν να σκοτώσουν.!.. Τους καμπόιδες θέλανε να κάνουν.!.. Το σάπιο κράτος, αυτό ακριβώς που ενθαρρύνει τις αρπαχτές των γονέων σας ώστε να μην σας λείψει το μπαράκι και το ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ κομπιούτερ, χρειάζεται ΣΤΡΑΤΟ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ.

Το σάπιο κράτος (της δικής σας κοινωνικής τάξης) στρατολογεί τον στρατό καταστολής μεταξύ νέων σαν και εσάς που όμως, φτωχόπαιδα, δεν έχουν τις δικές σας προοπτικές. Τους φέρνει από την επαρχία και τους εξοπλίζει με ΔΥΝΑΜΗ. Δύναμη είναι το μόνο που έχουν, διότι μέλλον, σίγουρα, δεν έχουν, σε αντίθεση με εσάς.!.. Ειδικοί φρουροί λοιπόν.!.. Ούτε καν μπάτσοι.!.. Το σάπιο κράτος των Παπανδρέϊδων, των Καραμανλήδων, των Αλαβάνων και του υπολείπου συρφετού, δεν κάνει καν τον κόπο να τους εκπαιδεύσει. Χρειάζεται ΗΘΟΣ και ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ για να διαχειριστείς δύναμη. Ποιος όμως έχει ήθος και χαρακτήρα.?.. Οι πολιτικοί ή οι πρώην ταγματασφαλίτες και εσατζήδες αρχηγοί της αστυνομίας.

Να λοιπόν τι έγινε.!.. Ένα άτυχο άμυαλο παιδί έφαγε μια σφαίρα από ένα άλλο πιο άτυχο και άμυαλο παιδί, που μέσα στην ατυχία της καταγωγής του, απερίσκεπτα φαντάστηκε ότι το όπλο είναι προέκταση του αντριλικιού του. ΑΤΥΧΗΜΑ ήτανε.

Μην σκούζετε λοιπόν, μην καίτε μαγαζιά ,μην καίτε αυτοκίνητα. Σταματήστε το άτιμο κράτος με ΠΑΘΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ. Μην τρώτε (απεργία πείνας) να κλείσουν τα σούπερ μάρκετ. Μην οδηγείτε να κλείσουν τα βενζινάδικα. Μην πηγαίνετε στα μπαράκια να κλείσουν οι επιχειρήσεις. Μην ξαναπιείτε κόκα-κόλα να κλίσει το γαμημένο μονοπώλιο. Όλοι μαζί.!.. Αυτά φοβάται το σάπιο κράτος. Όχι τις καταστροφές που κάνετε και τις βλακείες που διατυπώνετε από τα κομπιούτερ σας.

Συνεχίστε και σε λίγο καιρό θα γιορτάζετε και δεύτερο «Πολυτεχνείο».!..

Δεκέμβριος 2008 – Κάβο Πάπας

kgrek είπε...

Θάθελα να κάνω μια αναγκαία διευκρίνιση. Η δημοσίευση των απόψεων των αναγνωστών του blog αυτού δεν σημαίνει πάντοτε και την υιοθέτηση των απόψεων του συγγραφέα οποιουδήποτε άρθρου ή σχολίου από τον διαχειριστή του παρόντος.

Σε μια δημοκρατική όμως κοινωνία όλες οι απόψεις πρέπει να ακούγονται ώστε ο αναγνώστης να μπορεί να διαμορφώσει την προσωπική του άποψη μέσα από όσα αναφέρουν οι επί μέρους σχολιαστές.

Προσωπικά δεν συμφωνώ με την χρήση των όποιων χαρακτηρισμών εις βάρος προσώπων, ωστόσο δεν μπορώ ούτε να παραβλέψω την ευθύνη ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ και παρατρεχάμενων για αυτά που συμβαίνουν στον έρμο αυτό τόπο, αλλά ούτε και να αποσιωπήσω την ευθύνη που φέρει ο καθένας μας για τα όσα συμβαίνουν γύρω μας.

Αντιλαμβάνομαι ότι είναι δύσκολο, σε ανθρώπους που έταξαν τον εαυτό τους να ακολουθεί και να υποστηρίζει με πάθος μια πολιτική παράταξη, να μπορούν να αποστασιοποιηθούν από αυτή, να αναγνωρίσουν τα λάθη του κόμματός τους, να κάνουν την αυτοκριτική τους και να αναγνωρίσουν οτιδήποτε θετικό παρουσίασε μια άλλη παράταξη.

Δυστυχώς όμως ΑΝ δεν πετάξουμε τις κομματικές και συντεχνιακές παρωπίδες , ΑΝ δεν αναζητήσουμε , δεν απαιτήσουμε και δεν επιβάλουμε την ΗΘΙΚΗ στην πολιτική και την γενικότερη ζωή αυτού του τόπου ΤΟΤΕ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ.